Jonas
Series
21
Hoofdstukken
311
Woorden
510,1 K
Reacties
23
Reading
1 d, 18 h
-
De volgende ochtend word ik opnieuw alleen wakker in bed. Maria moet tijdens de nacht zijn weggeglipt zonder me te storen, haar kant van de matras is nog steeds warm maar nu leeg. Er verschijnt een glimlach op mijn lippen als ik me de hartstochtelijke ontmoeting van gisteravond met zulke levendige details herinner. Ik ga onder de dekens liggen en streel mezelf langzaam terug tot volledige erectie voordat ik me omrol en mijn gezicht in Maria's kussen druk, terwijl ik haar vertrouwde geur inadem. De stof…
-
5,4 K • Ongoing
-
-
Ik lag op het ziekenhuisbed, omringd door machines die ritmisch piepten alsof ze me in een vals gevoel van veiligheid wilden sussen. Mijn lichaam voelde aan alsof het van iemand anders was - gevoelloos, zwak en volledig buiten mijn controle. Chemotherapie had zijn tol geëist en niet alleen mijn kracht weggenomen, maar ook wat voelde als mijn essentie. De kamer was schemerig verlicht, het enige geluid was het zwakke zoemen van de machines. Ik sloot mijn ogen en probeerde me een wereld buiten deze vier…
-
3,3 K • Ongoing
-
-
Ik stond voor haar deur, mijn hart bonkte als een trommel in mijn borst. Ik was altijd al nieuwsgierig geweest naar Aziatische meisjes, hun kleine gestalte en delicate gelaatstrekken deden iets oers in me ontbranden. Maar dit was anders; vanavond had ik besloten de sprong te wagen en een escort te boeken - een Aziatisch meisje genaamd Lily. De deur zwaaide open met een zacht gekraak en Lily stond daar in al haar glorie. Haar lange, zijdezachte zwarte haar viel als een waterval over haar schouders en…
-
3,0 K • Ongoing
-
-
De regen was een meedogenloos getrommel tegen het gebarsten glas-in-loodraam van het krakende herenhuis van mijn familie, waarbij elke druppel een scherpe naald prikte door de dikke mist van de nacht. De gracht buiten kolkte onder het gewicht van alles, zwart en vettig als gemorste teer, terwijl binnen de lucht zwaar hing van de geur van vochtig hout en oude verf – de eindeloze doeken van mijn broer Milan die in de hoeken vormden als vergeten lijken. Eerst zat ik alleen, met een glas goedkope jenever dat…
-
De mist kleeft als een levend wezen aan mijn huid als ik de gladde kasseien van De Baarsjes opstap, de grachten van Amsterdam-West die mist in de nacht ademen. Mijn vingers friemelen aan de sleutel van mijn tattooshop – Ink & Veins – waarvan het neonbord zwakjes tegen de door de regen gelikte ramen flikkert. Aan de overkant van het smalle steegje zie ik zijn silhouet: Finn De Boer, al drie maanden mijn buurman, zijn enorme gestroomde Rottweiler, Bracken, gespannen aan de riem naast hem. De…
-
Buiten woedde de storm als een boze god, terwijl de regen tegen de ramen sloeg van Sterre Vissers appartement aan de gracht op de Wallen in Amsterdam. De neonreclames aan de overkant van het water schitterden rood en blauw door de waterlagen en wierpen griezelige schaduwen die dansten op het afbladderende behang. De lucht rook zwaar naar vochtig gips en de zwakke, aanhoudende muskus van zweet en seks van eerdere klanten. Sterre stond bij het raam, haar lange lichaam aftekenend tegen het glas, haar vingers…
-
De lucht in De Poort hing zwaar van de geur van gemorst bier, goedkope sigaren en de muskus van het zweet van te veel lichamen die in de slecht verlichte bar aan de gracht zaten. De regen sloeg tegen de ramen, waardoor de lichten die door het trage water buiten werden gereflecteerd, vertroebelden, terwijl een neonreclame flikkerde over de versleten fluwelen gordijnen die de achterkamer afsloten – waar de echte actie plaatsvond. Ik leunde tegen de gepolijste mahoniehouten bar en koesterde een whisky alsof…
-
In het hart van Presikhaaf, de rosse buurt van Arnhem, flikkerde het neonbord boven de massagesalon van Yara Visser zwakjes in de regenachtige nacht. De geur van jasmijnolie en zweet hing dik in de vochtige lucht terwijl ze haar doorschijnende zwarte kousen aantrok, waarbij de delicate kanten rand nauwelijks de zwelling van haar dijen kon opvangen. Ze was een visioen: lang, met kastanjebruine golven die een gezicht omlijstten dat was beschilderd met dieprode lippenstift en met kohl omzoomde ogen die…
-
De regen sloeg als verwoede vuisten tegen het dakraam en trommelde een staccato ritme dat het kraken van Barts ladder nauwelijks overstemde. Ik keek toe vanuit de spiegel in mijn kleedkamer, terwijl de zijde van mijn badjas van mijn ene schouder gleed terwijl ik lippenstift aanbracht - karmozijnrood en scherp, passend bij mijn humeur. Zijn spiegelbeeld doemde achter mij op in het glas, alle magere spieren en vochtige krullen plakten aan zijn voorhoofd, terwijl de gereedschapsriem laag over smalle heupen…
-
De weken die volgden waren een wervelwind van seksuele verkenning en ontdekking, waarbij Marco en ik elkaars grenzen verlegden op manieren die we nooit voor mogelijk hadden gehouden. We probeerden nieuwe standjes, speeltjes en locaties uit, altijd op zoek naar meer genot en een diepere band. Op een avond, terwijl we na weer een intense sessie in elkaar verstrengeld lagen, keek Marco me met een peinzende blik aan. “Weet je,” begon hij langzaam, “ik heb nagedacht...” “Mmm?” mompelde ik…
-
8,2 K • Completed
-
- Vorige 1 … 17 18 19 … 32 Volgende