Bekentenis bij middernacht

Teuns stropdas hangt los om zijn nek terwijl hij tegenover me zit aan de vergadertafel. Ik heb het grootste deel van de avond geprobeerd mijn ogen op de spreadsheet voor ons gericht te houden, maar ze dwalen steeds weer af naar dat kleine gaatje waar zijn kraag niet helemaal aansluit. Dat vleugje donker haar dat eruit piept, de gladde lijn van zijn hals, het leidt me belachelijk af.

De tl-lampen zoemen boven ons hoofd en werpen een fel wit licht over onze werkplek. We zitten hier al uren, lang nadat de rest van het kantoor leeg is gelopen na de borrel van vanavond bij De Zotte. De deadline van het project nadert met rasse schreden op maandagochtend, en ondanks het bier dat nog in mijn maag kolkt, is er geen kans dat we vroeg naar huis kunnen.

“Lieke,” zegt Teun, terwijl hij voorover leunt om naar een cel in het document te wijzen. Zijn stem klinkt zacht en een beetje schor van de rook en het gelach van eerder vanavond. “Deze cijfers hier, die kloppen niet.”

Ik leun dichterbij en probeer me op het scherm te concentreren in plaats van op zijn nabijheid. Hij ruikt vaag naar sigaren en pils, een bedwelmende mix die mijn hoofd doet tollen. “Ik kijk er even naar,” mompel ik, terwijl ik door de formules scroll. Mijn elleboog raakt zachtjes zijn arm, en ik voel een elektrische schok, of misschien gewoon statische elektriciteit van al dat tapijt. Waarschijnlijk statische elektriciteit.

Hij schuift wat op zijn stoel, en nu rust zijn knie lichtjes tegen de mijne onder de tafel. Het is niet veel, maar het voelt als een anker, dat me verankert aan iets echts temidden van al deze verwarrende gedachten. “Misschien moeten we even pauzeren?” stelt hij zachtjes voor. “Het is al laat, en we komen allebei nergens.”

Ik kijk op mijn horloge. Half één ’s nachts. De straten buiten zijn stil, op het verre gezoem van het verkeer op de A44 na. Ergens in het gebouw spoelt een toilet luid door.

Teun staat plotseling op en strekt zijn armen boven zijn hoofd terwijl hij gaapt. Zijn shirt schuift een beetje omhoog, waardoor een strook bleke huid boven zijn riem zichtbaar wordt. Ik slik even en kijk de andere kant op, maar niet voordat ik elk detail in mijn geheugen heb gegrift.

“Zin in thee?” vraagt hij nonchalant, terwijl hij naar het keukentje loopt. “Of misschien iets sterkers?”

Ik aarzel maar een seconde voordat ik hem volg. Het kleine kamertje wordt zwak verlicht door een enkele hangende gloeilamp die lange schaduwen over de aanrechtbladen werpt. Teun opent de kast waar we onze noodvoorraad bewaren, voornamelijk goedkope jenever en wat overgebleven advocaat van het Sinterklaasfeest van vorig jaar.

Hij houdt een fles jenever omhoog en trekt een wenkbrauw op als een stille vraag. Ik knik, en voel me roekeloos. “Tuurlijk, waarom niet?” Mijn stem klinkt vreemd in mijn eigen oren, hijgend en onzeker.

Teun schenkt twee flinke glazen in beschadigde koffiemokken en schuift er eentje over het aanrecht naar me toe. De drank is sterk en brandt een spoor door mijn keel als ik voorzichtig een slokje neem. Hij kijkt me aandachtig aan, zijn blauwe ogen weerspiegelen het felle licht boven ons.

“Wat doen we hier eigenlijk, Teun?” flap ik eruit voordat ik mezelf kan tegenhouden. “Het is midden in de nacht en we drinken waardeloze jenever in een leeg kantoor.”

Hij glimlacht langzaam en zet zijn mok op de toonbank neer. Als hij spreekt, is zijn stem nauwelijks meer dan een gefluister. “Ik denk dat je heel goed weet wat we hier doen, Lieke.”

