De lucht hing dik van de geur van vochtige baksteen en goedkoop bier terwijl Gilles zijn plunjezak de smalle, wenteltrappen van het beruchtste woonhuis van Utrecht Kanaleneiland op sleepte. De regen striemde tegen de vuile ramen en veegde strepen vuil langs het gebarsten glas, terwijl het flikkerende neonbord boven de ingang – Privékamers beschikbaar – halfslachtig knipperde in de duisternis. Hij had deze plek in een opwelling geboekt, aangetrokken door het goedkope tarief en de belofte van anonimiteit in de onderbuik van Amsterdam. Waar hij niet op had gerekend was het raam.
Zijn Airbnb-kamer was niet veel meer dan een bezemkast met een matras, waarvan het enige raam uitkeek op het krappe steegje beneden – een steegje waar, onder de flakkerende gloed van een enkele straatlantaarn, een rij kijkshowcabines stond. Hun glazen fronten waren gerookt, afgezien van de smalle spleten op ooghoogte, waardoor de verdorvenheid die zich binnenin ontvouwde verborgen bleef voor nieuwsgierige blikken – behalve de zijne. Vanuit zijn uitkijkpunt op de tweede verdieping kon hij recht naar binnen kijken, terwijl het gordijn openging en een zachte, roodleren bank en een aan de muur gemonteerde spiegel zichtbaar werden die precies in de juiste hoek stond.
Gilles had de eerste nacht gedaan alsof hij het niet merkte. Maar toen kwam de derde klop op het glas. Zacht in het begin, bijna aarzelend. Dan aanhoudend, ritmisch – als een hartslag. Hij drukte zijn gezicht tegen de koude ruit en de adem besloeg het glas toen er uit de schaduwen van het steegje een gestalte tevoorschijn kwam: een vrouw met gitzwart haar en een leren korset dat haar royale rondingen nauwelijks kon bevatten. Ze keek niet op – niet meteen – maar hij kon zien hoe haar heupen heen en weer bewogen toen ze het hokje naderde, hoe haar gehandschoende vingers langs het frame gingen voordat ze in de gleuf gleden om muntjes in te voeren.
De show begon langzaam. Ze trok haar jas opzettelijk langzaam uit en liet hem langs haar voeten stromen voordat ze zich omdraaide naar de spiegel – en naar hem. Haar donkere ogen keken naar het glas waar hij zichzelf er plat tegenaan drukte, terwijl zijn hart in zijn keel klopte. Eén hand gleed langs de voorkant van haar korset naar beneden, terwijl de vingers de veters plaagden totdat ze loskwamen, waardoor haar volle borsten vrij in het schemerige licht terechtkwamen. De andere hand bewoog zich lager en gleed onder de tailleband van haar netkousen door, en hij kon de vochtigheid al op haar dijen zien glinsteren.
Hij was in een mum van tijd stijf, zijn pik spande zich tegen zijn spijkerbroek terwijl hij haar met haar rug tegen de muur zag buigen, haar hoofd schuin in schaamteloze extase. Ze wist dat hij daar was, ze moest het weten. De manier waarop ze op haar lip beet, de manier waarop haar vingers zichzelf openwerkten met langzame, doelbewuste bewegingen… het was een optreden dat alleen voor hem bedoeld was. Elke zucht, elke huiverende ademhaling deed het glas tussen hen beslaan, totdat het onmogelijk werd te zeggen waar zijn eigen verlangen eindigde en dat van haar begon.
De nacht duurde zo voort; haar handen onderzochten elke centimeter van haar lichaam terwijl hij hijgend door het eenrichtingsglas keek. Bij het aanbreken van de dag waren zijn knokkels wit van het vastgrijpen op de vensterbank, en zijn keel rauw van het onderdrukte gekreun. En toen ze uiteindelijk uitgeput en trillend op de bank neerviel, deed ze iets wat geen van beiden kon negeren: ze blies hem een kus rechtstreeks in de camera die boven de spiegel was gemonteerd, terwijl een boosaardige grijns om haar lippen krulde.
