Een openbaring in de Midnight Gym

Ik lig hier in bed, mijn partner is deze week op zakenreis, ik kan niet slapen en zit gewoon wat na te denken. Het is al na middernacht, maar mijn gedachten gaan alle kanten op. Ik merk dat ik terugdenk aan hoe dit allemaal begon, nu alweer zes maanden geleden.

Ik had me daarvoor nooit echt met sportscholen beziggehouden. Natuurlijk, ik wandelde wel eens in Presikhaaf, fietste af en toe een stukje, maar echt sporten? Nee hoor. Maar toen merkte ik dat mijn broeken strakker gingen zitten bij mijn taille en heupen, dat ik sneller buiten adem raakte als ik de trap op liep, en toen besloot ik dat er iets moest veranderen. Zo kwam ik terecht bij Fitness Factory aan de Velperweg, gloednieuw lid, een zweterige handdruk met de receptioniste terwijl ze me mijn lidmaatschapskaart overhandigde.

De zaal was enorm, vol glimmend metaal en spiegels, met mensen die kreunden en hijgden. Ik voelde me net een alien die op de verkeerde planeet was geland. Maar toen was er Thomas. Hij was op zijn eerste dag ook naast me aan het trainen, maar hij zag er zo ontspannen en zelfverzekerd uit. Zijn glimlach werkte aanstekelijk.

Het bleek dat hij daar personal trainer was. “Ben je nieuw?”, vroeg hij toen we allebei tegelijk naar onze waterflesjes grepen. Ik knikte, met een plotseling droge mond. Er was iets aan hem, zijn helderblauwe ogen, de manier waarop zijn spieren onder zijn strakke shirt bewogen. Voor ik het wist stemde ik ermee in dat hij me rondleidde, en nam ik hem ter plekke in dienst als mijn trainer.

We begonnen rustig aan. Basisapparaten, de juiste houding en techniek leren. Thomas was geduldig, legde alles duidelijk uit en stond zo dichtbij dat ik zijn deodorant kon ruiken, iets houtachtigs en fris.

Op een dag, toen hij mijn houding op de legpress aanpaste, raakte zijn hand de mijne even aan. Zijn huid was warm, ruw door eelt. Hij trok zich niet meteen terug. In plaats daarvan tekende zijn vinger een klein cirkeltje op mijn handpalm voordat hij zich weer rechtop zette, met een glimlach die iets te veel wist. “Beter?” vroeg hij.

“Ja,” wist ik uit te brengen, terwijl ik probeerde mijn stem stabiel te houden. “Veel beter.”

Onze sessies werden langer. Intensiever. Thomas daagde me steeds meer uit, meer gewicht, snellere herhalingen, minder pauzes. Maar het was niet alleen fysiek. Hij leunde dicht tegen me aan terwijl hij een oefening demonstreerde, zijn adem warm in mijn nek. Of hij legde een hand op mijn onderrug tijdens een plank, waarbij zijn aanraking net iets te lang bleef hangen.

Op een middag merkte ik dat ik naar zijn spiegelbeeld staarde terwijl ik biceps curls deed. Zijn ogen ontmoetten de mijne en bleven even hangen voordat hij wegkeek, met een vage blos op zijn wangen. Toen onze sessie voorbij was, ging hij niet meteen weg. Hij stond bij de deur te friemelen aan de dop van zijn waterfles.

“Ik ben normaal gesproken niet zo van… dit,” zei hij zachtjes, terwijl hij een gebaar maakte tussen ons in. “Maar ik kan niet stoppen met aan je te denken.”

Mijn hart bonkte in mijn borst. Zei hij nu echt wat ik dacht dat hij zei? “Thomas…”Ja?”

Ik haalde diep adem. “Ik ook niet. Van jongens, bedoel ik. Of in ieder geval, dat dacht ik niet.”

Hij knikte langzaam. “Oké.”

We stonden daar een tijdje in stilte, voordat ik vroeg: “Kunnen we… nog even verder praten? Misschien buiten de sportschool?”

Er verscheen weer die grijns op zijn gezicht, die mijn maag deed omdraaien. “Dat zou ik leuk vinden,” zei hij.

Een paar avonden later spraken we af bij Café Brinkers in het centrum. Het zat er vol met mensen die net klaar waren met werken, en het geroezemoes van gesprekken vulde de lucht. Thomas dronk een biertje, ik hield het bij water, ik was al zenuwachtig genoeg zonder cafeïne. We praatten over van alles en nog wat, zijn familie in Limburg, mijn baan op de universiteit, onze favoriete gerechten (hij was dol op bitterballen, ik kon geen genoeg krijgen van frikandel). Toen hij over de tafel reikte om kruimels van mijn shirt te vegen, voelde ik een vonk tussen ons overslaan.