Mijn adem stokt als hij dichterbij komt, tot er nog maar een paar inches tussen ons zitten. Ik voel de warmte die van zijn lichaam afstraalt, zie de hartslag gestaag kloppen aan de basis van zijn keel. Zonder na te denken strek ik mijn hand uit en raak het lichtjes aan met mijn vingertoppen.

Teuns ogen worden donkerder en hij legt zijn hand over de mijne, waarbij hij die stevig tegen zijn huid drukt. “Je trilt,” merkt hij zachtjes op. “Heb je het koud?”

Ik schud zwijgend mijn hoofd, niet in staat mijn blik van de zijne af te wenden. Zijn duim strijkt in langzame cirkels over mijn knokkels, waardoor er vonken van sensatie door mijn arm schieten.

“Wat is er dan aan de hand?” Hij leunt naar me toe, zijn lippen strelen mijn oor terwijl hij spreekt. “Waar ben je zo bang voor?”

Mijn hartslag versnelt door de nabijheid, door de warmte van zijn adem in mijn nek. Ik sluit mijn ogen en probeer mijn gedachten op een rijtje te krijgen temidden van de waas van jenever en verlangen.

“Niets,” fluister ik uiteindelijk. Het is een leugen, maar ik kan mezelf er niet toe brengen om meer te zeggen. Nog niet.

Teun trekt zich net genoeg terug om me in de ogen te kijken, zijn gezichtsuitdrukking onleesbaar. “Lieke,” zegt hij zachtjes, “ik wil je. Maar als dit niet is wat jij ook wilt -“Dat wil ik wel,” onderbreek ik hem haastig, terwijl mijn wangen rood worden van verlegenheid en opwinding. “Het is alleen… ik heb nog nooit zoiets gedaan.”

Hij bekijkt me een tijdje aandachtig en knikt dan langzaam. “Ik ook niet,” geeft hij toe.

Deze onthulling geeft me een opwindend gevoel, wetende dat we hier samen in zitten. Twee volwassenen die iets nieuws ontdekken, iets spannends.

Teun reikt aarzelend naar me toe en strijkt een haarlok achter mijn oor. Zijn vingers blijven even op mijn wang rusten, volgen de ronding van mijn kaaklijn, voordat hij zijn hand om mijn nek legt en me dichter naar zich toe trekt.

Onze eerste kus is onhandig; onze tanden stoten ongemakkelijk tegen elkaar terwijl we zoeken naar de juiste hoek. Maar hij is ook lief, aarzelend en verkennend. Teun smaakt naar jenever en munt, zijn lippen zacht maar vasthoudend tegen de mijne.

Ik voel een golf van durf door me heen gaan en laat mijn handen over zijn borst glijden om ze in het haar in zijn nek te verstrengelen. Hij kreunt zachtjes en verdiept de kus terwijl hij me tegen het aanrecht drukt. De rand snijdt in mijn onderrug, maar ik merk het nauwelijks, te zeer in beslag genomen door het gevoel van zijn lichaam tegen het mijne.

Zijn handen dwalen rusteloos over mijn rondingen, knijpen en vormen zich door de stof van mijn blouse heen. Ik voel zijn erectie tussen ons groeien, heet en hard tegen mijn buik. Het jaagt me een schok van angst en opwinding door mijn lijf, we doen dit echt.

Teun lijkt mijn aarzeling aan te voelen; hij trekt zich terug van mijn lippen om kusjes over mijn hals te laten glijden. Zijn handen gaan naar de knoopjes van mijn blouse en maken ze behendig één voor één los, totdat die los om mijn schouders hangt.

Ik huiver als koele lucht mijn verhitte huid raakt; kippenvel prikt over mijn borsten onder het dunne kant van mijn beha. Teuns ogen worden donker van bewondering terwijl hij me in zich opneemt, zijn vingers strelen eerbiedig over de delicate stof.

