Leidse nachtelijke lust

Oké, dit is best gênant, maar ik ga je dit hele verhaal vertellen dat me vorig jaar is overkomen. Lol, het is zo gek als ik er nu aan terugdenk. Mijn vriend is dus op bezoek bij zijn moeder in Roosendaal, en ik zit hier vanavond helemaal alleen in Leiden. Ik had net wat frietjes van Hema gegeten en keek naar zo’n waardeloze Belgische realityshow op Eén, waar eigenlijk alleen maar een stel dronken mensen in het Limburgs ruzie maakten, haha, en ineens werd ik echt heel geil toen ik aan dit hele gedoe dacht. Oké, je gaat dit niet geloven, maar hier komt het.

Ik werk bij de bibliotheek in de Merenwijk, toch? Die is best klein en meestal best saai. Maar goed, op een dag komt er zo’n boek terug, een of andere oude Nederlandse liefdesroman, helemaal stoffig en zo. Dus ik zet ‘m terug in de kast, en dan zie ik dat er een stukje papier tussen de kaft zit. Ik haal het eruit, denkend dat het misschien een belangrijk briefje voor de bibliothecaris is of zo, maar nee, het was een briefje dat aan mij gericht was.

“Bieke,” stond er, “kom vanavond na sluitingstijd naar de boekenkasten. Je weet wel wie.” Dus mijn eerste gedachte was natuurlijk: wat is dit nou weer? Wie zou me zoiets sturen? En hoe weten ze mijn naam? Ik herkende het handschrift niet of zo, en er was geen enkele aanwijzing over van wie het zou kunnen zijn.

Maar toen raakte ik er op een rare manier helemaal opgewonden van. Zo van: ja oké, misschien is er wel iemand verliefd op me en wil hij stiekem met me afspreken in de bibliotheek! Ik bedoel, het is niet alsof er een enorme rij jongens voor mijn deur staat te wachten of zo, lol. Dus ik vond het idee best wel leuk, ook al leek het superraar.

Dus na sluitingstijd die avond zei ik tegen mijn collega dat ik wat langer zou blijven om wat op te ruimen en zo, wat eigenlijk ook waar is, ik heb inderdaad veel in te halen, maar ze hoefde de andere reden niet te weten. Hoe dan ook, daar sta ik dan, helemaal alleen in de bibliotheek met alleen de noodverlichting aan, rondlopend tussen de boekenkasten terwijl ik probeer niet al te nerveus te zijn.

De boekenkasten zijn daar achterin superhoog en donker, vol met oude boeken die raar ruiken, niet onaangenaam of zo, maar je snapt wel wat ik bedoel? Het is zo’n muskusachtige, stoffige geur, gemengd met papier en inkt. Dus ik sluip zo verder en ineens hoor ik voetstappen achter me.

Ik draai me om en daar staat iemand in de schaduw met een hoodie aan. Hij stapt het licht in en het is die jongen die ik wel eens in de bibliotheek zie, hij lijkt me zo’n midden twintig? Donker haar, bril, best schattig als je van dat soort dingen houdt. Hij heeft zo’n grijns op zijn gezicht alsof hij iets weet wat ik niet weet.

“Tibo?” zeg ik, want ja, zo heet hij, Tibo. Hij komt hier altijd om te studeren of zo. We hebben elkaar al een paar keer gesproken, maar nooit echt iets bijzonders. Hij kwam altijd best verlegen en een beetje een boekenwurm over.

“Dus,” zegt hij, “je hebt mijn briefje gekregen.” Het was niet echt een vraag.

Ik knik, terwijl ik probeer cool te blijven, ook al bonkt mijn hart in mijn keel. “Voor wie zou het anders zijn?” grap ik flauwtjes. Hij blijft gewoon diezelfde grijns op zijn gezicht houden, alsof hij iets over me weet of zo, wat me eerlijk gezegd op dit moment een beetje onzeker en geïrriteerd maakte, want wat wist hij in vredesnaam over mij?

“Waarom heb je me hierheen gebracht, Tibo?” vraag ik, terwijl ik probeer nonchalant te klinken, ook al klinkt mijn stem helemaal hijgend. Hij komt dichterbij en plotseling ruik ik hem ook, naar boeken en koffie en een of andere eau de cologne of zo.

“Omdat,” zegt hij met die lage stem, “ik iets met je wilde doen waar ik al heel lang aan denk.”