Op dat moment besefte Gilles dat dit niet alleen maar voyeurisme meer was. Dit was een uitnodiging, een uitnodiging die hij niet kon weigeren. Niet nu de smaak van haar nog in zijn mond zit van de fantasie van die nacht en de pijn tussen zijn benen om meer vraagt. De stad buiten is misschien koud en nat, maar binnen in dat hokje? In dat hokje brandde een vuur dat geen van beiden kon blussen – pas toen ze elkaar persoonlijk ontmoetten.
En zo begon het langzame ontrafelen van grenzen. Elke avond als het donker was, was ze daar – Lieke Dekker, zoals hij later hoorde van gefluisterde geruchten in de nabijgelegen bars – en elke avond keerde Gilles terug naar zijn plekje boven het steegje, klaar voor welk zondig schouwspel ze ook maar had gepland. Het glas werd hun gedeelde canvas, de schaduwen tussen hen de plek waar realiteit en fantasie vervaagden tot iets rauws, smerigs en alles verterends. Het was slechts een kwestie van tijd voordat het raam niet meer genoeg was. Voordat hij zelf door dat gordijn zou moeten stappen.
Aantal woorden: 803
De lucht in de krappe kijkstand van Gilles was doordrenkt van de geur van zweet en goedkope eau de cologne, vermengd met de zwakke metaalachtige geur van opwinding. Zijn blik bleef gericht op het silhouet achter het matte raam aan de overkant van het slecht verlichte steegje – een anonieme figuur die hij daar al nachtenlang had zien opduiken. De omtrek van de vreemdeling drukte tegen het glas, zijn handen rustten net boven waar hun kruis zou zijn, fing ers trillen van verwachting. Gilles’ pik schokte als reactie en spande zich al tegen zijn spijkerbroek terwijl hij zichzelf langzaam openritste, terwijl het geluid van stof die obsceen luid uiteenging in de kleine ruimte.
‘Fuck,’ mompelde hij binnensmonds, terwijl hij zijn lengte door zijn boxershort stak voordat hij hem naar beneden trok. Zijn lul sprong los, rood en zwaar, met een kraaltje voorvocht dat glinsterde aan de punt. Hij wist dat ze toekeken – kon bijna voelen hoe hun ogen elke bergkam, elke trilling volgden – en dat besef liet een rilling over zijn rug lopen. Het silhouet van de vreemdeling bewoog zich niet, maar bleef daar gewoon staan, volkomen stil, afgezien van de lichte hapering in hun ademhaling waardoor het glas in kleine, vluchtige wolkjes beslagen werd.
Gilles spuugde in zijn handpalm en likte zichzelf af met langzame, doelbewuste bewegingen. Zijn andere hand kroop onder zijn shirt en kneep zo hard in een tepel dat hij naar adem snakte. Hij boog zich voorover bij de aanraking en zijn spieren spanden zich terwijl het genot door hem heen stroomde. De vreemdeling keek nog steeds toe – hij voelde het – en het gewicht van hun aandacht was bedwelmend en bedwelmend. Zijn heupen schoten onwillekeurig naar voren en neukten met oppervlakkige stoten in zijn eigen vuist.
De natte geluiden vulden het hokje, obsceen en smerig, vermengd met de onregelmatige ademhaling van Gilles. Hij kon zichzelf nu ruiken – de muskus van zijn opwinding, scherp en primair – die door de muffe lucht van de kamer sneed. Zijn ballen stonden strak omhoog, een waarschuwing dat hij dichtbij was, maar hij wilde nog niet klaarkomen. Niet zonder ze een show te geven die de moeite waard is om te onthouden.
Met een kreun liet hij zich op zijn knieën op de kleverige vloer vallen, zijn dijen wijd spreidend. Eén vinger volgde de spleet van zijn kont voordat hij erin drukte, glad van spuug en voorvocht. Hij boog zich naar achteren en ging dieper, waarbij het stuk net genoeg brandde om hem te laten jammeren. Het silhouet van de vreemdeling bewoog toen – slechts een fractie – maar Gilles ving het op. Ze leunden nu naar voren, vlak tegen het glas gedrukt.
