Ongewenste aandacht

Ik betrap mezelf er steeds op dat ik naar Douwe’s borst staar als hij in onze gedeelde badkamer vooroverbuigt om deodorant op te doen. Zijn borstspieren spannen zich aan, en ik zie dat dunne streepje haar dat vanaf zijn navel naar beneden loopt, tot in zijn sportbroekje. We wonen nu al twee weken samen tijdens de introductieweek in Leuven, het is voor ons allebei het begin van een nieuw hoofdstuk, en dit is de eerste keer dat we ’s avonds de badkamer delen.

Het is niet alsof ik nog nooit het lichaam van een jongen had gezien, maar er was iets aan Douwe dat me raakte. Zijn nonchalante zelfvertrouwen terwijl hij alleen in zijn ondergoed rondliep, zorgde ervoor dat ik me ongemakkelijk voelde in mijn eigen huid. En nu zaten we hier dan, elke avond een paar uur aan elkaar vast vanwege de loting voor de campuswoningen.

‘Je kijkt me aan alsof je nog nooit een jongen hebt gezien,’ zegt Douwe plotseling, terwijl hij merkt dat ik staar. Ik bloos en stamel een verontschuldiging, maar hij grijnst alleen maar en schudt zijn hoofd. ‘Ik plaag je maar wat, Tom. We wonen samen, het is prima als je kijkt.’

Hij draait zich weer naar de spiegel en ik zie zijn bobbel die tegen zijn korte broek drukt. Mijn wangen gloeien nog heter terwijl ik snel wegkijk.

“Ik… ik denk dat je gelijk hebt,” krijg ik eruit, terwijl ik probeer nonchalant te klinken. “Het is gewoon… anders om met een andere jongen samen te wonen.” Ik haal diep adem en voel me een idioot omdat ik mijn aantrekkingskracht zo duidelijk laat merken.

Douwe grinnikt en trekt zijn shirt aan. “Je moet eens met me meegaan. Het is nog niet te laat, de sportschool is 24/7 open. Ik kan je een paar goede oefeningen laten zien.”

Ik aarzel even, terwijl ik denk aan de late avondrondjes die Douwe maakt terwijl ik in de keuken zit te studeren. Het geluid van hem die terugkomt, zijn huid rood aangelopen van de inspanning en glinsterend van het zweet.

“Ja,” zeg ik uiteindelijk. “Oké, prima. Laten we morgenavond gaan.”

De volgende avond lopen we samen naar de sportschool aan de Naamsestraat. Zo laat op de avond is het er niet al te druk, alleen een paar vaste klanten die zwaaiend hun sets doen en een paar jongens op de loopbanden, helemaal opgaan in hun koptelefoons.

Douwe leidt me naar de losse gewichten en laat me zien hoe ik op de juiste manier moet tillen zonder mezelf te bezeren. Het valt me onwillekeurig op hoe zijn spieren onder zijn strakke tanktop rimpelen terwijl hij elke beweging demonstreert. Hij is zo op zijn gemak met zijn lichaam, zo comfortabel in zijn eigen huid.

Als we klaar zijn met trainen, stelt Douwe voor om nog even naar de sauna te gaan voordat we naar huis gaan. Mijn gedachten razen terwijl we ons in de kleedkamer uitkleden. Dit is te veel, ik ben niet gewend om hem zo te zien, zo puur en kwetsbaar. Hij merkt weer dat ik staar en grijnst, maar ik voel mijn wangen gloeien.

Als hij zijn handdoek laat vallen, zie ik het. De bobbel van zijn pik door zijn sportbroekje heen laat mijn hart harder bonzen. Douwe lijkt het niet op te merken terwijl hij een handdoek van de bank pakt en die om zijn middel wikkelt. Hij draait zich om en loopt de stoomcabine in zonder ook maar één keer achterom te kijken.

Ik haal diep adem voordat ik hem naar binnen volg, terwijl ik probeer nergens onder zijn nek naar te kijken. De hitte slaat me als een muur tegemoet als ik de deur open duw. Douwe zit al op een van de bovenste bankjes, achteroverleunend tegen de houten latten met zijn ogen dicht.

“Ik had nooit gedacht dat ik uiteindelijk bij jou zou gaan wonen,” zegt hij zachtjes terwijl ik op de bank tegenover hem ga zitten. “Maar het valt best mee.”

Ik kan me nauwelijks op zijn woorden concentreren, het enige waar ik aan kan denken is hoe dicht we nu bij elkaar zitten. Hoe makkelijk ik mijn hand zou kunnen uitstrekken en hem aanraken als ik dat zou willen.

“Ja, het is… het valt wel mee,” beaam ik zwakjes, met een droge mond. De stoom kringelt om ons heen en laat Douwe’s huid glanzen. Hij opent zijn ogen en kijkt me recht aan, houdt mijn blik vast tot ik me duizelig begin te voelen. Wat zou hij doen als ik naar hem toe zou leunen? Zou hij zich terugtrekken?

Ik kijk naar beneden en verbreek de betovering. “Zeg… heb je de laatste tijd met iemand gedate?”

Hij snort zachtjes. “Nee, daar heb ik geen tijd voor met school en werk.” Hij pauzeert even voordat hij toevoegt: “En jij?”Hetzelfde,” zeg ik snel, te snel.

