Elsene’s geheime ontmoeting

Ik vertel je dit omdat ik niet kan slapen. Mijn partner is op zakenreis en mijn gedachten dwalen steeds weer terug naar die avond op de bruiloft van mijn neef in Elsene. Het is al jaren geleden dat ik mezelf heb toegestaan na te denken over wat er onder die trap is gebeurd, maar vanavond blijven de herinneringen maar terugkomen.

Tijdens het diner zat ik naast Wout. Hij was een bruidsjonker, lang en breedgeschouderd, met een ontspannen glimlach waardoor zijn blauwe ogen in de hoekjes rimpelden. In het begin praatten we niet veel, gewoon beleefd geklets over het weer, het eten (Colruyt had het cateringwerk prima gedaan), dat soort dingen. Maar naarmate de avond vorderde en er meer bier vloeide, merkten we dat we samen lachten om gedeelde herinneringen aan ongemakkelijke schoolfeesten en gênante familiereünies.

Toen de toespraken begonnen, leunde Wout naar me toe om een grapje te fluisteren over de vreselijke grappen van zijn vriend. Ik rook zijn eau de cologne, iets houtachtigs en fris, zoals een bos na een regenbui. Zijn hand streek onder de tafel langs de mijne, wat me een onverwachte schok bezorgde. Ik keek geschrokken naar hem op en zag dat hij me met zo’n intensiteit aankeek dat ik even mijn adem inhield.

Zonder na te denken stond ik abrupt op, waarbij ik mijn stoel omvergooide. “Sorry,” mompelde ik, terwijl ik me bukte om hem weer recht te zetten. Wouts hand sloot zich om de mijne toen ik weer rechtop ging staan. Zijn huid was warm, zijn greep stevig maar zacht. “Kom mee,” zei hij zachtjes.

Mijn hart bonkte in mijn keel toen ik me door hem meenam, weg uit de rumoerige feestzaal. We glipten langs de keuken waar het personeel borden aan het afruimen was, langs de toiletten en door een smalle gang tot we bij een slecht verlichte trap kwamen die naar god weet waar leidde. Wout trok me dicht tegen zich aan en drukte mijn rug tegen de koele pleistermuur. Zijn lippen vonden de mijne in een kus die zowel hongerig als teder was, terwijl zijn tong mijn mond plagend opende.

Ik hapte naar adem toen hij mijn rokje omhoog trok, zijn vingers gleden langs mijn dij naar de kanten rand van mijn slipje. “Wout,” fluisterde ik tegen zijn lippen, plotseling nerveus ondanks de natte warmte die zich tussen mijn benen verzamelde. Hij kuste me opnieuw, deze keer dieper, terwijl één hand mijn borst omvatte door de dunne stof van mijn jurk heen.

“Je bent zo mooi,” mompelde hij, terwijl hij zachtjes in mijn oorlel knabbelde en vervolgens kusjes over mijn nek liet glijden. Zijn vingers haakten zich vast in mijn slipje, trokken het opzij terwijl hij zonder waarschuwing twee vingers in me liet glijden. Ik kreunde zachtjes en wiegde tegen zijn hand aan terwijl hij zijn vingers precies goed krulde. Het was zo lang geleden dat iemand me zo had aangeraakt.

Hij trok zijn hand plotseling terug, bracht die naar zijn mond en likte met een kreun mijn sappen van zijn vingers. “Verdomme, Fleur,” zei hij schor. “Ik moet je goed proeven.”

Voordat ik kon reageren, zat hij al op zijn knieën voor me, trok mijn rokje omhoog tot aan mijn middel terwijl hij zijn gezicht tussen mijn dijen begroef. Zijn tong was heet en vasthoudend tegen mijn clitoris, cirkelend en flikkerend totdat ik me gedachteloos tegen hem aan wierp. Met één hand greep hij mijn heup stevig vast, terwijl hij met de andere twee vingers weer in me duwde en me heerlijk oprekte.

“Wout, oh god,” hijgde ik, terwijl ik mijn vingers in zijn haar verstrengelde. Hij keek met donkere ogen naar me op, zonder ook maar even te stoppen met zijn meedogenloze aanval op mijn zintuigen. Het geluid van vocht vulde de lucht, samen met mijn zachte gekreun en zijn gedempte kreuntjes van genot.

