Een verboden blik op Pride

Ik kan niet slapen. Het is al laat, misschien wel twee uur ’s nachts. Mijn partner is op zakenreis, naar zo’n stomme conferentie in Parijs. Ik lig alleen in ons bed, de lakens verstrikt om mijn benen als een nare herinnering. Ik zou moe moeten zijn na de dag die ik heb gehad, maar in plaats daarvan zit ik vol spanning en razen mijn gedachten door mijn hoofd.

Weet je hoe het soms is als je iets maar niet uit je hoofd kunt krijgen? Zo zit ik er nu bij. Het is al een week geleden sinds Pride en ik blijf maar aan hem denken, die man bij de parade. Die getrouwde man. De man van die politicus. Hoe heette hij ook alweer? Raymond? Ja, Raymond. Zijn gezicht, zijn glimlach, de manier waarop zijn ogen naar me keken alsof hij me levend wilde opeten. Alsof hij al wist hoe ik smaakte.

Even terug in de tijd. Afgelopen vrijdagavond liep ik door Mechelen-Centrum voor de Pride-parade. Het was een lange dag geweest, ik had de hele middag klanten getraind en mijn spieren deden pijn op die fijne, vermoeide manier zoals ze dat doen na een stevige sessie. De zon ging onder en hulde alles in goud en schaduw, terwijl ik door de menigte slenterde.

Ik had daar eigenlijk niet eens moeten zijn. Mijn ex-vrouw, die was zes maanden geleden van me gescheiden. Ze had me gezegd dat ik er meer op uit moest gaan, nieuwe mensen moest ontmoeten. Dus toen een van mijn vaste sportschoolklanten me uitnodigde voor Pride, dacht ik: waarom niet? Bovendien kon ik wel een pauze gebruiken van al die hetero-koppels in de sportschool, die deden alsof ze niet naar elkaars kont keken terwijl ze squats deden.

De parade was luidruchtig en kleurrijk, vol kleur en gelach. Er stonden kinderen op praalwagens die snoep in de menigte gooiden, en dragqueens met veren die langs mijn gezicht streelden terwijl ze voorbij paradeerden. Ik voelde me goed, dronk een Jupiler uit een plastic bekertje, toen ik hem zag.

Hij viel meteen op, die man, Raymond. Lang, donkerhaarig, in een strak pak waarvan ik het liefst één knoopje per keer langzaam had willen losmaken. Hij joelde en juichte niet mee met de menigte. In plaats daarvan staarde hij gewoon naar de toeschouwers, zijn ogen dwaalden over hen heen alsof hij op zoek was naar iets specifieks.

Toen kruisten onze blikken, en de tijd leek te vertragen. Zijn blik bleef op de mijne gericht, en ik voelde het, die elektrische vonk tussen ons. Alleen geloof ik eigenlijk niet in al die afgezaagde metaforen. Het was geen blikseminslag of iets stoms in die trant. Nee, het was veel dieper dan dat. Een diepe stoot in mijn buik van verlangen, vermengd met angst en opwinding. Mijn adem stokte in mijn keel en ik kon mijn blik niet afwenden.

Raymond liep op me af, met zelfverzekerde, bijna roofzuchtige passen. Hij bleef een paar feet bij me vandaan staan, dichtbij genoeg om de gouden spikkels in zijn bruine ogen te zien. “Hoi,” zei hij, met een stem zo zacht als Belgische chocolade. “Ik ben Raymond.”Rens,” wist ik er stamelend uit te krijgen. Shit. Waarom was ik zo nerveus?

Zijn glimlach was langzaam en veelbetekenend. “Je bent hier nieuw.” Geen vraag.

Ik haalde mijn schouders op, in een poging het cool te houden, ook al bonkte mijn hart in mijn keel. “Eerste keer bij Pride.”

Raymond trok een wenkbrauw op. “En wat vind je er tot nu toe van?”

Voordat ik kon antwoorden, viel zijn blik op een flits van kleur. Hij draaide zich om naar de voorbijtrekkende parade, een groep mannen die op een praalwagen dansten, hun lichamen glimmend van het zweet in de ondergaande zon. Toen hij weer naar me keek, was er iets anders in zijn blik. Honger.

“Zin om hier weg te gaan?” vroeg hij abrupt. Geen omhaal, geen gedraai.

