Verboden middaggenot
door Jonas“Ssst, niet zo hard,” fluistert Merel in mijn nek terwijl we in de keuken staan. “Je maakt Lisa nog wakker.”
Mijn hart bonkt onder haar vingers; ze laat ze over mijn borst glijden, plagend door de stof van mijn shirt heen. De warmte van haar adem in mijn oor bezorgt me een rilling die niets te maken heeft met de kou die door het open raam naar binnen komt.
Merel woont bij ons, mijn vrouw en ik. We delen hier allemaal een appartement in de Tilburgse Spoorzone, boven Kruidvat. Het is gezellig, maar krap; privacy is schaars. Vandaag maakt ze lunch voor Lisa, broodjes met vleeswaren van Colruyt. Ze neuriet zachtjes terwijl ze mosterd op het brood smeert, een eenvoudig huiselijk tafereel, maar mijn gedachten razen.
Merel kijkt over haar schouder naar de gesloten deur van mijn slaapkamer, waar mijn vrouw haar nachtdienst uitslaapt. Ik voel een steek van schuldgevoel, vermengd met opwinding. Deze dans die we doen, gestolen momenten als niemand kijkt, is tegelijkertijd bedwelmend en angstaanjagend.
“Teun,” fluistert ze, terwijl ze weer dicht tegen me aan leunt. Haar hand glijdt naar beneden en streelt zachtjes mijn riem. “Vanavond. Het hotel bij Station Tilburg.” Ze zegt het heel nonchalant, alsof ze het over het weer van morgen heeft, maar haar ogen glinsteren ondeugend.
Ik knik en probeer mijn stem rustig te houden. “Kom rond negenen naar de bar. Ik regel wel een kamer voor ons.”
Ze glimlacht, die geheime glimlach die alleen voor mij is. Dan gaat ze weer verder met het smeren van haar broodje, terwijl ik worstel met de groeiende bobbel in mijn broek. Ik trek me terug in mijn kantoor onder het mom van werk, maar mijn gedachten zijn ver verwijderd van spreadsheets.
Uren later zit ik aan de bar te nippen aan een biertje van Brouwerij ’t IJ, terwijl ik naar de deur kijk. Als Merel binnenkomt, slaat mijn hart een slag over. Ze heeft een strakke zwarte jurk aangetrokken die haar rondingen benadrukt, haar haar hangt los over haar schouders. Ze ziet eruit als de zonde, gehuld in kant en leer.
We praten niet veel terwijl we met de lift naar onze kamer gaan. De lucht tussen ons knettert van de spanning. Eenmaal binnen verspilt ze geen tijd. Haar mond zoekt de mijne, hongerig en veeleisend. Ik trek haar tegen me aan en voel de warmte van haar lichaam door de dunne stof van haar jurk heen.
Ze trekt zich even terug om te fluisteren: ‘Ik wil je in me,’ voordat ze me achterover op het bed duwt. Haar handen zijn overal, ze maakt mijn riem los, ritst mijn broek open en bevrijdt mijn pik. Ze gaat bovenop me zitten, trekt haar rokje omhoog, en ik voel de vochtige warmte van haar kutje door haar kanten slipje heen.
‘Fuck,’ kreun ik terwijl ze tegen me aan wrijft. ‘Merel, wacht.’
Ze pauzeert even en kijkt met zware oogleden naar me neer. ‘Wat is er aan de hand?’Ik… ik wil dit niet overhaasten.’ De waarheid is dat ik bang ben, om betrapt te worden, om mijn vrouw pijn te doen, om de controle te verliezen.
Haar blik wordt zachter. Ze buigt zich voorover en kust me teder. “We hoeven ons niet te haasten,” zegt ze met een zacht gesnor. “We kunnen de tijd nemen.”
Ze gaat van me af en gaat naast het bed staan. Langzaam trekt ze haar jurk uit, waardoor een zwarte kanten beha en een bijpassend slipje tevoorschijn komen. Ik geniet met volle teugen van het uitzicht, de ronding van haar heupen, de welving van haar borsten, de manier waarop haar tepels tegen de dunne stof aandrukken.
Ik ga rechtop zitten en reik naar haar. Ze komt gewillig naar me toe en gaat weer op mijn schoot zitten. Deze keer kust ze me langzaam en diep, terwijl haar tong mijn mond verkent en ik onhandig aan het slotje van haar beha friemel. Die valt weg en laat haar borsten vrij. Ik omvat ze met mijn handen, mijn duimen strijken over haar tepels, waardoor ze naar adem snakt.