Net toen ik voelde dat ik op het punt stond klaar te komen, trok hij zich abrupt terug, waardoor ik hijgend en leeg achterbleef. “Nog niet,” zei hij resoluut, terwijl hij opstond om zijn broek open te ritsen. Zijn pik sprong tevoorschijn, dik en hard, waardoor het water me in de mond liep. Ik stak aarzelend mijn hand uit om hem vast te pakken, verbaasd over hoe warm en zwaar hij in mijn handpalm aanvoelde.

Hij liet me hem een paar keer strelen voordat hij me tegen de muur duwde en een van mijn benen om zijn middel tilde. Door die houding lag ik helemaal bloot en kwetsbaar, terwijl hij zich tegen mijn ingang aandrukte. “Kijk me aan,” beval hij zachtjes. Ik keek hem aan en zag zelfs in het schemerige licht puur verlangen in zijn ogen weerspiegeld.

Toen drong hij in één vloeiende stoot bij me naar binnen en vulde me helemaal. We kreunden allebei van het gevoel, die heerlijke rek, die perfecte pasvorm. Hij begon meteen te bewegen, met snelle, oppervlakkige stoten waardoor ik me aan zijn schouders vastklampte om houvast te vinden.

“Harder,” smeekte ik, terwijl ik mijn andere been om hem heen sloeg zodat hij nog dieper kon komen. Hij deed het zonder aarzelen en ramde in me met zoveel kracht dat de foto’s aan de muren rammelden. Het geluid van huid die tegen huid klapte, weerklonk door het lege trappenhuis, samen met onze onregelmatige ademhaling en af en toe een kreet van genot.

Ik voelde hoe ik me om hem heen samentrok, mijn inwendige spieren trilden terwijl ik weer naar een hoogtepunt toe werkte. Wout leek het ook aan te voelen; hij veranderde zijn hoek een beetje, zodat elke stoot heerlijk tegen mijn G-spot wreef. “Kom voor me,” gromde hij in mijn oor. “Laat me voelen hoe je helemaal over mijn pik klaarkomt.”

Meer woorden waren er niet nodig. Ik kwam met een schreeuw klaar, terwijl golven van genot door me heen spoelden en Wout me hard bleef neuken in mijn samentrekkende kutje. Hij kwam kort daarna ook klaar, luid kreunend terwijl hij zich in me leegspoot. We bleven nog een tijdje zo liggen, intiem met elkaar verbonden, terwijl onze ademhaling langzamer werd en onze hartslag weer normaal werd.

Uiteindelijk trok Wout zich terug, stopte zijn pik weer in zijn broek en hielp me daarna mijn kleren weer op orde te brengen. We wisselden een verlegen glimlach uit, allebei rood aangelopen en een beetje verfomfaaid van onze ontmoeting. “We moeten maar weer teruggaan,” zei ik uiteindelijk, terwijl ik mijn haar gladstreek.

Wout knikte en pakte mijn hand terwijl we stilletjes terugliepen naar de feestzaal. De toespraken waren inmiddels voorbij; mensen liepen vrij rond, lachten en praatten luidruchtig onder het genot van een glas champagne. We mengden ons onopgemerkt in de menigte en vonden onze plaatsen net toen het dessert werd geserveerd.

De rest van de avond bleef ik stiekem naar Wout kijken aan de andere kant van de tafel. Af en toe ving hij mijn blik en gaf hij me diezelfde langzame glimlach die mijn maag deed kriebelen. Het voelde nu als een geheim tussen ons, een geheim dat ik niet kon wachten om verder te ontdekken.

Maar toen was de avond voorbij en gingen we onze eigen weg. Ik heb hem daarna nooit meer gezien. Soms vraag ik me af wat er zou zijn gebeurd als het anders was gelopen… als we telefoonnummers hadden uitgewisseld of afspraken hadden gemaakt om elkaar weer te zien.

Ik denk dat het nu niet meer uitmaakt. Wat telt, is dat Wout me tijdens die ene perfecte, onvergetelijke avond onder de trap op de bruiloft van mijn neef op een manier levend deed voelen die ik niet voor mogelijk had gehouden. En terwijl ik hier alleen in bed lig en me elk detail van onze ontmoeting herinner, moet ik wel glimlachen. Misschien is dat wel genoeg.