Douwe knikt alsof hij dit antwoord al had verwacht. Hij staat op en laat zijn handdoek zonder aarzelen op de grond vallen. Ik staar naar zijn kont, rond en stevig, terwijl hij vooroverbuigt om hem op te rapen. Mijn pik klopt in mijn korte broek, ik ben zo hard dat het pijn doet.

“Ik zie je straks weer in het appartement,” zegt Douwe, terwijl hij de handdoek over zijn schouder gooit. “Vergeet je spullen niet.”

Hij slentert de stoomcabine uit zonder nog een blik op me te werpen, waardoor ik alleen achterblijf met mijn razende gedachten en keiharde erectie. Ik haal een paar keer diep adem voordat ik opsta om hem te volgen, en trek mijn broek discreet recht terwijl ik naar de kleedkamers loop.

Zodra we weer in ons gedeelde appartement zijn, verdwijnt Douwe zonder iets te zeggen in zijn slaapkamer. Ik ga naar de mijne, nog steeds zenuwachtig en gespannen van alles wat er in de sportschool is gebeurd. Als mijn deur achter me dichtklikt, kan ik het niet langer inhouden, ik trek mijn short naar beneden en begin mezelf te strelen, terwijl ik me voorstel hoe Douwe eruit zou zien als hij wist hoe graag ik hem wilde.

De volgende ochtend ontwijken we elkaar ongemakkelijk tijdens het ontbijt. Ik blijf stiekem naar zijn lippen gluren terwijl die zich om een stukje toast sluiten, en wens dat ze zich in plaats daarvan om iets anders zouden sluiten. Als Douwe klaar is met eten en opstaat om naar college te gaan, flap ik er zonder na te denken een uitnodiging uit.

“Hé, zin om vanavond wat te gaan drinken?” De woorden stromen eruit voordat ik ze kan tegenhouden. “Misschien in het Trefpunt? Het is alweer een tijdje geleden dat we ergens anders dan hier iets hebben gedaan.”

Hij trekt een wenkbrauw op, maar knikt langzaam. “Tuurlijk, Tom. Klinkt goed.” En dan is hij weg, en zit ik weer alleen met mijn gedachten.

Die avond zitten we aan een hoektafeltje in de drukke studentenbar aan de Diestsestraat, delen we een schaal nacho’s en drinken we Jupilers. Het gesprek verloopt soepel tussen ons, we praten over colleges, huisgenoten, alles behalve wat ons eigenlijk allebei bezighoudt.

Na een paar rondjes leunt Douwe achterover in zijn stoel en glimlacht lui naar me. “Weet je, ik ben nog nooit bij iemand thuis geweest via Tinder,” zegt hij nonchalant. “Maar er is altijd een eerste keer.”

Mijn hart slaat een slag over bij de implicatie achter zijn woorden. “Ja?” vraag ik, terwijl ik probeer nonchalant te klinken ondanks de vlinders in mijn buik.

Douwe haalt zijn schouders op en neemt nog een slokje van zijn biertje. “Ik zeg het maar even. Als je het ooit eens wilt proberen, ben ik er voor in.” Hij knipoogt naar me over de rand van zijn glas, en plotseling lijkt alle lucht uit de kamer te verdwijnen.

Ik slik hard, mijn mond is droog ondanks de alcohol die door mijn aderen stroomt. “Ja,” krijg ik er schor uit. “Misschien kunnen we…”

Zijn glimlach wordt breder terwijl hij zijn drankje neerzet. “Laten we dan maar naar jouw huis gaan. Mijn huisgenoot heeft vanavond bezoek.”

We zijn nog maar net door de voordeur of Douwe drukt me al tegen de muur, zijn lippen verpletteren de mijne in een hongerige kus. Zijn handen dwalen over mijn lichaam, verkennen elke ronding en elk vlak alsof hij ze in zijn geheugen opslaat voor later.

Ik slaak een zacht gekreun in zijn mond en buig me naar zijn aanraking toe. Hij ruikt naar bier en zweet en iets dat helemaal van hem is, en ik kan er geen genoeg van krijgen. Douwe’s vingers glijden onder de zoom van mijn shirt en tekenen patronen op mijn blote huid die me doen rillen van verwachting.

“Ik wil dit al sinds de eerste avond dat we elkaar ontmoetten,” fluistert hij tegen mijn lippen, voordat hij speels in mijn onderlip bijt. “Je hebt geen idee hoe vaak ik me heb afgetrokken terwijl ik aan je dacht.”

Die bekentenis stuurt een golf van verlangen rechtstreeks naar mijn pik, die pijnlijk tegen mijn spijkerbroek drukt. Ik duw instinctief mijn heupen naar voren, op zoek naar wrijving tegen Douwe’s dij.

Hij kreunt en drukt terug, terwijl hij zijn eigen hardheid tegen me aanwrijft. “Verdomme, Tom,” hijgt hij, terwijl hij zich net genoeg terugtrekt om me in de ogen te kijken. “Ik wil je zo graag.”Neem me dan,” fluister ik, terwijl ik mijn eigen stem nauwelijks herken. “Alsjeblieft.”