‘Kijk me aan,’ fluisterde hij in de lege lucht, ook al konden ze hem niet horen. ‘Kijk eens wat je met mij doet.’ Zijn vinger krulde zich in zichzelf en streek langs dat mooie plekje dat zijn zicht deed vervagen. Een onderdrukte kreun ontsnapte hem toen het genot zich strak in zijn buik oprolde, klaar om te knappen.
De hand van de vreemdeling bewoog toen – slechts een vage schaduw tegen het glas – maar Gilles kon hem zien: de handpalm plat tegen het raam, de vingers wijd gespreid. Alsof ze hem aan de andere kant van het steegje voelden. De gedachte duwde hem over de rand. Zijn pik pulseerde in zijn greep en morste dikke touwen sperma op de vloer terwijl hij huiverde door zijn climax, waarbij de tanden in zijn onderlip zakten om zijn geschreeuw te dempen.
Toen hij uiteindelijk hijgend en uitgeput tegen de muur leunde, was de vreemdeling er nog steeds, hij keek nog steeds toe. Gilles kon nauwelijks bewegen, maar het lukte hem een trillende duim omhoog te steken voordat hij zichzelf met trillende vingers weer omhoog ritste. Een zacht grinnikje ontsnapte hem toen hij hun silhouet weer in de schaduw van de nacht zag verdwijnen.
Lieke Dekker stond ademloos in de slecht verlichte gang van haar Airbnb, met haar hart bonzend tegen haar ribben als een gevangen vogel. De peepshow-stand aan de overkant van het steegje was in eerste instantie alleen maar een curiositeit geweest, iets om naar te staren tijdens slapeloze nachten. Maar vanavond… vanavond had het optreden van Gilles zich met een verschroeiende helderheid in haar geest gebrand. Zijn pik was dik en rood, glinsterend van spuug en voorvocht terwijl hij zichzelf afrukte met ruwe, wanhopige streken. De manier waarop zijn lichaam kromde toen hij terugkwam – teruggebogen als een boogpees die strak werd gespannen voordat hij knapte – zorgde er nog steeds voor dat haar vingers trilden op de plek waar ze tegen het koele glas rustten.
Haar andere hand was zonder nadenken bewogen en plat tegen de matte ruit gedrukt. Ik voel hem door de verte. Ze had het gevoeld – de verbinding, elektrisch en levend – op dat geladen moment van gedeeld genot. Nu, alleen in de stilte van haar huur, kon ze hem nog steeds ruiken: zout, zweet en muskus die als een herinnering aan haar huid kleefden.
De lust krulde weer laag in haar buik, indringend en veeleisend. Ze had vanavond niet moeten komen – ze had helemaal niet moeten kijken – maar de sensatie om ongezien te zijn terwijl ze tot in de kleinste details dronk, was bedwelmend. Haar vingers gleden tussen haar dijen en merkten dat ze al glad was van opwinding. De stof van haar pyjamabroek plakte aan haar huid terwijl ze langzame cirkels over haar klitje wreef en een kreun onderdrukte.
Ze hield haar ogen strak op het lege hokje aan de overkant gericht en stelde zich voor dat zijn handen – ruw en eeltig – de hare zouden vervangen. De fantasie was eenvoudig: hij drukte haar tegen het raam, vingers verstrikt in haar haar terwijl hij haar van achteren neukte, terwijl ze allebei naar elkaar keken. haar reflecties verbrijzelen van plezier. Een gejammer ontsnapte haar toen ze klaarkwam, haar dijen trilden en haar eigen sappen door haar korte broek drongen.
Toen de naschokken eindelijk waren verdwenen, bleef ze daar een hele tijd hijgend en uitgeput liggen voordat ze een stap achteruit deed. De vreemdeling had haar vanavond een show gegeven, maar ze had ook iets meegenomen. Iets gevaarlijks. En ze wist, met een huivering van verwachting, dat ze terug zou komen.