Ik hield even mijn adem in. Had ik zin? Ja. Ja, verdomme. Maar…

Ik keek naar mijn eigen kleren, een zwarte sportbroek die mijn benen goed liet uitkomen, een strakke tanktop die aan mijn met zweet doordrenkte huid kleefde. “Ik zie er een beetje rommelig uit,” gaf ik toe, terwijl ik naar mezelf wees. “Ik heb de hele dag getraind.”

Raymonds ogen gleden over me heen en bleven even hangen bij de bobbel in mijn broek. “Je ziet er perfect uit.” Zijn stem zakte naar een lagere toon, bijna een grom. “Maar als je je even wilt opfrissen…”

Zijn woorden bleven in de lucht hangen, onafgemaakt, maar vol betekenis. Een uitnodiging.

Ik slikte hard, mijn mond was droog. Ging ik dit echt doen? Met een getrouwde man?

Alsof hij mijn gedachten kon lezen, deed Raymond een stap dichterbij en sprak hij zo zacht dat alleen ik hem kon horen. “Mijn man komt pas laat thuis,” fluisterde hij. “We hebben het huis helemaal voor onszelf.”

Die plek. Zijn plek. Het huis van die politicus. Het gevaar van dit alles bezorgde me een rilling.

Ik knikte één keer, kortaf. Mijn besluit stond vast. ‘Ga maar voor,’ zei ik.

Raymond woonde in een van die prachtige oude herenhuizen vlak bij de Grote Markt. Zo eentje met hoge plafonds en krakende houten vloeren die geheimen fluisterden. Zodra we binnenstapten, deed hij de deur dicht en duwde me ertegenaan, terwijl zijn mond de mijne gretig opzocht.

Zijn kus was heftig, veeleisend. Zijn tanden knabbelden aan mijn onderlip voordat zijn tong naar binnen gleed, om me te proeven. Ik kreunde in zijn mond, mijn handen balden zich tot vuisten in zijn colbert terwijl ik hem dichter naar me toe trok. Onze lichamen drukten zich tegen elkaar, de harde contouren van zijn borstkas tegen de mijne, onze adem vermengde zich.

Raymond trok zich met een zucht terug, zijn voorhoofd tegen het mijne. “Verdomme,” fluisterde hij. “Je smaakt nog beter dan ik me had voorgesteld.”

Ik grinnikte ademloos. “Had je je voorgesteld hoe ik zou smaken?”

Hij knikte, terwijl zijn duim over mijn jukbeen streek. “Ik heb je in de gaten gehouden,” gaf hij toe. “In de sportschool. Elke keer als je iemand nieuw traint, kom ik binnen en kijk ik toe vanuit het café. Ik zie hoe je spieren onder je huid bewegen als je ze door hun sets loodst. Hoe je ze aanraakt, altijd professioneel, maar met zoveel zorg.”

Ik voelde mijn wangen gloeien bij zijn woorden. “Kom je naar mijn lessen?”

Raymond glimlachte. “Ja. En toen ik je vandaag bij de parade zag… wist ik dat ik met je moest praten.” Hij pauzeerde, terwijl zijn duim nu langs mijn kaaklijn gleed. “Maar je bent toch niet… je bent hetero, toch?”

Ik aarzelde. Was ik dat? Blijkbaar niet meer. Maar hoe moest ik dat uitleggen?

“Ik was getrouwd,” zei ik uiteindelijk. “Met een vrouw. We zijn zes maanden geleden gescheiden.”

Raymonds ogen zochten de mijne. “En nu?”

Nu kus ik je alsof mijn leven ervan afhangt.

In plaats van die gedachte hardop uit te spreken, trok ik hem weer naar me toe voor nog een vurige kus. Zijn handen dwaalden over mijn lichaam, gleden onder mijn tanktop om de contouren van mijn buikspieren en borst te verkennen. Ik voelde zijn pik hard worden tegen mijn dij, strak tegen zijn pantalon.

Ik trok me even terug om een spoor van kusjes langs zijn nek te laten lopen, terwijl ik zachtjes in de gevoelige huid daar knabbelde. Raymond hield even zijn adem in toen mijn tanden zijn polsslag raakten. “Naar boven,” hijgde hij. “Nu.”