Toen leunde hij achterover en bekeek me met die intense blauwe ogen. “Dus,” zei hij, terwijl hij het woord langzaam uitsprak. “Wat nu?”

Ik haalde diep adem, mijn hart ging tekeer. “Ik weet het niet,” gaf ik toe. “Ik heb nog nooit… zoiets gedaan.”

Hij reikte over de tafel en legde zijn hand op de mijne. Zijn duim tekende langzame cirkels op mijn handpalm, net als in de sportschool. “We hoeven niets te doen,” zei hij zachtjes. “We kunnen gewoon kijken hoe het loopt.”

En dat was het dan, onze onuitgesproken afspraak. We zouden het rustig aan doen en het gaandeweg wel uitzoeken.

De week daarna in de sportschool was een marteling. Elke blik, elke aanraking voelde alsof er een nieuwe betekenis achter zat. Tijdens een set squats stond Thomas achter me, met zijn handen op mijn heupen om mijn houding te controleren. Ik voelde de warmte van zijn lichaam, de druk van zijn vingers. Toen hij vooroverboog, streelden zijn lippen mijn oor.

“Je doet het geweldig,” fluisterde hij. “Wat een brave jongen.”

Ik liet de halterstang bijna vallen. Die woorden gaven me een schok recht in mijn pik, waardoor ik harder werd dan bij welke training dan ook.

Die avond zagen we elkaar weer, dit keer in zijn appartement aan de Korenmarkt. Hij woonde in een kleine maar gezellige ruimte boven een boekwinkel, met planken vol tweedehands romans en vintage platen. We zaten even wat ongemakkelijk op de bank, totdat hij mijn hand pakte en me naar zijn slaapkamer leidde.

Het was er schemerig, alleen een bedlampje wierp schaduwen over de muren. Thomas’ bed was opgemaakt met frisse witte lakens, een blauw dekbed netjes opgevouwen aan het voeteneinde. Hij draaide zich naar me toe, zijn nerveuze energie golfde in golven van hem af. Ik strekte mijn hand uit en liet een vinger langs zijn kaaklijn glijden.

“Is dit oké?” vroeg ik zachtjes.

Hij knikte en leunde tegen mijn aanraking aan. “Meer dan oké.”

Eerst kusten we elkaar voorzichtig, onze lippen raakten elkaar lichtjes, we proefden elkaar. Toen werd het intenser, onze tongen verstrengelden zich, onze tanden knabbelden zachtjes, onze adem vermengde zich. Thomas’ handen dwaalden over mijn rug en gleden onder mijn shirt om de huid eronder te verkennen. Ik volgde zijn bewegingen en verwonderde me over de stevige spieren van zijn schouders, de gladde contouren van zijn borst.

Hij trok zich als eerste terug, licht hijgend. “Zeg me wat je wilt,” fluisterde hij.

“Ik…” aarzelde ik, terwijl verlegenheid en verlangen met elkaar in strijd waren. “Ik weet het niet.”

Thomas glimlachte zachtjes, pakte mijn hand en leidde die naar zijn riemgesp. “Laat het me zien,” zei hij. “Wat je ook wilt doen, laat het me gewoon zien.”

Dus dat deed ik. Ik maakte zijn riem los en rommelde wat met de knoop van zijn spijkerbroek. Hij hielp me hem naar beneden te trekken, waardoor een zwarte boxershort tevoorschijn kwam die strak om een duidelijke erectie zat. Ik keek naar hem op, op zoek naar toestemming. Toen hij knikte, strekte ik mijn hand uit en volgde de contouren door de stof heen.

Hij kreunde, zijn heupen schoten een beetje naar voren. Aangemoedigd liet ik mijn hand naar binnen glijden en sloeg mijn vingers om zijn pik. Hij was heet en hard, zijdezachte huid over staal. Thomas hield even zijn adem in toen ik begon te strelen, zijn ogen bleven de hele tijd op de mijne gericht.

“Zo?” vroeg ik, mijn stem nauwelijks meer dan een fluistering.

“God, ja,” hijgde hij. “Precies zo.”

Ik leunde naar voren en drukte mijn lippen tegen zijn mondhoek, daarna tegen zijn wang en vervolgens tegen zijn nek. Hij smaakte zout, rook naar zweet en aftershave. Zijn handen vonden mijn broekband en maakten die met geoefend gemak los.

Toen ik voelde hoe hij zijn hand om me heen sloeg, kwam ik bijna meteen klaar. We stonden daar even zo, elkaar streelend in het schemerige licht, onze ademhaling op elkaar afgestemd, onze lichamen dicht tegen elkaar aangedrukt.

Toen trok Thomas zich iets terug en keek me in de ogen. “Bed?” vroeg hij.

