Jonas
Series
21
Hoofdstukken
182
Woorden
277,3 K
Reacties
23
Reading
23 h, 6 m
-
Ik keek naar hem vanaf de andere kant van de gepolijste mahoniehouten tafel – zijn knokkels wit rond zijn pen, ogen schoten tussen het contract en mijn gezicht. Sven was mij de hele dag een doorn in het oog tijdens deze onderhandelingen, maar nu? Nu was het aan mij om hem te ontrafelen. De kamerhoge ramen van de vergaderzaal omlijstten de schemerige skyline van Mechelen-Centrum, de verre kerktoren baadde in amber. Ik voelde zijn blik op mij gericht, zwaar als het gewicht van de nederlaag die hij dacht…
-
De vochtige lucht hing dik in onze gedeelde badkamer terwijl ik dichter naar de gebarsten douchedeur kroop, terwijl mijn hartslag tegen mijn keel bonkte. Axelle had gezegd dat Daan vanavond langs zou komen – haar vriend uit Brussel – maar ze had me nooit verteld dat hij zo aan het baden was. Het water stroomde langs zijn brede rug naar beneden en sneed pezige valleien over de spieren, en toen hij zich maar een klein beetje omdraaide, ving ik de eerste glinsterende welving van zijn pik in zijn hand op.…
-
Anna had wekenlang onderzoek gedaan naar BDSM-clubs in Katwijk voordat ze De Liefde van de Nachten tegenkwam - een verborgen juweeltje dat bekend staat om zijn elitaire gangbangevenementen die alleen op uitnodiging toegankelijk zijn. De slecht verlichte kelder van een oude brouwerij, nu omgebouwd tot een decadente speelkamer, dreunde van verwachting terwijl ze de leren boeien om haar polsen verstelde. Zeven gemaskerde figuren stonden in een losse halve cirkel, hun silhouetten nauwelijks zichtbaar tegen het…
-
Jesse's knokkels werden wit rond de sleutelkaart van de hotelkamer toen hij hem in het slot stak. De zware deur klikte open en onthulde een slecht verlichte suite met uitzicht op de stormachtige Noordzee van Oostende. Zijn maatpak voelde nu verstikkend aan, het gewicht van zijn publieke imago verpletterde onder de spanning van wat – nee, wie – hem hier te wachten stond. Lore, de scherptongige stagiaire uit Brussel met haar doordringende groene ogen en die veelbetekenende grijns, had hem de hele week…
-
Het vage neonreclamebord van De Drie Vaten flikkerde boven Luna's hoofd terwijl ze een whiskyzuur inschonk voor Kobe van Dijk. Zijn scherpe marineblauwe pak klemde zich vast aan brede schouders en het frisse witte overhemd was net genoeg losgeknoopt om het borsthaar eronder te laten zien. Hij had zijn drankje al sinds acht uur gedronken, en elke keer dat ze langskwam bleven zijn ogen op haar gericht. Vanavond was hij niet de gebruikelijke pakkende man die over de aandelenmarkten praatte. Vanavond was hij…
-
Drie maanden geleden had ik het uitgemaakt met Jeroen, en mijn appartement voelde als een tombe. De enige plek waar ik kon ademen was in het apenverblijf van de universiteit – vooral in het donker, wanneer de stadslichten Sint-Gillis op een sprookje deden lijken. Maar vanavond had ik hier niet moeten zijn. Dr. Vandevelde had Sector B afgesloten voor ‘biologische monitoring’, maar mijn sleutels draaiden nog steeds in de dienstingang. Alleen ik en de schaduwen. Hanne was na zonsondergang altijd…
-
In de smalle steegjes van de Schilderswijk, waar de geur van vochtige baksteen zich vermengde met nachtelijke bloeiende jasmijn, leunde Lucie tegen de deur van haar appartement. Achttien en vers gekroond met taart en goedkope champagne op haar verjaardagsfeestje, proefde ze nog steeds de synthetische zoetheid op haar tong terwijl Warre tegen haar enkel aan snuffelde. Haar husky, een torenhoge reu met ijsblauwe ogen en een vacht als verse sneeuw, was altijd te nieuwsgierig geweest voor zijn eigen bestwil;…
-
Sven Van Dijk stond op het kasseienplein van Heerenveen-Centrum, terwijl de late herfstzon lange schaduwen over de Marktstraat wierp. Zijn op maat gemaakte Armani-pak klemde zich moeiteloos om zijn brede schouders en het frisse witte overhemd was net genoeg losgeknoopt om te wijzen op de gebeeldhouwde borst eronder. Hij was altijd een man geweest die de aandacht opeiste, en vandaag was dat niet anders, al had hij niet verwacht dat de aanblik van Evi DeVries die naar hem toe liep, zijn hartslag zou doen…
-
Ik had tien minuten naar dat fluwelen gordijn zitten staren, mijn handpalmen waren nat van het zweet. Fleur stond stijf naast me, haar knokkels wit op de plek waar ze haar clutch vasthield. De ogen van de uitsmijter waren op ons blijven hangen; nieuwelingen waren gemakkelijk te herkennen. Maar toen hij naar de deur knikte, schokte er iets elektrischs door mij heen. Binnen pulseerde de parenclub van Sint-Niklaas met zwak rood licht, lichamen kronkelden in de schaduwen. Paren loungeden op zachte banken,…
-
Godverdomme, ik kan nog steeds niet geloven dat dit is gebeurd. Ik, Bram, altijd degene die de leiding heeft: elk uitstapje naar Egmond aan Zee op rolletjes plannen, dat knusse strandhuis met zijn oude bakstenen open haard boeken, precies zoals Kato het graag heeft. Maar dit jaar? Neuk me opzij. We waren al een eeuwigheid getrouwd: een decennium aan routines en mijn ijzeren greep op alles, van financiën tot haar sociale leven. Ze klaagde nooit, niet echt. Alleen die stille zuchten toen ik het avondje uit…
- Vorige 1 … 12 13 14 … 19 Volgende