De stank van goedkoop bier en zweet bleef in de lucht van de achterkamer hangen terwijl ik me door de menigte baande, terwijl mijn laarzen aan de vuile vloer bleven plakken. Het zwakke licht sneed nauwelijks door de smog van sigarettenrook, maar ik zag haar meteen: Fenntje, gezeten op een met fluweel beklede bank, als een verwrongen koningin die het hof vasthoudt. Haar visnetkousen glinsterden van het zweet, en het leren korset trok haar middel obsceen strak aan, waardoor haar tieten bijna uit dat laag uitgesneden topje duwden. Ze zag mij ook, met die scherpe ogen die zich samenknepen terwijl ze de rijzweep lui langs haar dij volgde.
Mijn hart klopte tegen mijn ribben toen ze een vinger kromde en me naar voren wenkte. De andere klanten – zowel dronken matrozen als hoeren – gingen uiteen als water rond een rots, hun leunen heet in mijn nek. Ik wist wat er ging gebeuren voordat ik zelfs maar voor haar op mijn knieën viel, terwijl de ruwe vloer langs mijn spijkerbroek schuurde terwijl ik mijn hoofd boog. Haar stiletto drukte tegen mijn schouderbladen, waardoor ik lager werd gedwongen tot mijn gezicht enkele centimeters verwijderd was van dat vochtige slipje.
‘Kijk eens,’ spinde ze, terwijl de geur van haar opwinding dik en plakkerig was in de afgesloten ruimte. “Zo gretig.” De rijzweep tikte tegen mijn slaap voordat hij naar beneden gleed en mijn kaaklijn volgde. Mijn pik spande zich pijnlijk tegen mijn rits terwijl ze aan mijn haar trok en mijn hoofd naar achteren trok zodat ik haar volledig kon zien – die rode lippen krulden zich in een grijns, die donkere ogen die brandden van boosaardigheid.
Verder hoefde ze niets te zeggen. Met trillende vingers haakte ik de tailleband van haar slipje vast en trok het opzij, waardoor glinsterende roze plooien zichtbaar werden die al opgezwollen en glad waren. Een laag gekreun ontsnapte me toen ik voorover leunde, mijn tong schoot naar buiten om haar te proeven – zout en zoet, zoals de zonde zelf. Ze lachte diep terwijl ik naar haar likte, eerst langzaam, daarna harder, wanhopig. De bank kraakte onder ons, de menigte buiten drukte zich tegen de getinte glazen ramen en hun adem besloeg de ruiten terwijl ze toekeken.
Fenntjes dijen klemden zich om mijn hoofd en haar hielen drukten in mijn rug terwijl ze met overgave over mijn gezicht reed. Ik voelde elke rand van haar kut tegen mijn tong, hoorde de natte geluiden van haar opwinding terwijl het mijn kin bedekte. She twisted her fingers in my hair, yanking so hard tears pricked my eyes, but all I wanted was more—to drown in her. De rijzweep schoot over mijn schouderbladen naar beneden en er prikte een scherpe steek door de stof van mijn shirt, vermengd met de pijn in mijn hoofdhuid.
‘Dieper,’ siste ze, terwijl ze tegen me aan schuurde, en ik stemde toe, terwijl ik mijn tong in haar boorde totdat haar gekreun in snakken naar adem veranderde. Toen haar dijen eindelijk rond mijn oren trilden, toen haar nagels zo hard in mijn nek streken dat ze sporen achterlieten, duwde ze me pas toen grijnzend weg.
‘Braaf jongen,’ spinde ze, terwijl ze haar slipje recht trok voordat ze opstond en terug slenterde naar de bar. De menigte slokte haar op, maar ik bleef daar op mijn knieën zitten, hijgend, mijn pik deed pijn en was niet verzadigd terwijl de geluiden van gelach en onzedelijke opmerkingen over mij heen spoelden. Sommige dingen waren het waard om voor te lijden – en Fenntje was daar een van.
