Festivalflirt onder de sterrenhemel

De eerste keer dat ik Evi zag was op de beursvoorkant van Lowlands Festival. Ze stond met een kopje koffie in haar hand en een tablet onder haar arm, zo beheerst als een generaal die zijn legers inspecteert. Ik ben journalist bij het overeenkomstige dagblad en ze is evenementenorganisator, maar dat was mij toen niet eens bewust. Ik risico alleen op dat ze anders was dan de rest. Ze hadden de vertrouwelijkheid die ik altijd zo begerde.

We raden elkaar regelmatig tegenkomen tijdens het festival. Op de eerste avond zat ze naast mij bij een optreden van Bracewarmer – een band die we beide aanbaden. Ik herinner me hoe haar knie mijn gecombineerde en hoe ik krachtig bewust werd van elke kleine beweging die zij maakte. Ze maken het op en lacht. “Je bent zenuwachtig als een kat in de regen,” ze zei met een glimlach. Ik voelde me zo ongemakkelijk, maar ze leek het geweldig te vinden.

Op de tweede dag scharnieren we beide rond bij de foodtrucks. Ze stonden in de rij bij de wok van Frituur De Zonnestralen en ik bij de kroketten van Frikandel Speciaal. Toen ze me zag, stapte ze uit haar rij en kwam naast me staan. “Ik kan die fritkruiden niet meer zien,” zei ze. We begonnen te praten over muziek, films en uiteindelijk over onze baan. Ze vertelde me hoe ze het festival organiseert, ik over mijn artikelen. Het was ook de tijd stil. Ik voelde een verbinding die ik nooit eerder had gevoeld.

Op de laatste dag van het festival besloten we samen naar het concert van The Wonder Years te gaan. Ze richtte mijn hand op en trok me door de menigte heen, als een van de meest natuurlijke van de wereld. Iedere keer dat onze handen elkaar raken, voelde ik een schok door mijn lichaam lopen. Toch voelde het ook zo goed, zo juist.

Het concert was bijna voorbij toen ze tegen mijn oor leunde en vloekte: “Ik kan deze mensen niet meer,” ze zei. “Komen we weg van hier.” Ze greep weer naar mijn hand en dit keer liet ik haar mijn tentje toenemen, zo ver van de massale menigte en het geluid.

Wanneer we in mijn tent kwamen, voelde het verrassend zo klein, zo intiem. De lampjes aan de zijkant verlicht net genoeg om ons gezicht te zien. Ze leunde tegen de zijwand van de tent en keek me aan met een glimlach die ik niet kon bevatten. “Dank je”, zei ze. Ik zou vragen waarvoor, maar de woorden opvallend in mijn keelsteken.

Evi kwam dichterbij en legde haar handen op mijn schouders. Haar duimen streelden mijn hals en ik voelde een hitte die mijn lichaam doorkruiste. Ik wist niet wat ik moest doen, maar ik wist dat ik het wilde. Ze bewoog zich langzaam naar me toe, haar gezicht zo dichtbij het mijne dat ik haar adem op mijn lippen kon voelen. Haar handen glipden van mijn schouders naar mijn borst en ik voelde de warmte door mijn hemd. “Mag ik?” ze vroeg met een zachte stengel.

Ik kon alleen knikken. Ze bewoog haar handen onder mijn hemd, haar vingers strekelend over mijn huid. Ik was zo gevoelig dat elke beweging een schok was. Haar mond was bij mijn oor, haar adem warm en vochtig. “Je voelt je zo mooi aan,” ze wispelde. Haar handen vonden hun weg naar mijn borsten, duimen die mijn hartkloppen verwant. Ze stootte tegen mij en ik leunde terug tegen de tentwand, haar lichaam tegen het mijne gedrukt.

Ze bewoog een hand naar beneden, langs mijn buik voordat ze bij mijn broek kwam. Ik kon niet denken, kon alleen voelen – de hitte van haar hand, de druk tegen mijn lichaam, de geur van haar haren. Ze opent mijn broek en haar handglipt erin. Mijn adem stopte toen ik haar vingers aan mijn clitoris voelde, een cirkelende beweging die me doet bijna. “Jij bent zo nat,” ze zei met een teug.

Ik zou haar ook raken, maar ik was bezeten door haar handbewegingen. Ze beweegde zich naar beneden, op haar knieën voor mij. Haar mond kwam dichterbij en ik voelde haar warmte tussen mijn benen. Ze kuste het binnen van mijn dijben, haar tong die een padje tekende langs mijn huid. Ik keek omlaag en zag haar blik op mij gericht terwijl ze de rand van mijn ondergoed naar beneden trok.

De eerste keer dat haar tong me was ook ik brandde van binnenuit. Ze streelde door mijn plooien, zo lichtelijk dat ik wilde drinken. Haar vingers vonden hun weg naar binnen en ik voelde dat ze mij vulden terwijl haar mond op mijn clitoris bleef. De combinatie van hitte en druk was overweldigend. Ik kon alleen haar naam fluiten terwijl ze me graag en vuurde.

Ze bewoogt zich sneller, haar tong snel over mijn clitoris terwijl haar vingers dieper in mij duiken. Ik voelde een spanning die ik nooit eerder had gevoeld, en mijn lichaam op het punt stond te breken. Haar naam was het enige woord dat ik kon uitspreken, herhaaldelijk voordat ze mijn mond met haar hand sloot en zei: “Kom voor mij.”

Mijn lichaam gehoorzaamde. Ik voelde een golf van genot door mij heen rollen, zo intens dat ik dacht dat ik zou blijven ademen. Ze bleven likken en vuurden terwijl mijn lichaam trilde onder de kloppende golven. Ik kon niet eens denken, alleen voelen.

Toen het voorbij was, zakte ik naar beneden tegen de tentwand, mijn lichaam nog steeds overal. Evi kwam langzaam omhoog en kuste mij, haar mond zo zacht op de mijne. Ik kon mezelf proeven op haar lippen, een smaak die ik nooit zou vergeten.

We merkten zo, omhelsende elkaar in de kleine tent, terwijl de geluiden van het festival verdergaan buiten. Ik wist niet wat dit onderwater voor ons was, maar ik wist dat ik het nooit zou vergeten. Evi was meer dan een collega, meer dan een vriendin – ze was iets dat ik nog nooit eerder had gevoeld. En ik wilde alles ervan genieten.