Jonas
Series
21
Hoofdstukken
311
Woorden
510,1 K
Reacties
23
Reading
1 d, 18 h
-
Oké, dit is gênant, maar... Ik zit hier in mijn waardeloze appartement in Amsterdam-West, De Baarsjes, waar de ramen altijd mistig zijn door het vocht, en het enige op tv is een stomme realityshow over mensen die proberen te overleven in de jungle. Ik heb net een bevroren lasagne klaar voor het avondeten, want wie heeft er tijd om te koken als je tot 3 uur 's nachts bezig bent met het bestuderen van het gedrag van gorilla's? Hoe dan ook, dat is niet eens het gekke deel. Vorige maand stuurde Dr. Van Dijk…
-
De zon zakte laag boven de met kanalen bezaaide skyline van Antwerpen-Kiel en wierp gesmolten goud over het privézwembad waar ik lag te loungen. Mijn bikini verborg nauwelijks iets onder het vervagende licht, en de warmte van de dag bleef op mijn huid hangen als de aanraking van een geliefde. Het was stil in de villa, afgezien van het verre gezoem van het verkeer langs de Schelde, totdat hij binnenkwam. Bram bewoog zich met dat stille vertrouwen dat fotografen hebben, terwijl hij met zijn eeltige handen…
-
Jasper Willems zat in de slecht verlichte slaapkamer van hun vakantiehuis in Knokke-Zoute, zijn vingers trillend terwijl hij de lens verstelde van de kleine camera die verborgen was onder het dressoir. De kustbries blies door het open raam en droeg de geur van zout en zeewier met zich mee, maar Jasper merkte het nauwelijks; zijn blik was strak op het scherm gericht, waar Anouks silhouet door de gang buiten hun kamer bewoog. Ze had hem een uur geleden verlaten vanwege hoofdpijn, maar Jasper wist wel…
-
Sterre Maes leunde achterover in haar leren stoel, terwijl ze een glas jenever ronddraaide terwijl ze Ties aan de andere kant van haar bureau zag wiebelen. Haar scherpe groene ogen speurden zijn cv af – alweer een overgekwalificeerde assistent met een diploma rechten, die zichzelf verspilde aan administratief gedoe – maar iets aan hem prikkelde haar interesse. Misschien was het de manier waarop zijn brede schouders zich spanden toen ze vroeg naar zijn 'gaten in zijn werk'. Of misschien was het het feit…
-
De storm raasde buiten het station van Dinant, de regen striemde tegen de gebarsten ramen en de wind gierde door kapotte bewegwijzering. Sterre Peeters, een journaliste met door de regen glad kastanjebruin haar dat in haar nek plakte, huiverde in haar doorweekte trenchcoat. De plaats stonk naar verval – afbladderende posters, verroeste spoorrails – maar de cabine van de signaaloperator bood warmte. Ze drukte tegen de glazen deur en besloeg deze met haar adem. Binnen zat Wout badend in flikkerend neon,…
-
De lucht in het steegje van Kortrijk Buda hing dik van de regen en sigarettenrook terwijl ik tegen de bakstenen muur leunde en een lauwe Stella Artois koesterde. Het was donderdag half negen – een avond als elke andere avond achter de bar, totdat ze binnenkwam. Lisa, mijn ex-geliefde van afgelopen zomer, degene die me had geghost na drie maanden van verwarde lakens en gefluisterde beloftes. Ze liet zich aan het andere eind op een kruk glijden, terwijl haar rode lippenstift een vage vlek op het glas…
-
De fluwelen gordijnen in Luna’s privékamer wiegden lichtjes terwijl ze Thijs ongemakkelijk zag verschuiven op de zachte leren chaise longue. Ze wist dat hij naar haar salon onder de geplaveide straten van Kortrijk was gekomen, op zoek naar iets dat hij zelfs aan zichzelf niet kon toegeven. Zijn brede schouders, die doorgaans zo zelfverzekerd waren onder zijn maatpakken, waren vanavond gespannen. Het zwakke licht van de amberkleurige lampen ving het zweet op dat langs zijn keel parelde terwijl ze als een…
-
Oké, dit is gênant, maar... Ik heb nooit iemand verteld wat er die avond in het kantoor van Mees is gebeurd. Het was een donderdag en het regende als een gek buiten het station van Flagey - weet je hoe Brussel wordt tijdens stormen? Hoe dan ook, ik was tot laat op de administratie gebleven en deed alsof ik niet had gemerkt dat hij de hele week naar me zat te staren over het glazen bureau. Zijn ogen zijn altijd… intens. Hij zette me bij de ramen in het nauw, net toen ik mijn jas pakte. De regen stroomde…
-
De zware eikenhouten deuren van het weelderige landhuis van Gerda van der Meer gingen achter mij dicht met een finaliteit die mijn hart sneller deed kloppen. Ik was Jan, een vijfentwintigjarige kunstenaar uit Aalst-Centrum, ingehuurd om haar essentie vast te leggen in olieverf op doek – een onmogelijke opgave toen haar aanwezigheid als een storm elke vergulde kamer vulde. Ze stond daar nu, schitterend in een zijden gewaad met de kleur van gekneusde pruimen, haar zilverkleurige haar dat over één…
-
De stank van goedkoop bier en zweet bleef in de lucht van de achterkamer hangen terwijl ik me door de menigte baande, terwijl mijn laarzen aan de vuile vloer bleven plakken. Het zwakke licht sneed nauwelijks door de smog van sigarettenrook, maar ik zag haar meteen: Fenntje, gezeten op een met fluweel beklede bank, als een verwrongen koningin die het hof vasthoudt. Haar visnetkousen glinsterden van het zweet, en het leren korset trok haar middel obsceen strak aan, waardoor haar tieten bijna uit dat laag…
- Vorige 1 … 25 26 27 … 32 Volgende