Jonas
Series
21
Hoofdstukken
182
Woorden
277,3 K
Reacties
23
Reading
23 h, 6 m
-
Oké, dit is gênant, maar ik zweer dat dit afgelopen weekend in Harelbeke gebeurde. Ik bedoel, we kennen allemaal dat ondergrondse casino, toch? Die waar ze poker spelen achter de oude brouwerij? Hoe dan ook, ik werkte in de bar, gewoon op een willekeurige donderdagavond, weet je? Vol met kerels die Jupiler drinken en voetbal kijken op de tv. Dan loopt ze naar binnen. Femke. Holy shit, over een knock-out gesproken. Strakke spijkerbroek, leren jack, die donkere krullen die altijd in haar gezicht vallen. Ze…
-
Ik kende Kaat al weken, sinds ze het hoekcafé bij mijn afstudeerappartement in Zandvoort tegenkwam. Ze lag altijd bedolven onder een stapel filosofieteksten, terwijl haar donkere haar over haar gezicht viel als ze van chai dronk. We hadden een verlegen glimlach uitgewisseld, maar vanavond liet ze me – onder de gloed van de straatlantaarns aan het strand – eindelijk met haar naar huis lopen. De zoute zeebries vermengde zich met haar lavendelgeur toen we haar voordeur bereikten. Mijn hart klopte; Ik was…
-
De privéjet sneed door de schemerige hemel boven Zandvoort aan Zee en de strakke contouren glinsterden onder de laatste zonnestralen van België. Ik had deze vlucht geboekt vanwege de eenzaamheid – een ontsnapping aan de spanning in de bestuurskamer – maar het lot, of misschien het escortbureau van Sophie, had andere plannen. Ze leunde achterover in haar leren stoel, een visioen van dieprode lippenstift en zwarte kanten kousen, terwijl haar vingers cirkels op mijn knie volgden terwijl de motor om ons…
-
Mijn vingers tikken nerveus tegen mijn bureau terwijl het klaslokaal om mij heen leegloopt. Mauds blik brandt als een brandijzer in mijn achterhoofd, terwijl haar scherpe hakken over de gepolijste vloerplanken klikken. Ze had me weer betrapt op het doorgeven van aantekeningen, dit keer aan die kleine blonde plaagster, Jasmijn. Mijn lul trilt als ik er alleen maar aan denk. Detentie is één ding, maar dit? De manier waarop ze me in het donker buiten haar kantoor laat wachten, terwijl mijn maag zich vol…
-
De zoutkust van Sint-Niklaas hing dik van de geur van zeewier en motorolie toen Frank Mertens op het gepolijste teakdek van zijn pas geërfde jacht stapte. Op zijn achtentwintigste was hij een man die gewend was controle uit te oefenen – zijn tech-startup had hem onmetelijk rijk gemaakt – maar terwijl hij daar stond, onder de uitgestrekte Belgische hemel, voelde hij zich een indringer in deze wereld van door de wind gevormde golven en krakend hout. De boot, een slanke 50-meter-kit genaamd 'Serenade',…
-
Het fluwelen gordijn scheurde net genoeg voor haar om erdoorheen te glippen en onthulde een kamer die baadde in het zwakke schijnsel van kristallen kroonluchters die de glans van zijden kousen onder de zoom van haar lange jurk vingen. Eline stond daar, rechtop op naaldhakken, haar donkere haar over één schouder als een waterval van inkt tegen het diepe karmozijnrood van de stof. De lucht hing vol met de geur van dure parfums, sandelhout en vanille en de zwakke metaalachtige geur van anticipatie.…
-
De eerste keer dat ik haar na al die jaren weer zag, was onder de oude beukenboom bij de universiteitsbibliotheek - haar donkere haar ving het laatste licht als een vlam tegen de grijze steen. Eline van Damme, mijn ex-vriendin uit onze studententijd in Hasselt, stond daar nu met een onaangeroerde koffie in haar hand, haar vingers lichtjes trommelend op de kartonnen hoes alsof ze niet zeker wist of ze moest blijven of vluchten. Ik herkende haar meteen - haar scherpe groene ogen hadden nog steeds diezelfde…
-
De geur van vochtige aarde en dierlijke muskus raakte me als eerste - dik, oer- toen ik door het maanverlichte bos achter de boerderij van Thijs strompelde. Mijn hart bonkte tegen mijn ribben, niet alleen van het rennen, maar ook van de verboden opwinding die zich laag in mijn buik nestelde. Ik was voor zijn honden gekomen, ja, om naar ze te kijken nadat dat onweer eerder de lucht had verscheurd. Maar om eerlijk te zijn? Ik hunkerde al naar dit moment sinds het oogstfeest van afgelopen zomer, toen Thijs me…
-
De eerste keer dat Tineke hem zag aan de overkant van het schemerige café, voelde ze een elektrische schok door haar aderen stromen, zoals de geladen lucht voor een zomerse storm. Het was net na middernacht, te laat voor de meeste studenten aan de universiteit van Almere, maar niet voor haar. Ze zat alleen met een halfvoltooid glas pinot noir en een stapel proefwerken, de geur van natgeregend beton vermengd met de kruidige kaneel latte die naast haar stond te dampen. Toen zwaaide de deur open en liet een…
-
De geur van zweet en leer hing dik in de lucht toen ik bij de spiegelende muur van de Eindhovense sportschool bleef hangen, mijn eigen hartslag synchroon met het ritmische gedreun van bokszakken die werden bewerkt door achterblijvers. De meesten waren al vertrokken voor de nacht, maar Joost en Eline niet - twee vaste klanten die meestal op zichzelf waren tijdens deze rustige uren. Maar vanavond voelde iets anders. De manier waarop hun ogen naar elkaar keken als ze dachten dat niemand keek. De bewuste…
- Vorige 1 … 16 17 18 19 Volgende