Hij pakte mijn hand en leidde me via een brede trap naar een slaapkamer die was ingericht in rijke blauw- en grijstinten. Een hemelbed domineerde de kamer, gedrapeerd in zijden lakens die glinsterden in het zachte licht.

Raymond draaide zich naar me toe, zijn ogen donker van verlangen. Langzaam, weloverwogen, begon hij zijn overhemd los te knopen, waardoor zijn gebruinde huid zichtbaar werd, strak gespannen over slanke spieren. Ik likte mijn lippen, terwijl de spanning in mijn buik toenam.

Toen hij naakt voor me stond, allemaal vloeiende lijnen en strakke hoeken, wenkte hij me met een vinger. “Jouw beurt,” zei hij ruw.

Ik trok mijn tanktop uit en liet hem op de grond vallen. Raymonds blik gleed naar mijn borst, waar hij het sprietje donker haar tussen mijn borstspieren in nam, mijn platte tepels waren al hard geworden tot pieken. Zijn tong schoot tevoorschijn om zijn lippen te bevochtigen terwijl ik mijn sportbroekje en onderbroek in één beweging naar beneden trok.

We stonden daar even, gewoon naar elkaar te kijken. We namen het allemaal in ons op, de realiteit van deze ontmoeting die begon met niets meer dan een blik over een drukke straat.

Raymond stak zijn hand uit en sloeg die om mijn pik. Die schokte in zijn greep en er sijpelde al voorvocht uit. Hij veegde met zijn duim door het vocht en bracht die naar zijn lippen om te proeven. “Mmm,” mompelde hij. “Zout.”

Hij duwde me achterover op het bed en kroop over me heen als een roofdier dat zijn prooi besluipt. Zijn lichaam nestelde zich tussen mijn benen, zijn harde pik drukte tegen de mijne. We kreunden allebei bij het contact.

Raymond kuste me weer, diep en intens, terwijl onze heupen synchroon begonnen te bewegen. De wrijving was ongelooflijk, huid die over huid gleed, onze pikken die met precies de juiste druk tegen elkaar wreven. Ik voelde de spanning al in mijn ballen opbouwen, mijn orgasme dreigde veel te snel te komen.

Ik trok me hijgend los van zijn mond. “Verdomme,” hijgde ik. “Je voelt zo goed aan.”

Raymond grijnsde ondeugend. “We zijn nog maar net begonnen.”

Hij ging rechtop zitten, met zijn benen aan weerszijden van me, terwijl hij naar het nachtkastje reikte. In zijn hand verscheen een flesje glijmiddel, glad en glanzend. Hij draaide het open, goot wat in zijn handpalm en sloeg vervolgens zijn vingers om onze beide pikken.

Het koude glijmiddel deed me even opschrikken, maar toen begon Raymond ons samen te strelen, zijn vuist strak om onze schachten geklemd terwijl hij op en neer bewoog. Het gevoel was intens, glibberige warmte rond mijn pik, de fluweelzachte gladheid van de zijne tegen de mijne.

Ik greep zijn heupen vast, mijn vingers groeven zich in het zachte vlees daar terwijl ik tegen zijn hand aan stootte. Onze ademhaling ging nu sneller, ruwer; de kamer vulde zich met het geluid van huid die tegen huid klapte en ons gezamenlijke gekreun van genot.

Raymond boog zich voorover om me weer te kussen, zijn tong plunderde mijn mond terwijl zijn hand ons serieus bewerkte. Ik voelde mijn ballen strak aantrekken, mijn ruggengraat tintelde van de naderende ontlading. ‘Bijna,’ wist ik tussen de kussen door te hijgen.

Hij knikte, terwijl hij zelf in onregelmatige ademhalingen hijgde. “Ik ook.”

Met nog één laatste knijpbeweging van zijn vuist kwamen we allebei klaar. Hete stralen sperma spoot uit onze pikken en bedekte onze buiken en borstkassen. Raymond zakte op me in, zijn lichaam trillend van de naschokken terwijl ik mijn armen om hem heen sloeg.

We bleven zo een tijdje liggen, terwijl we weer bij zinnen kwamen en genoten van de warmte van elkaars lichamen. De realiteit van wat we hadden gedaan begon tot me door te dringen, het feit dat hij getrouwd was, dat dit waarschijnlijk maar een eenmalig ding was…

Ik verstijfde een beetje onder Raymond, terwijl mijn hoofd vol zat met twijfels en vragen. Had ik hier spijt van? Nee. Maar maakte het de zaken ingewikkelder? Absoluut.