Ik knikte en liet me door hem naar het matras leiden. We trokken de rest van onze kleren uit, een wirwar van ledematen en stof. Daaronder bestond hij uit strakke spieren en een bleke huid, het lichaam van een hardloper, gespierd maar niet gespierd. Ik liet mijn handen over zijn borst, zijn buikspieren en zijn heupen glijden, en prentte elke holte en lijn in mijn geheugen.

Hij draaide ons om, zodat ik op mijn rug lag, met hem bovenop me. Zijn pik streek langs de mijne, glibberig van het voorvocht. Het gevoel deed me naar adem happen, terwijl ik me naar hem toe boog.

Thomas grijnsde naar me, zijn ogen donker van verlangen. “We zijn wel erg gretig, hè?” plaagde hij, terwijl hij het glijmiddel uit zijn nachtkastje pakte.

Ik keek toe hoe hij wat op zijn vingers goot en het tussen zijn handpalmen opwarmde. Toen leunde hij achterover en spreidde mijn benen verder uit. Ik hield mijn adem in terwijl hij rond mijn gaatje cirkelde, eerst zachtjes plagend, voordat hij een vinger naar binnen duwde.

Het rekken voelde intens, niet onaangenaam, maar zeker onwennig. Ik concentreerde me op zijn gezicht, de manier waarop zijn wenkbrauwen gefronst waren van concentratie, zijn lippen lichtjes geopend. Hij voegde nog een vinger toe, en nog een, en bewoog ze langzaam heen en weer tot ik hijgend van verlangen was.

“Meer,” smeekte ik. “Alsjeblieft.”

Hij glimlachte en boog zich voorover om me hartstochtelijk te kussen. “Geduld,” fluisterde hij tegen mijn lippen. Toen pakte hij een condoom uit de la en rolde het met geoefend gemak om.

Ik keek toe hoe hij zichzelf insmeerde, mijn hart bonkte van de spanning. Toen hij zich bij mijn ingang positioneerde, haalde ik diep adem en knikte lichtjes.

Hij duwde langzaam naar voren, centimeter voor centimeter, zodat ik de tijd had om me aan te passen. Het brandde, daar kon je niet omheen, maar het volle gevoel was ook ongelooflijk. Toen hij eenmaal helemaal in me zat, hielden we allebei even stil om op adem te komen.

‘Gaat het?’ vroeg Thomas zachtjes.

Ik knikte en sloeg mijn benen om zijn middel. “Ga door,” drong ik aan. “Alsjeblieft.”

Hij begon te stoten, eerst langzaam en gestaag. Elke beweging stuurde vonken van genot door me heen, die met elke stoot sterker werden. Ik voelde de spanning zich in mijn buik opbouwen, mijn pik lekte tegen mijn buik.

Thomas voerde het tempo op; zijn heupen bewogen nu sneller. Het bed kraakte ritmisch onder ons, het geluid vermengde zich met ons gekreun en gesteun. Hij reikte tussen ons in en sloeg zijn hand om mijn pik, in het ritme van zijn stoten.

“Verdomme,” hijgde ik, terwijl ik mijn hoofd achterover tegen het kussen gooide. “Thomas…”

Hij boog zich voorover en nam mijn mond in een heftige kus. Onze tanden botsten tegen elkaar, onze tongen vochten terwijl hij harder en sneller in me stootte. Het genot was overweldigend, te veel en te weinig tegelijk. Ik voelde mijn orgasme opkomen, een golf die net buiten bereik zijn hoogtepunt bereikte.

“Kom voor me klaar,” gromde Thomas, zijn stem zacht en dwingend. “Ik wil je helemaal uit elkaar zien vallen.”

Dat was het, zijn woorden duwden me over de rand. Ik schreeuwde het uit, mijn rug boog zich terwijl mijn pik in zijn hand pulseerde en heet en plakkerig over onze buiken spoot. Hij volgde kort daarna, begroef zich met een kreun diep in me voordat hij zwaar hijgend bovenop me in elkaar zakte.

We bleven daar een hele tijd liggen, onze harten klopten in hetzelfde ritme, onze lichamen glibberig van het zweet. Uiteindelijk rolde Thomas van me af, gooide het condoom weg en trok me toen dicht tegen zich aan. Ik liet mijn hoofd op zijn borst rusten en luisterde naar het regelmatige bonken van zijn hartslag.

“Was dat oké?” vroeg hij zachtjes.

Ik lachte zachtjes en tekende patroontjes op zijn huid. “Meer dan oké,” mompelde ik. “Dat was… geweldig.”

Hij kuste mijn kruin en streek met een hand door mijn haar. Zo bleven we liggen tot de slaap ons eindelijk overviel, met onze ledematen in elkaar verstrengeld en onze harten vol.