Ze wiegt tegen me aan, haar vocht dringt door mijn boxershort heen. Ik laat een hand tussen ons glijden, onder het elastiek van haar slipje, op zoek naar haar glibberige lippen. Ze is kletsnat, haar clitoris gezwollen en gevoelig onder mijn vingers. Ze kreunt in mijn mond terwijl ik er rondjes om draai, en dan glijden twee vingers in haar strakke warmte.
“Teun,” hijgt ze, terwijl ze de kus onderbreekt. Haar hoofd valt achterover, waardoor de slanke lijn van haar hals zichtbaar wordt. Ik knabbel er zachtjes aan en verzacht de prikkeling met mijn tong.
Ze beweegt op mijn hand, op jacht naar haar genot. Ik voel hoe ze zich om mijn vingers samentrekt, hoor de natte geluiden van haar opwinding. Net als ze op het punt staat te komen, houdt ze me tegen.
“Ik wil je,” hijgt ze, terwijl ze me achterover op het bed duwt. Ze glijdt uit haar slipje, kruipt dan over me heen en gaat bovenop mijn pik zitten.
Ik kijk als aan de grond genageld toe terwijl ze zich centimeter voor centimeter op me laat zakken. Haar kutje is strak en heet, het klemt zich om me heen als een bankschroef. Als ik helemaal in haar zit, houdt ze even stil en kijkt me recht in de ogen.
“Ik hou van je,” fluistert ze.
Die woorden raken me als een klap in mijn maag. Liefde? Dit had gewoon seks moeten zijn, een kick, een uitlaatklep. Maar als ik naar Merel opkijk en de pure emotie in haar ogen zie, besef ik dat het meer is dan dat.
Ze begint te bewegen en wiegt haar heupen in een regelmatig ritme. Ik pas me aan haar tempo aan en stoot omhoog terwijl ze op me rijdt. De kamer vult zich met de geluiden van onze vrijpartij, het geklap van huid tegen huid, onze hijgende ademhaling, het gekraak van het bedframe.
Ik reik omhoog, omvat haar borsten en rol haar tepels tussen mijn vingers. Ze gooit haar hoofd achterover, terwijl er een zacht gekreun over haar lippen ontsnapt. Ik ga rechtop zitten, sla mijn armen om haar heen en houd haar stevig vast terwijl we samen bewegen.
“Harder,” hijgt ze in mijn oor. “Neuk me harder.”
Ik doe wat ze vraagt en draai ons om, zodat ze op haar rug onder me ligt. Met één hand houd ik haar polsen boven haar hoofd vast, terwijl ik met de andere haar been hoger optil, zodat ze zich nog verder voor me opent. Ik ram me in haar, op jacht naar ons hoogtepunt.
“Ja,” roept ze uit, terwijl ze haar benen om mijn middel slaat. “Precies zo. Niet stoppen.”
Haar kutje klemt zich om me heen, haar lichaam spant zich terwijl haar orgasme over haar heen spoelt. Het zien hoe ze helemaal losgaat, stuurt me samen met haar over de rand. Ik kom klaar in haar, mijn pik pulseert terwijl ik haar vul.
We liggen daar even, op adem komend. Dan lacht ze zachtjes en haalt haar vingers door mijn haar. “Nou,” zegt ze, “dat was zeker beter dan broodjes.”
Ik grijns, rol van haar af en trek haar in mijn armen. “Veel beter.” We zijn allebei even stil, terwijl we elkaar gewoon vasthouden. Dan zegt ze weer iets, met een serieuze stem.
“We moeten voorzichtiger zijn,” zegt ze. “Ik wil niet dat er iemand gekwetst raakt.”
Een steek van schuldgevoel doorboort me, scherp en pijnlijk. Het gezicht van mijn vrouw flitst door mijn hoofd, haar glimlach, de manier waarop haar ogen in de hoekjes rimpelen als ze lacht. Wat ben ik aan het doen? Hoe is het allemaal zo ingewikkeld geworden?
Merel moet mijn innerlijke strijd aanvoelen, want ze trekt zich terug om me aan te kijken. “Teun,” zegt ze zachtjes, “we kunnen stoppen als je dat wilt. Ik wil niet dat dit alles verpest.”
De gedachte om hier een einde aan te maken, Merel niet meer te zien, haar niet meer aan te raken, niet meer te voelen wat ze bij me teweegbrengt, is ondraaglijk. Maar dat geldt ook voor de gedachte dat ik mijn vrouw pijn zou doen.