De dikke waas van sigarettenrook en gemorst bier hing in de beruchte achterkamer van Seefhoek in de lucht, waar de zwakke gloed van neonreclames nauwelijks door de schaduwrijke hoeken sneed. De knieën van Kobe Visser deden pijn tegen de plakkerige vloerplanken terwijl hij knielde, zijn adem was onregelmatig van verwachting – en angst. Fenntje torende boven hem uit, haar silhouet scherp als gebroken glas tegen het flikkerende jukeboxlicht. De rijzweep die ze langs zijn kaak liet glijden, voelde koud en meedogenloos aan, als gepolijst bot.
Haar geur trof hem als eerste: goedkope whisky in haar adem, vermengd met iets donkerder, zoeter: okselmuskus en kutnat dat aan de leren minirok bleef hangen die haar dikke dijen omhulde. Ze rook naar zonde na een nacht hard werken, en zijn pik trilde in zijn spijkerbroek, ondanks de angst die zich strak in zijn buik kronkelde.
‘Kijk mij aan,’ beval Fenntje met een lage grom in haar stem. Kobe dwong zijn ogen omhoog, voorbij de wrede ronding van haar lippen, om de ijsblauwe woede in haar blik te ontmoeten. Ze wachtte niet op gehoorzaamheid; haar laars sloeg tegen zijn borst, waardoor hij tegen de versleten fluwelen bank viel. Zijn hoofd draaide terwijl ze een naaldhak tussen zijn schouderbladen plantte, waardoor hij plat werd gedrukt.
De eerste lik was aarzelend, de tong schoot naar buiten om het zout op Fenntjes binnenkant van de dij te proeven; haar huid was warm en vochtig van het zweet onder het leer. Ze veranderde van houding en spreidde zich verder uit, en Kobe begroef zijn gezicht dieper en likte aan de doorweekte stof van haar slipje. Het katoen bleef aan haar spleet hangen, al transparant van opwinding, en dat kon hij ruik het nu: die bedwelmende muskus van poesjessap vermengd met de zwakke koperen geur van menstruatiebloed. Zijn neus drukte in haar hitte en ademde in als een uitgehongerde man, terwijl ze tegen zijn mond aan drukte.
‘Eet me verdomd op,’ snauwde Fenntje, terwijl hij met een brutale vuist zijn haar vastpakte. Her knuckles whitened as she forced him harder against her cunt, the fabric soaking through to his lips. Kobe kreunde om het doek heen, zijn tong nu wild, ronddraaiend en tastend totdat hij het vocht in zijn eigen baard voelde sijpelen. Ze droeg geen inlegkruisjes – vanavond niet – en de gladheid verzamelde zich onder hem, een bewijs van hoezeer ze zich had opgewonden voordat ze hem hierheen sleepte.
De kamer gonsde van gedempte geluiden: het gerinkel van flessen aan de bar, het lage gemompel van andere klanten die tegen de getinte glazen wand drukten. Kobe wist dat ze toekeken; de beslagen ramen verborgen nauwelijks loerende gezichten, waarvan sommige zich aftrokken onder tafels terwijl Fenntje hem als een goedkoop speeltje gebruikte. Hij kon haar plezier voelen aan de manier waarop haar dijen rond zijn oren trilden, aan de manier waarop ze plotseling zijn hoofd naar achteren trok en met haar vrije hand op zijn wang sloeg.
‘Je vindt dit verdomd geweldig,’ spuugde ze naar hem toe, terwijl ze met de zweep tegen haar heup tikte alsof ze wilde meten waar het de volgende keer zou kunnen toeslaan. Kobe knikte ademloos, terwijl hij de waarheid kende, ook al kon hij die niet onder woorden brengen; hij vond dit geweldig. De hulpeloosheid om gedurende deze vluchtige momenten haar eigendom te zijn, de manier waarop zijn eigen pik pijnlijk in zijn broek klopte terwijl ze alles van hem afnam.
Ze haakte een vinger in de tailleband van zijn spijkerbroek en rukte er hard aan totdat de knoop eraf vloog en de rits naar beneden gierde. Koele lucht raakte zijn rode huid en vervolgens hitte toen Fenntje’s handpalm zich om hem heen sloot – haar greep was straffend en kneep tot hij stikte in een zucht. ‘Kijk eens,’ sneerde ze, terwijl ze net genoeg aaide om zijn heupen nutteloos te laten trillen. “Hard en zielig.” Haar duim smeerde het voorvocht over de top van zijn lul en veegde het vervolgens doelbewust af op haar dij, naast de plek waar Kobe’s tong speekselsporen had achtergelaten.