De lucht in Utrecht Kanaleneiland was doordrenkt van de geur van zweet en musk toen Gilles, een magere maar gespierde Franse expat met donkere stoppels en doordringende lichtbruine ogen, de privé-peepshow-stand binnenstapte. Zijn pik spande zich al tegen zijn spijkerbroek, half stijf van verwachting – hij had haar eerder die week door het eenrichtingsglas zien kijken: Lieke Dekker, een statige Nederlandse vrouw met vurig rood haar, volle lippen en een lichaam gebouwd voor de zonde. Ze deed altijd alsof ze een boek las als hij haar blik ving, maar vanavond stond haar raam net genoeg open zodat hij de blos in haar bleke nek kon zien, de manier waarop haar dijen tegen elkaar drukten onder haar zijden gewaad.
Hij deed de deur van de stand op slot met een klik die weergalmde in de slecht verlichte ruimte en trok zijn shirt uit, waardoor een torso zichtbaar werd die besmeurd was met wervelende tatoeages. Zijn vingers bewerkten de gesp van zijn riem voordat ze naar beneden gleden om zijn dikke schacht vast te pakken, die aan de punt al glad was van het voorvocht. De geur van leer en zweet vulde de kleine kamer terwijl hij zichzelf langzaam streelde, terwijl zijn andere hand zijn zware ballen omklemde en ze tussen duim en wijsvinger rolde. Hij hield zijn ogen strak op haar silhouet achter het getinte glas gericht en stelde zich voor wat er onder dat gewaad lag: haar grote, zachte tieten, de manier waarop haar heupen uitwaaiden voordat ze zich vernauwden tot een strakke taille.
Lieke’s adem stokte toen Gilles zichzelf begon te plezieren in het volle zicht van haar raam, zijn slagen lang en weloverwogen. Ze kon haar ogen niet losmaken van de aanblik van zijn hand die zijn pik bewerkte, terwijl zijn hoofd glinsterde onder het zwakke licht van het hokje. De lucht tussen hen knetterde van spanning; elke beweging van zijn pols zond een warmtepuls tussen haar dijen. Haar gewaad gleed van één schouder toen ze haar positie aanpaste, waardoor meer van haar gladde huid zichtbaar werd, en ze zag hem even stilstaan, zijn kaak verstrakte.
Hij viel op zijn knieën op de gecapitonneerde bank en spreidde zich verder uit voor haar blik. Zijn vrije hand gleed naar beneden om zijn eigen kontgat met gladde vingers te plagen, cirkelend voordat hij naar binnen drukte. Een lage kreun ontsnapte hem toen hij zich in de aanraking boog, terwijl zijn pik schokte in zijn greep. De natte geluiden van zijn bediening vulden het hokje en vermengden zich met Lieke’s gedempte gejammer buiten. Ze kon nu elk detail zien: de manier waarop zijn spieren zich spanden, hoe zijn ballen zich strak spanden terwijl het genot hem overviel.
Met een laatste, huiverende slag kwam hij harde, dikke stromen sperma onder hem op de vloer spatten. Zijn hele lichaam beefde toen de climax door hem heen scheurde, en toen hij eindelijk zijn ogen weer opendeed, sloten ze zich met de hare door het glas. Er zat nu geen schaamte meer in hen, alleen maar rauwe honger. Ze beet op haar lip, haar gewaad spande zich om haar middel toen ze zichzelf voor het eerst sinds dit was begonnen aanraakte, haar vingers doken in gladde plooien die al doordrenkt waren van opwinding.
Gilles leunde tegen de muur van het hokje, nog steeds hijgend, terwijl hij zag hoe Lieke’s hand in langzame cirkels tussen haar benen bewoog. Hij wist toen dat dit niet hun laatste avond zou zijn; dit was slechts het begin van iets smerigers en wanhopigers dan waar beiden zich ooit eerder aan hadden overgegeven. En toen ze onder zijn blik loskwam, met gebogen rug en een verstikte zucht uit haar lippen, kon hij de volgende keer al op zijn tong proeven.
