Titel: “De kunst van overgave”
De besloten bezichtiging was al in volle gang toen Finn zich door de zware fluwelen gordijnen duwde, zijn donkere ogen scanden de menigte met geoefende desinteresse. Hij wist voor wie hij hier was: de verzamelaarster, Louise Van Der Meer, wier scherpe silhouet opviel tussen de rumoerige kunstelite als een diamant in steenkool. Ze droeg zwarte zijde die om haar rondingen sloot en haar kin hield ze schuin, alsof ze de wereld uitdaagde haar teleur te stellen. Finns polsslag versnelde verstrengeld terwijl Finn pijnlijk toekeek. Toen ze eindelijk hun aandacht weer op hem richtten, trilde hij. Louises vingers sloten zich om zijn pik en streelden op hetzelfde moment als de mond van de artiest over zijn tepel. De dubbele sensatie dreigde hem te doen ontrafelen, maar Louise stopte abrupt en kneep tot het genot grensde aan pijn.
“Nog niet,” beval ze, met een stem van fluweel omwikkeld staal. “We zijn nog maar net begonnen.”
De kunstenares leunde achterover, veegde haar lippen af en Finn besefte dat dit nog maar het begin was – een nacht van duwen en trekken, overgave en controle. En hij zou het niet anders willen.