Alsof hij mijn plotselinge spanning aanvoelde, steunde Raymond zich op een elleboog om naar me te kijken. Zijn ogen waren zacht, vriendelijk. “Hé,” mompelde hij. “Het is oké.”

Ik glimlachte even naar hem. “Is dat zo?”

Hij knikte. “We zijn volwassenen. We maken onze eigen keuzes.” Hij pauzeerde even, terwijl zijn duim kringetjes op mijn borst tekende. “Ik ben blij dat ik vanavond voor jou heb gekozen.”

Zijn woorden kalmeerden iets in mij, een zorg waarvan ik me tot nu toe niet eens bewust was geweest. Misschien was dit toch niet zo’n groot probleem.

Raymond drukte een zachte kus op mijn lippen voordat hij van me af rolde. Hij stond op en pakte een tissue van het nachtkastje om ons allebei schoon te maken. Terwijl hij het weggooide, wierp hij een blik op de klok. “Shit,” mompelde hij. “Ik moet douchen voordat mijn man thuiskomt.”

De herinnering aan zijn huwelijk deed me een steek in mijn hart voelen, jaloezie? Spijt? Ik wist het niet zeker.

Raymond moet iets in mijn blik hebben gezien, want hij vatte mijn gezicht in zijn handen en veegde met zijn duimen een verdwaalde traan weg waarvan ik niet eens wist dat die er was. “Hé,” zei hij nogmaals. “Het is oké. Dit verandert niets.”

Is dat zo?

Maar ik knikte alleen maar, terwijl ik de brok in mijn keel wegslikte.

Hij kuste me nog één laatste keer, langzaam en teder deze keer, met een belofte die op zijn lippen bleef hangen. Toen verdween hij in de badkamer, en liet me alleen achter met mijn gedachten.

Ik bleef in bed liggen tot ik de douche hoorde aanslaan. Toen kleedde ik me aan, wierp nog een laatste blik rond in de kamer voordat ik het huis uit glipte en weer de straten van Mechelen-Centrum op ging.

Nu, dagen later, denk ik nog steeds aan Raymond. Aan zijn lichaam dat zich tegen het mijne drukte, de smaak van zijn lippen, het gevoel van zijn hand die ons beiden omvatte…

Mijn pik komt tot leven bij die herinnering en wordt hard onder de lakens. Ik laat mijn hand onder de tailleband van mijn boxershort glijden en sluit mijn vingers om mezelf terwijl ik me voorstel dat hij nu hier bij me is.

In mijn gedachten grijnst Raymond naar me, zijn ogen donker van verlangen. “Je denkt aan me,” zegt hij veelbetekenend, terwijl hij op het bed klimt en zich bovenop mijn heupen zet. “Over hoe lekker het voelde.”Ja,” fluister ik, terwijl mijn hand sneller over mijn pik beweegt.

Hij buigt zich voorover om mijn lippen in een vurige kus te vangen, en wrijft tegen me aan terwijl zijn tong mijn mond verkent. Ik kreun tegen hem aan, terwijl mijn vrije hand zijn heup vastgrijpt om hem dichter bij me te houden.

De fantasie wordt steeds intenser, Raymonds handen die over mijn lichaam dwalen, zijn tanden die in mijn nek bijten, zijn pik die tegen de mijne schuift tot we allebei hijgend en wanhopig zijn…

Mijn orgasme komt hard en snel, mijn rug buigt zich van het bed terwijl ik klaarkom met een gesmoorde kreet. Hete stralen sperma landen op mijn buik en maken me weer tot die van Raymond.

Zwaar hijgend zak ik terug op het matras, mijn hart gaat tekeer. De lakens onder me zijn een puinhoop, plakkerig en vochtig van ons gezamenlijke hoogtepunt.

Ik sluit mijn ogen en geniet van de nasleep. Misschien wis ik morgen zijn nummer. Misschien ook niet. Op dit moment wil ik gewoon het gevoel van hem tegen me aan onthouden, de smaak van hem op mijn lippen…

Want vanavond was hij van mij. En dat is genoeg.