De eerste zweepslag van de rijzweep trof hem over zijn billen, prikte door het denim en deed hem gillen. Fenntje ging niet langzamer rijden; elke slag kwam met precisie terecht, waardoor rode striemen onder zijn kleren bloeiden terwijl ze afwisselend hem sloeg en zichzelf over haar rok streelde. De natte geluiden werden luider en vermengden zich met Kobe’s haveloze gekreun, totdat ze uiteindelijk genadeloos een stap achteruit deed.
‘Maak het schoon,’ beval Fenntje, terwijl ze haar doorweekte slipje in zijn mond duwde voordat hij kon protesteren. Hij kokhalsde van de smaak – zout en ijzer en haar muskus – maar slikte toen ze wegliep, waardoor hij geknield in een plas van haar sappen achterbleef, met pijnlijke pik en brandende kont. Op de glazen wanden waren schimmige figuren te zien die dichterbij kwamen, gesterkt door haar dominantie. Kobe wist wat er daarna kwam: ze gebruikten hem om de beurt terwijl Fenntje toekeek, nippend aan whisky en glimlachend als de duivel zelf. En hij zou van elke seconde genieten.
Einde deel 2
De schemerige achterkamer van de Oude Zalm-bar stonk naar gemorst bier en goedkope parfum, maar niets vergeleken met de dikke muskus die tussen Fenntje’s dijen opsteeg toen ze boven me uittorende. Her riding crop tapped against my bare shoulder—hard enough to sting through the thin cotton of my shirt—and I flinched, kneeling on the sticky floor with my nose inches from her soaked lace panties. De glazen wand achter ons besloeg snel, de gezichten dicht tegen elkaar gedrukt als perverselingen in een dierentuin, hun adem heet en rafelig tegen de ruiten. Fenntjes schaduw strekte zich lang uit in het kaarslicht, haar silhouet was meer monsterlijk dan vrouw.
“Lik,” siste ze, niet naar hen kijkend, maar naar hen – naar hen – haar stem een bevel dat mijn pik pijnlijk tegen mijn rits deed kloppen. De eerste smaak van haar was zoutzoet en overweldigend, haar opwinding droop op mijn tong als honing doorspekt met whisky. Ik likte harder, mijn neus begraven in haar vochtige krullen, en inhaleerde de scherpe geur van haar zweet vermengd met kutsap. Ze landde op mijn gezicht, waarbij het kant langs mijn wangen schraapte, terwijl dat verdomde gewas cirkels over mijn ruggengraat trok voordat het tegen mijn kont knalde. De prikkel stroomde over mijn huid en ik kreunde in haar kut, mijn eigen lul lekte zo veel voorvocht dat het door mijn spijkerbroek drenkte.
Haar vingers raakten verstrikt in mijn haar – scherpe nagels boorden zich in mijn hoofdhuid – terwijl ze me dieper dwong, haar dijen klemden zich om mijn oren totdat ik alleen maar de natte klap van vlees en haar ademloze gegrom hoorde. ‘Je neemt wat je krijgt,’ snauwde Fenntje, terwijl ze haar heupen in langzame, doelbewuste cirkels wiegde, zodat elke stoot van mijn tong opnieuw schraapte. Nst haar gezwollen clit. Het gemompel van de menigte werd luider, een koor van hongerige zuchten en onderdrukte gekreun terwijl ze toekeken hoe ik mezelf voor haar degradeerde. Sommigen kwamen dichterbij, hun schaduwen wankelden als geesten.
Mijn eigen lichaam verraadde me: elke lik stuurde elektrische pulsen rechtstreeks naar mijn ballen, mijn pik trilde van de noodzaak om te ontploffen. Fenntjes kut vulde nu mijn mond, haar sappen waren glad en dik terwijl ik hongerig likte, mijn tong krulde in haar om elke druppel op te drinken. Ze smaakte naar zonde en macht, en ik zou er graag in stikken als ze me dat toestond.