Mijn ogen worden groot, maar voordat ik iets kan zeggen, buigt hij zich voorover en kust hij me. Het is ook geen zachte kus, maar een intense, dringende kus alsof hij hier al eeuwen op heeft gewacht. Zijn lippen zijn zacht maar vasthoudend tegen de mijne, zijn tong glijdt mijn mond binnen. Ik laat een verbaasd geluidje horen, iets tussen een kreun en een zucht in, terwijl hij zijn lichaam tegen het mijne drukt. Ik voel door zijn spijkerbroek heen hoe hard hij is.

Zijn handen zitten nu in mijn haar en trekken me dichter naar hem toe, terwijl hij met één arm om mijn middel slaat en me stevig tegen zich aanhoudt. Ik raak zo opgewonden, maar ben ook een beetje in de war, want dit is tenslotte mijn werkplek, wat als er iemand binnenkomt? Maar dan zakt Tibo’s mond naar mijn nek, waar hij aan de gevoelige huid zuigt en bijt, en ineens kan niets anders me nog iets schelen, behalve hoe graag ik meer wil.

Zijn handen glijden onder mijn shirt, oh god, zijn handen voelen zo warm aan tegen mijn huid!, en beginnen mijn lichaam te verkennen. Hij omvat mijn borsten door mijn beha heen, zijn duimen strijken over mijn tepels totdat het harde, kleine puntjes zijn. Dan duwt hij de cup van mijn beha omhoog om er direct bij te kunnen, en man, wat voelt het geweldig als zijn vingers in mijn tepel knijpen en ermee rollen.

Ik hijg nu en maak van die smachtende geluidjes waar ik geen controle over heb, terwijl hij met me blijft spelen. Zijn andere hand glijdt over mijn buik naar de tailleband van mijn rokje, en plaagt me door er met zijn vingertoppen heen en weer over te strijken, maar nog niet verder naar beneden te gaan. Ik word er gek van!

“Tibo…” hijg ik, terwijl ik eindelijk de kus onderbreek. “Alsjeblieft…”

Hij kijkt me recht in de ogen alsof hij precies weet wat ik wil, ook al kan ik het niet hardop zeggen.

“Wil je dit?” vraagt hij, zijn stem zacht en schor van het verlangen. “Wil je dat ik je hier aanraak?” En dan zit zijn hand ineens onder mijn rokje en omvat hij mijn kutje door mijn slipje heen.

Ik knik wild, want woorden komen er nu niet uit.

“Brave meid,” mompelt hij, voordat hij me weer kust terwijl twee vingers het kruis van mijn slipje opzij duwen en in me glijden. Ik slaak een kreet in zijn mond bij die indringing, mijn heupen schokken automatisch tegen zijn hand.

Hij begint me met zijn vingers te neuken, eerst langzaam en gestaag, maar geleidelijk aan steeds sneller en harder, totdat ik één en al gekreun, gejammer en smeekbeden om meer ben. Zijn duim vindt mijn clitoris en wrijft er cirkels omheen, in het ritme van zijn stoten, totdat ik plotseling, OH GOD, keihard klaarkom over zijn hand.

Mijn knieën knikken bijna door de intensiteit ervan, maar Tibo houdt me moeiteloos overeind, terwijl hij zijn vingers in me houdt terwijl ik de golven van genot doorsta. Als ik eindelijk weer bij zinnen kom, trekt hij zijn hand terug en brengt zijn glinsterende vingers naar mijn mond.

“Maak ze schoon,” beveelt hij met diezelfde lage stem. Ik open gehoorzaam mijn mond en laat hem ze tussen mijn lippen glijden, terwijl ik mezelf proef op zijn huid. Het is zo ontzettend opwindend hoe dominant hij is, alsof deze kant van hem naar boven komt die ik anders nooit had kunnen vermoeden.

We hijgen nu allebei zwaar en kijken elkaar diep in de ogen. Dan knoopt hij mijn blouse los, trekt die samen met mijn beha uit en duwt me achteruit tegen de boekenkast. De rand snijdt in mijn blote huid, maar dat kan me niets schelen, want Tibo tilt een van mijn benen omhoog rond zijn heup en positioneert zichzelf tegen mijn opening.

“Gebruik je de pil?”, vraagt hij plotseling, praktisch, zelfs op dit moment, wat me ondanks alles wat er gaande is toch even doet glimlachen.

Ik knik ja en hij dringt zonder verder oponthoud in me binnen. We kreunen allebei luid bij het gevoel dat hij me helemaal vult. Hij begint meteen te bewegen en zet een keihard tempo in waardoor ik me voor mijn leven aan zijn schouders vastklamp.