De nachtelijke hartslag van de stad galmde als een koortsachtige hartslag door het Utrechtse Kanaleneiland, terwijl straatlantaarns ziekelijk gele halo’s op natte kasseien wierpen terwijl de regen uit de dakgoten druppelde. Gilles leunde tegen de groezelige vensterbank van zijn appartement, waarbij de goedkope vinylgordijnen net ver genoeg uit elkaar gingen om de kijkkast aan de overkant van de gracht te omlijsten; het eenrichtingsglas weerkaatste nu niets anders dan de zwakke gloed van straatlantaarns in de verte. Zijn hart klopte nog steeds in zijn borst, een oer-drumslag weerkaatste de herinnering aan Lieke’s uitdagende blik door die spiegelachtige barrière, nog maar een paar uur geleden.
Hij kon haar nog steeds ruiken: goedkoop bier en goedkopere parfum vermengd met de muskus van seks die als mist in de lucht bleef hangen. De geur was tot in alle spleten van zijn krappe appartement doorgedrongen, een angstaanjagend spook dat zijn pik zelfs nu nog deed trillen onder zijn spijkerbroek. Zijn vingers trilden toen hij nog een sigaret opstak, terwijl de kers helder brandde in de duisternis .
‘Verdomde trut,’ mompelde Gilles binnensmonds, maar er zat geen hitte achter – niet echt. Het gif smaakte hol op zijn tong, opgeslokt door iets donkerder en veel bedwelmender. Ze had hem zien kijken – had ervoor gekozen om voor hem op te treden – en die kennis kronkelde als een slang heet in zijn buik.
Zijn geest speelde de scène opnieuw af: Lieke’s heupen rolden tegen het glas terwijl ze zichzelf met glinsterende vingers openwrong, haar kutje al glad en gezwollen door een onzichtbare klant. De manier waarop ze op haar lip had gebeten toen zijn eigen hardheid met kracht tegen zijn rits drukte – zelfs zichtbaar door het met regen besmeurde raam. Dat moment had elke regel van anoniem voyeurisme verbrijzeld en er iets rauws en wederkerigs van gemaakt. En nu? Nu was hij verslaafd.
Hij gooide de laatste slok van zijn bier achterover en de fles viel met een bevredigende plof op de grond. Zijn pik spande zich tegen zijn spijkerbroek en lekte voorvocht toen hij uiteindelijk toegaf aan de fantasie. Hij rukte zichzelf los, terwijl hij zijn dikke lengte met ruwe slagen vuist maakte, waarbij de wrijving zijn dijen deed trillen. Elke ruk bracht dat visioen terug: Lieke’s tepels kiezelden onder het felle licht van het hokje, haar kut pulseerde rond haar vingers terwijl ze hem recht aankeek.
De lucht in de kamer was doordrenkt van de geur van muffe sigaretten en oud zweet; zijn eigen muskus vermengde zich er nu mee terwijl hij harder en sneller trok. Zijn vrije hand hield de vensterbank vast tot zijn knokkels wit werden en zijn nagels in de gebarsten verf prikten. Hij kon haar daar bijna voelen: de hitte van haar lichaam die door die onmogelijke barrière straalde, de zachte geluiden van haar genot weergalmden in zijn geest.
“Fuck… ja…” De woorden scheurden uit hem weg in een haveloos gekreun toen hij klaarkwam, terwijl hete touwen sperma over de ruit stroomden. Het liet vuile sporen achter op het glas, glinsterend onder de schemerige lamp boven het hoofd, als bewijs van een of ander verwrongen ritueel. Hij zakte met een deinende borst tegen de dorpel, uitgeput maar verre van tevreden.
Morgenavond – dat wist hij nu met grote zekerheid – zou hij weer bij dit raam staan. Wachten. Kijken. En de volgende keer? De volgende keer zou hij het niet alleen bij zijn eigen handen houden. De gedachte liet een nieuwe rilling over zijn rug lopen. Lieke Dekker had de deur geopend voor iets duisterder dan simpele nieuwsgierigheid… en Gilles was meer dan bereid om er doorheen te lopen.
Einde deel 1
(Woordentelling: 800)