“Ik… ik heb wat tijd nodig,” zeg ik eerlijk tegen haar. “Om alles op een rijtje te zetten.”
Ze knikt, met begrip in haar ogen. “Neem alle tijd die je nodig hebt.” Ze leunt naar me toe en kust me zachtjes. “Maar weet dat ik er ben. Wanneer je er ook klaar voor bent.”
We kleden ons langzaam aan, terwijl we stiekem naar elkaar gluren. Bij de deur draait ze zich nog één keer naar me toe.
“Volgende week,” zegt ze. “De kerstmarkt in Aken. Alleen jij en ik.” Ze is onze reis aan het plannen, de kerstmarkten in Duitsland zijn beroemd, maar deze is haar favoriet. “We gaan het leuk hebben.”
Ik knik en kijk toe hoe ze de nacht in glipt. Alleen in de hotelkamer zak ik op het bed neer en begraaf mijn gezicht in mijn handen.
Wat ben ik aan het doen? Ik speel met vuur, en ik weet dat ik me ga branden. Maar op dit moment kan ik mezelf er niet toe brengen om me daar iets van aan te trekken. Niet nu de gedachte aan Merel mijn hart sneller doet kloppen en mijn lichaam doet smachten.
Ik sta op en trek mijn kleren recht. Morgen is er weer een nieuwe dag. Morgen bedenk ik wel wat ik hiermee ga doen. Vanavond… vanavond laat ik mezelf gewoon voelen. Ik laat mezelf elke aanraking, elke kus, elk gefluisterd woord herinneren.
En ik weet, met absolute zekerheid, dat wat er ook gebeurt, welke keuzes ik ook maak, Merel het waard zal zijn.
De hotelkamer voelt te stil zonder haar. Haar parfum hangt nog in de lucht, een zoete geur die aan de lakens kleeft en mijn hoofd doet tollen. Ik zou moeten vertrekken, teruggaan naar mijn eigen leven, maar ik kan mezelf er nog niet toe zetten om te vertrekken.
In plaats daarvan ga ik op bed liggen en staar ik naar het plafond, terwijl herinneringen als een film door mijn hoofd spelen. Merels gelach toen ik haar in bed te hard kietelde, het was altijd zo makkelijk om haar aan het giechelen te krijgen. De manier waarop haar ogen een beetje naar achteren rolden als ze klaarkwam, terwijl haar lichaam tegen het mijne trilde. Dat kleine gekreun dat ze laat horen als ik haar nek kus, dat plekje waar ze zo dol op is.
Mijn telefoon trilt op het nachtkastje en haalt me ruw uit mijn mijmeringen. Het is een sms’je van Merel, ze moet het gestuurd hebben zodra ze in haar auto stapte.
“Ik proef je nog steeds op mijn lippen”, staat er. “Ik kan niet wachten tot volgende week.”
Ik slik hard, terwijl ik voel hoe het verlangen weer in me opwelt. Ik typ een antwoord terug: “Ik ook niet.”
Maar nog terwijl ik op ‘verzenden’ druk, overspoelt een golf van schuldgevoel me. Mijn vrouw verdient beter dan dit, dan dat ik stiekem achter haar rug om ga. Ze verdient eerlijkheid, trouw, toewijding. En hier zit ik dan, geheime uitstapjes te plannen en pikante berichtjes uit te wisselen met een andere vrouw.
Ik ga abrupt rechtop zitten en laat mijn benen over de rand van het bed zwaaien. Dit moet stoppen. Ik moet er een einde aan maken voordat iemand nog meer gekwetst raakt dan nu al het geval is. Voordat ik niet alleen mijn huwelijk verpest, maar ook Merels leven, ze heeft zoveel in haar mars, zoveel potentieel.
Maar als ik opsta en een stap naar de deur zet, voelt mijn lichaam loodzwaar aan, alsof elke spier tegen me in werkt. Weggaan betekent iets ongelooflijks opgeven, iets waardoor ik me levend voel zoals niets anders dat doet. En als ik eerlijk tegen mezelf ben, weet ik niet zeker of ik dat wel kan.
Ik loop door de kamer heen en weer en haal geërgerd mijn hand door mijn haar. Wat zou er gebeuren als ik mijn vrouw alles zou vertellen? Zou ze me verlaten? Zou ze me kunnen vergeven? Of zou dit gewoon het begin van het einde voor ons zijn?
Bij die gedachte draait mijn maag om. Maar dat geldt ook voor het idee om Merel te verliezen. Om haar nooit meer te zien glimlachen, nooit meer haar lach te horen, nooit meer haar aanraking te voelen.