Een scherpe draai van haar heupen bracht mij uit mijn evenwicht, en de zweep floot door de lucht voordat hij tegen mijn dij botste. De pijn deed me met een ruk naar voren komen, mijn lippen sloten haar ingang af toen ze klaarkwam – hard. Haar dijen trilden om me heen terwijl het hete, bittere sperma in golven op mijn tong stroomde, haar hele lichaam boog zich naar achteren als een losgelaten boogpees. Door het beslagen glas zag ik grote ogen en openvallende kaken, hoorde ik verstikt gekreun van vreemden die alleen maar hadden betaald om te kijken.
Toen Fenntje me uiteindelijk hijgend wegduwde, veegde ze grijnzend haar natte vingers onder mijn kin af voordat ze zich omdraaide naar ons publiek. ‘Zie je hoe goed hij serveert?’ ‘ spinde ze, terwijl ze haar duim in haar mond liet glijden om het laatste deel van mijn speeksel vermengd met haar sperma af te likken. De menigte kreunde collectief bij die laatste belediging.
Ik bleef daar knielen, met een verstoorde adem en een doorweekte spijkerbroek, wetende dat dit nog niet voorbij was: alleen de openingsact. Fenntjes schaduw viel weer over mij terwijl ze haar krop hoog ophief, en ik zette me schrap voor wat ze nog meer zou eisen. In Seefhoek leert een onderdanige immers snel zijn plaats kennen – of hij gaat kapot als hij dat probeert. En ik was er zeker van dat ik nog niet klaar was om te breken.
Aantal woorden: 801
In de achterkamer van bar De Vriendschap zoemde nog steeds het lage gerommel van verre jazz en gedempte gesprekken uit de grote zaal, maar hier – waar de lucht dik hing van de muskus, het zweet en de metaalachtige geur van verlangen – was de tijd veranderd in iets plakkerigs en langzaams. Mijn knieën deden pijn tegen de vuile houten vloerplanken toen Fenntjes rijzweep luie cirkels langs mijn sleutelbeen maakte, terwijl het leer koel was waar het over de hitte streek die op mijn huid bloeide. Haar adem, heet en oppervlakkig, vloog langs mijn oor voordat ze haar vingers in mijn haar draaide en mijn gezicht omhoog trok om de honger in haar ogen te ontmoeten.
‘Kijk ze eens,’ spinde ze, knikkend naar de getinte glazen wand waar schimmige figuren zich op elkaar drukten, terwijl hun adem de ruiten besloeg als stoom op een douchedeur. ‘Ze kijken allemaal hoe die mooie tong van je voor mij werkt.’ De punt van de zweep schraapte langs mijn borst, over het razende trillen van mijn pols heen, voordat hij net boven mijn riem terechtkwam – waar de dikke omtrek van mijn behoefte tegen de stof spande. Ze lachte laag en donkere honing droop van een mes.
Het water liep me in de mond toen ik haar zag: een leren korset dat strak genoeg zat om de naden te splijten, zwarte kousen die zich vastklampten aan de dijen die alleen trilden als ze dat wilde. Die eerste lik was aarzeling geweest – zout en zweet op haar huid – maar nu? Nu was het honger. Ik begroef mijn gezicht tussen haar benen, de grove denim van haar rok vormde geen barrière voor de hitte die uit haar kut straalde. Ze rook naar zonde en gin, natte zijde en iets donkerder, muskusachtiger… haar opwinding maakte de lucht dikker totdat ik me er dronken van voelde.
Fenntjes dijen klemden zich rond mijn oren en sneden het geluid af terwijl ze zich tegen mijn tong aan drukte. Elke stoot van mij veroorzaakte een huiveringwekkende zucht bij haar – rauwe, oergeluiden die mijn pik hulpeloos deden lekken. Haar vingers raakten weer verstrikt in mijn haar en trokken zo hard dat de tranen in mijn ogen sprongen. “Neuk me ermee,” snauwde ze, en dat deed ik, terwijl ik mijn tong plat tegen haar klitje drukte voordat ik in haar gladde plooien neukte, terwijl ik likte aan de gladheid die ze bedekte. Ze was natter dan regen op beton, zoeter dan alles wat ik ooit had geproefd.