Het geluid van onze lichamen die tegen elkaar klappen weerklinkt door de boekenrekken en vermengt zich met ons gekreun en gehijg, tot ik er vrij zeker van ben dat iedereen binnen een straal van een mijl ons moet kunnen horen. Maar nogmaals, wat maakt het uit? Het enige waar ik me op kan concentreren is hoe geweldig het voelt om Tibo’s pik in me te hebben, die me wijd openrekt en precies de juiste plekjes raakt.

Zijn mond is weer op de mijne en hij kust me ruw terwijl hij me met elke stoot harder en dieper neukt. Ik voel alweer een orgasme opkomen, maar deze keer is het anders, intenser, dringender.

“Tibo,” hijg ik tegen zijn lippen, “ik ga klaarkomen…”Precies, schatje,” gromt hij terug, “kom voor mij klaar. Laat me voelen hoe je je om mijn pik samentrekt.”

En oh god, of dat doe ik dan zeker. Deze climax raast als een goederentrein door me heen, waardoor ik schreeuwend en trillend in zijn armen lig terwijl de ene golf na de andere over me heen spoelt. Tibo blijft echter doorgaan en haalt elk laatste beetje genot eruit, totdat hij zich uiteindelijk nog één laatste keer diep in me begraaft, vergezeld van een zacht gekreun bij zijn eigen hoogtepunt.

We staan daar even om op adem te komen, zijn slap wordende pik nog steeds in me. Dan trekt hij zich voorzichtig terug, laat mijn been weer op de grond zakken en helpt me mijn evenwicht te vinden, voordat hij me zachtjes op mijn voorhoofd kust.

“Dat was…” begin ik, maar mijn woorden sterven weg omdat ik niet precies weet wat ik moet zeggen.

“Ongelooflijk,” maakt Tibo mijn zin af met een glimlach. “Jij bent ongelooflijk.”

We trekken onze kleren recht in een gezellige stilte, terwijl we stiekem naar elkaar gluren alsof we niet helemaal kunnen geloven wat er net is gebeurd. Uiteindelijk raap ik mijn spullen bij elkaar en maak ik me klaar om te vertrekken, maar dan raakt hij mijn arm aan en houdt me tegen.

“Dit was geen eenmalig gedoe,” zegt hij serieus. “Ik wil hier meer van, meer van jou. Als je dat goed vindt?”

Ik slik even, terwijl ik eraan denk hoe lekker ik het vond en hoe graag ik het steeds weer zou willen meemaken…

“Dat zou ik ook wel willen,” krijg ik eruit, voordat ik me opricht voor een laatste afscheidskus. Dan ben ik de deur uit en haast ik me naar huis door de stille straten van Leiden, nog steeds een beetje in de war van alles.

Maar de komende weken gaat het gewoon door tussen ons, geheime afspraakjes in de bibliotheek na sluitingstijd, gestolen momentjes tussen de boekenrekken wanneer we het maar kunnen regelen. Soms gaat het snel en wild tegen de boekenkasten aan, andere keren zijn het langzamere, sensuelere ontmoetingen waarbij we de tijd nemen om elkaars lichamen grondig te verkennen.

En oh god, het is zo opwindend om zijn stiekeme bibliothecaresse-geheim te zijn, alsof een of andere ondeugende fantasie tot leven is gekomen! Elke gestolen kus, elk vies gefluistert woordje dat hij met die diepe stem tegen me zegt, bezorgt me rillingen over mijn rug, waardoor ik nog meer naar hem verlang…

Eens deden we het gewoon daar bovenop de uitleenbalie, terwijl ik voorovergebogen stond en bezoekers om de hoek boeken uitcheckten, zich er totaal niet van bewust! Een andere keer duwde Tibo me tegen de glazen deur naar buiten, met zijn hand over mijn mond om mijn gekreun te smoren terwijl hij me van achteren neukte, iedereen die langskwam had het kunnen zien als ze maar even onze kant op hadden gekeken.

Het is opwindend, zelfs gevaarlijk!, maar op de een of andere manier maakt dat het juist nog opwindender, wetende dat we elk moment betrapt kunnen worden. We praten nooit over wat dit precies betekent of waar het naartoe gaat, we leven gewoon in het moment en genieten van elke seconde van onze geheime affaire…

Totdat Tibo op een dag niet komt opdagen voor onze afgesproken afspraak en ik hem nergens kan bereiken, niet via de telefoon of op een andere manier… Dus ja, zo staat het er nu eigenlijk voor, lol, ik zit te wachten in de hoop dat hij weer contact met me opneemt, maar ik weet niet echt wat ik kan verwachten als/wanneer hij dat doet. Eerlijk gezegd word ik er een beetje gek van, want ik wil hem nog steeds zo graag!