Er wordt op de deur geklopt en ik blijf halverwege mijn stap stilstaan. Wie zou dat kunnen zijn? Niemand weet dat ik hier ben, daar heb ik voor gezorgd toen ik de kamer onder een valse naam boekte.
Voorzichtig loop ik naar de deur en gluur door het kijkgaatje. Mijn hart klopt in mijn keel als ik Merel daar zie staan, met een rode blos op haar wangen en haar borstkas die lichtjes op en neer gaat alsof ze heeft gerend.
Ik doe de deur open en trek haar naar binnen, het kan me niet meer schelen wie ons zou kunnen zien. “Wat doe je hier?” vraag ik buiten adem. “Ik dacht dat je weg was.”Dat was ik ook,” zegt ze, terwijl ze zo dichtbij komt dat onze lichamen elkaar bijna raken. “Maar toen besefte ik: ik kan geen week wachten om je weer te zien.” Haar ogen boren zich in de mijne met een intensiteit die mijn hartslag doet versnellen. “Ik heb je nu nodig.”
Voordat ik kan reageren, kust ze me al, haar mond heet en hongerig tegen de mijne. Ik kus haar hartstochtelijk terug, alle gedachten aan vertrekken vergeten nu het verlangen de overhand neemt.
We struikelen achteruit richting het bed, een wirwar van ledematen en wanhopige aanrakingen. Kleren worden haastig uitgetrokken, knopen springen open en stof scheurt in onze haast om weer samen naakt te zijn. Haar huid voelt warm aan onder mijn handen, zacht en glad als zijde. Ik laat kusjes over haar nek glijden, langs haar sleutelbeen, tot ik bij haar borsten kom.
Haar tepels zijn al hard als ik er een in mijn mond neem, de gevoelige knop tussen mijn tanden rollend terwijl mijn hand haar andere borst kneedt. Ze hijgt, buigt zich naar me toe, haar vingers verstrikken zich in mijn haar om me dicht tegen zich aan te houden.
“Teun,” kreunt ze, haar stem ademloos en smachtend. “Alsjeblieft…”
Ik laat haar niet langer wachten. Ik laat haar tepel los met een natte plop en ga lager, kus en lik langs haar buik tot ik de kruising van haar dijen bereik. Ze is al kletsnat voor me, haar schaamlippen glinsteren van opwinding.
“Verdomme, wat ben je mooi,” fluister ik, terwijl ik met mijn duim langs haar spleetje strijk voordat ik hem in haar laat glijden. Haar heupen stoten tegen mijn hand, op zoek naar meer wrijving. “Zo verdomd nat voor mij.”Alleen voor jou,” hijgt ze, terwijl ze haar benen uitnodigend verder spreidt. “Altijd voor jou.”
Ik glimlach tegen haar binnenkant van haar dij voordat ik mijn gezicht tussen haar benen begraaf, waar ik met lange, langzame bewegingen van mijn tong aan haar clitoris lik en zuig. Ze schreeuwt het uit, haar handen balen zich vast in de lakens terwijl ik haar steeds dichter bij de rand breng.
Als ze klaarkomt, is dat met een scherpe kreet waarin ze mijn naam roept, terwijl haar lichaam heftig onder me trilt. Ik lik elke druppel van haar orgasme op, voordat ik weer omhoog kruip langs haar lichaam en haar diep kus, zodat ze zichzelf op mijn lippen kan proeven.
“Je bent geweldig,” zeg ik tegen haar, terwijl ik een zweterige haarlok van haar voorhoofd veeg. “Absoluut verdomd ongelooflijk.”
Ze glimlacht zachtjes en volgt met haar vingertoppen de lijn van mijn kaak. “Jij bent zelf ook niet slecht.” Haar hand glijdt naar beneden, sluit zich om mijn kloppende pik en geeft hem een stevige streling waardoor ik van genot sissend reageer.
“Ik wil je in me voelen,” fluistert ze, terwijl ze me naar haar opening leidt. “Ik moet je voelen.”
Ik zeg er niets tegen. Ik positioneer mezelf bij haar opening en stoot met één soepele beweging diep in haar. We kreunen allebei bij het gevoel dat onze lichamen weer één worden, heet, strak, perfect.
Ze slaat haar benen om mijn heupen en spoort me aan om dieper te gaan terwijl ik begin te bewegen. Ons ritme is hectisch, bijna wanhopig, alsof we verloren tijd willen inhalen of elk moment willen onthouden voordat het ons ontglipt.