Het glas rammelde zachtjes toen iemand buiten met zijn knokkels ertegenaan sloeg, een gedempte smeekbede die ik niet kon horen, maar voelde in Fenntjes scherpe ademhaling. Haar heupen schoten naar voren en brachten mijn tong dieper. “Meer,” siste ze, en ik gehoorzaamde, terwijl ik het in haar krulde terwijl mijn neus in haar gezwollen clitoris drukte, haar inademend als een verslaafde. De leren zweep sloeg tegen mijn schouder – een prikkelende beloning – terwijl haar gekreun luider en wanhopiger werd.
Ik voelde de hartslag tussen haar benen nu sneller kloppen, haar spieren fladderden rond mijn tong naarmate ze dichterbij kwam. Haar vrije hand krabbelde naar de muur om evenwicht te vinden, terwijl haar nagels de verf afkrabden. Toen ze kwam, was het met een schreeuw die de glazen stilte verbrak – een rauw, keelachtig ding dat werd verscheurd ergens diep in haar keel. Haar kut klemde zich vast en liet zich in gewelddadige golven rond mijn tong los, waardoor mijn mond werd overspoeld met nog meer van die zoetzure smaak. Ik dronk het op, uitgehongerd.
Maar Fenntje was nog niet klaar. Niet met de helft. Ze trok me bij mijn haar omhoog totdat mijn gezicht op gelijke hoogte was met het hare, haar pupillen wijd opengeklapt. “Wil je een beloning?” hijgde ze, terwijl ze mijn riem al met één vinger losmaakte. De rits schreeuwde toen ze hem lostrok, waardoor mijn pik vrijkwam; hij was rood, lekte en klopte zo hard dat het pijn deed. Haar hand wikkelde zich om de basis en kneep totdat ik stikte in een kreun.
‘Kijk hoe ik uitstap,’ mompelde ze, terwijl ze me zonder los te laten naar haar ingang leidde. “Nu kijk je hoe ik je zielige kleine lul berijd.” En toen zakte ze in één langzame, martelende glijbaan tegen me aan, terwijl haar strakke hitte me helemaal opslokte terwijl ze kreunde op het stuk. De leren zweep viel kletterend naast ons op de grond – onnodig nu haar vingers hard genoeg in mijn schouders groeven om blauwe plekken te krijgen.
Elke stoot voelde als vuur; haar muren waren zo strak vastgeklemd dat ik me niet kon bewegen, alleen maar kon huiveren en kreunen terwijl ze zichzelf aan mij werkte, terwijl ze met haar heupen in langzame cirkels rolde. De natte geluiden van onze toetreding waren obsceen en slordig, en de klap van huid op huid echode door het lage plafond. Haar tieten stuiterden nu los uit het korset, tepels stijf en rood, smekend om mijn mond, maar het enige wat ik kon doen was mijn gezicht in haar nek begraven terwijl ze mij gebruikte, zichzelf neukend naar een nieuw hoogtepunt terwijl mijn ballen strak optrokken.
Toen ze eindelijk weer kwam – deze keer met mij diep van binnen begraven – hadden de muren net zo goed om ons heen kunnen afbrokkelen. Haar kut melkte me meedogenloos, zuigde elke laatste druppel eruit totdat ik leeg was en beefde onder haar. Ze zakte tegen mijn borst aan, we waren allebei glad van het zweet en kwamen, het enige geluid van onze onregelmatige ademhaling.
En voorbij het beslagen glas? Gefluister, het geschraap van schuivende stoelen… applaus. Fenntje hief haar hoofd op, een luie glimlach krulde haar lippen terwijl ze mijn kaak schoon likte. ‘Braaf jongen,’ mompelde ze tegen mijn huid, voordat ze een stap achteruit deed en me daar op mijn knieën achterliet, uitgeput en pijnlijk, terwijl de muziek van buiten naar binnen dreef alsof er helemaal niets was gebeurd.
Maar dat was het ook. Verdomme, dat was zo. En ik zou elke dag nog een nacht van haar wreedheid verkiezen boven een leven vol vriendelijkheid.