Jonas
Series
21
Hoofdstukken
247
Woorden
391,7 K
Reacties
23
Reading
1 d, 8 h
-
De frisse herfstlucht droeg de geur van gevallen bladeren terwijl ik door de rustige straten van Mechelen wandelde, de gouden tinten van de ondergaande zon schilderden de historische gevels in warme tinten. Mijn avondwandeling voerde me vaak langs Joliens huis - een bescheiden bakstenen rijtjeshuis met een goed onderhouden tuin waar haar rottweiler, Oscar, meestal op het terras lag te luieren. Maar vanavond voelde er iets anders. De gordijnen in Joliens slaapkamer scheidden zich een beetje en het zwakke…
-
De geur van haar parfum - iets bedwelmends als jasmijn en bergamot - hing dik in de lucht toen ze over de receptiebalie leunde, haar zijden blouse net genoeg om de welving van haar borsten eronder te tonen. Ik keek toe vanuit mijn stoel in de schemerige lobby van het ziekenhuis, terwijl ik deed alsof ik door mijn e-mails op mijn telefoon scrollde terwijl mijn hartslag tegen mijn keel gonsde als een gevangen vogel. Het was bijna middernacht, de steriele tl-lampen boven me zoemden zachtjes terwijl ze elke…
-
De geur van zweet en leer hing dik in de schemerige sportzaal, vermengd met de metaalachtige geur van gewichten terwijl ik de vochtige handdoek over mijn voorhoofd veegde. Het was laat, te laat voor de meeste leden om nog te blijven hangen, maar vanavond voelde anders - op de een of andere manier geladen. Toen zag ik hem. Aan de overkant van de zaal bij de vrije gewichten, zijn blote borst glinsterde onder het felle tl-licht, de definitie in zijn armen onmiskenbaar terwijl hij met gecontroleerde precisie…
-
De geur van hooi en leer hing dik in de lucht toen ik Blackthorn, mijn trotse voshengst, door de schemerige stallen van manege De Hoeve bij Arnhem leidde. De zon was al onder de horizon gedoken en wierp lange schaduwen over de geplaveide paden die tussen de witgekalkte stallen door kronkelden. De meeste andere ruiters waren al vertrokken voor de avond, zodat alleen het zachte piepen van de paarden en het kraken van de zadels overbleef terwijl ze zich in hun stal verplaatsten. Maar Julie was nog niet naar…
-
De eerste keer dat ik haar zag, leunde ze tegen een stapel betonblokken op de bouwplaats, haar zonovergoten huid bestrooid met fijn cementpoeder als sproeten van een zomerstorm. Haar donkere haar was gebonden in een rommelige vlecht die steeds over één oog viel terwijl ze aantekeningen op een klembord krabbelde, zich totaal niet bewust van de manier waarop elke jongen binnen tien meter een blik op haar wierp. Ik had me moeten concentreren op het leggen van stenen - het was mijn eerste dag samen met mijn…
-
De geur van haar eigen parfum - zoete jasmijn overgoten met iets scherps en metaalachtigs - vermengde zich met de muskusachtige warmte die de man naast haar in de trein uitstraalde. Zijn knie raakte de hare toen ze buiten Breda de bocht omgingen, het late nachtlandschap voorbij als gemorste verf in de duisternis. Ik verschoof subtiel, liet mijn dij tegen de zijne drukken en voelde hoe de ruwe spijkerstof van zijn spijkerbroek contrasteerde met de gladde zijde van mijn jurk. Hij trok zich niet terug. Hij…
-
De geur van regenachtig beton vermengde zich met haar lavendelparfum toen ik aan de rand van de bouwplaats bleef staan, mijn cameralens scherpgesteld door de vallende schemering. De skyline van Mechelen doemde grijs op boven de half afgebouwde appartementen, hun stalen skeletten glinsterden als natte botten. Maar het was niet het stadsbeeld dat me vasthield, het was zij. Fleur Van Damme, de nieuwe professor geschiedenis aan de Leuvense universiteit, stond als een silhouet tegen een verlicht raam op de…
- Vorige 1 … 24 25