Mijn hand vindt de hare op het matras; onze vingers verstrengelen zich terwijl ik keer op keer in haar stoot. Het bed kraakt en kreunt onder ons, als een echo van de geluiden van onze vrijpartij, natte klappen van vlees tegen vlees, zware ademhalingen, gefluisterde liefkozingen.
Zweet druipt langs mijn rug en maakt de lakens onder ons doorweekt. Haar borsten stuiteren bij elke stoot en trekken mijn blik aan als een magneet. Ik buig me voorover om weer een tepel in mijn mond te nemen, en zuig er hard aan terwijl ik meedogenloos in haar stoot.
“Ja,” sist ze, haar hoofd achterover tegen het kussen gegooid. “Precies daar… oh god, Teun, niet stoppen…”
Ik ben helemaal niet van plan om te stoppen. Niet als ze zo lekker aanvoelt, zo goed. Niet als elke cel in mijn lichaam schreeuwt om bevrijding, maar ook smeekt om dit moment voor altijd te laten duren.
Onze orgasmes overvallen ons tegelijk, als een vloedgolf die over ons heen spoelt. Ik begraaf mijn gezicht in haar nek terwijl ik klaarkom, en demp mijn kreet van genot tegen haar huid. Ze kreunt onder me, haar binnenste klemt zich als een bankschroef om mijn pik terwijl ze elke laatste druppel uit me melkt.
Daarna zakken we in elkaar als een slappe hoop, onze ledematen in elkaar verstrengeld en onze ademhaling komt in onregelmatige hijgjes. De kamer is stil, op het geluid na van onze harten die langzaam weer hun normale ritme vinden.
Ik steun op één elleboog om naar haar te kijken, terwijl ik met mijn vingertoppen luie patronen op haar buik teken. Haar ogen zijn dicht, een zachte glimlach speelt om haar mondhoeken.
“Wat was dat nou?” vraag ik zachtjes, half grappend.
Ze opent haar ogen en kijkt me aan, met een twinkeling van humor in haar ogen. “Ik denk,” zegt ze langzaam, “dat we probeerden de verloren tijd in te halen.”
Er ontsnapt me een lach voordat ik het kan tegenhouden. Ze heeft gelijk, we draaien al maanden om elkaar heen, stelen stiekeme kusjes en snelle aanrakingen wanneer we maar kunnen. Dit… dit was iets heel anders.
“Je bent geweldig,” zeg ik nogmaals tegen haar, terwijl ik me vooroverbuig om een zachte kus op haar lippen te drukken. “Ik verdien je niet.”
Ze schudt haar hoofd en legt haar handpalm om mijn wang. “Zeg dat niet. Je verdient het om gelukkig te zijn, Teun.’ Haar duim strijkt over mijn onderlip terwijl ze praat, en dat bezorgt me rillingen, ondanks de roes na het orgasme waarin ik nog steeds zweef.
‘Ik ben gelukkig,’ geef ik zachtjes toe. ‘Met jou.’
Haar glimlach wordt breder en ze trekt me naar zich toe voor nog een kus, deze keer langer, dieper, vol beloften waarvan ik niet zeker weet of we die allebei al hardop durven uit te spreken.
Als we eindelijk uit elkaar gaan, zachtjes hijgend, weet ik wat ik moet doen. Ik kan niet in deze onzekerheid blijven leven, stiekem rondlopen en me verstoppen voor mijn eigen leven. Het is tijd om de consequenties onder ogen te zien, wat die ook mogen zijn.
“Merel,” begin ik, maar ze onderbreekt me door zachtjes een vinger tegen mijn lippen te drukken.
“Vanavond niet,” zegt ze vastberaden. “Vanavond is voor ons. Morgen zien we wel hoe we de rest aanpakken.”
Ik knik, opgelucht ondanks de knoop van angst die nog steeds in mijn maag zit. Ze heeft gelijk, één nacht verandert niets. Maar het kan me wel de kracht geven die ik nodig heb om het hoofd te bieden aan wat er ook maar komt.
Dus in plaats van te praten, bedrijven we weer de liefde. Deze keer langzaam, terwijl we de tijd nemen om elkaars lichamen te verkennen, elke ronding, elke lijn en elk sproetje in ons geheugen te prenten. We fluisteren woorden van bewondering en verlangen, van behoefte en smachting.
Het voelt als een afscheid, ook al zegt geen van ons beiden het hardop. Alsof we
0 Reacties