“Prachtig,” mompelt hij, terwijl hij zich vooroverbuigt om een zachte kus tussen mijn decolleté te drukken. “Absoluut prachtig.”

Mijn hoofd valt achterover tegen de kast, terwijl er een zuchtje over mijn lippen ontsnapt terwijl zijn mond zijn weg naar beneden vervolgt. Hij wrijft met zijn neus tegen de rondingen van mijn borsten, zijn baardschaduw schuurt heerlijk ruw tegen mijn gevoelige huid.

Eén hand glijdt achter me om mijn beha los te maken, de andere omvat en kneedt zachtjes terwijl die wegzakt. Ik hap naar adem als zijn hete mond zich om één tepel sluit en er krachtig aan zuigt, terwijl zijn vingers de andere plukken en plagen.

De sensaties zijn overweldigend, te veel, en toch niet genoeg, allemaal tegelijk. Mijn heupen stoten onwillekeurig tegen hem aan, op zoek naar wrijving waar ik die het meest nodig heb. Teun kreunt en wrijft in reactie daarop zijn erectie tegen me aan.

“Teun,” hijg ik, terwijl ik mijn vingers door zijn haar haal om hem dichter bij me te houden. “Alsjeblieft…”

Hij tilt zijn hoofd net lang genoeg op om me in de ogen te kijken, met een ondeugende glimlach om zijn mondhoeken. Dan zakt hij voor me op zijn knieën en schuift daarbij mijn rokje omhoog tot aan mijn middel.

Zijn handen grijpen bezitterig mijn dijen vast en spreiden ze wijd open terwijl hij zijn neus in de vochtige warmte tussen mijn benen begraaft. Ik voel zijn adem door mijn slipje heen, heet en vochtig tegen mijn meest intieme plekje.

“Deze moeten weg,” zegt Teun schor, terwijl hij zijn vingers in de tailleband van mijn slipje haakt. Ik til gehoorzaam mijn heupen op en laat hem het slipje langs mijn benen naar beneden schuiven tot ik er helemaal uitstap. Hij gooit het zonder er nog een blik op te werpen opzij; al zijn aandacht is nu gericht op de prijs die voor hem ligt.

Zijn duimen spreiden zachtjes mijn lippen, waardoor ik blootlig aan zijn hongerige blik. “Zo nat,” mompelt hij bewonderend, terwijl hij vooroverbuigt om een lange, langzame lik te geven, van onder naar boven. Ik slaak een kreet van genot, mijn vingers klampen zich wanhopig vast aan zijn schouders voor steun.

Teun gaat met vastberaden toewijding aan de slag en gebruikt zijn mond en vingers om me steeds hoger op te jagen. Hij likt gretig aan mijn clitoris, zuigt en knabbelt tot ik een kronkelende puinhoop in zijn armen ben. Twee dikke vingers pompen gestaag in en uit me, terwijl ze omhoog krullen om dat magische puntje diep van binnen te raken.

“Teun!” schreeuw ik terwijl de eerste golf van een orgasme over me heen spoelt, mijn hele lichaam schokt van genot. Hij houdt me stevig vast en laat niet af van zijn meedogenloze aanval totdat ik slap tegen hem aan zak.

Als ik eindelijk weer bij zinnen kom, staat Teun weer rechtop, zijn armen om me heen geslagen om me rechtop te houden. Zijn pik steekt prominent tegen zijn rits uit, smachtend naar bevrijding.

“Je bent ongelooflijk,” fluistert hij, terwijl hij zachte kusjes langs mijn kaaklijn drukt. “Zo ontvankelijk…”

Ik glimlach lui naar hem, nog steeds zwevend in de nasleep van mijn hoogtepunt. Mijn handen glijden naar beneden, rommelen wat aan zijn riem en broek tot ik zijn erectie uit zijn gevangenschap bevrijd. Hij springt naar me toe, dik en rood aangelopen van verlangen.

Teun kreunt als ik mijn vingers voorzichtig om hem heen sla en hem in een langzaam ritme op en neer streel. De huid voelt zacht maar stevig aan onder mijn aanraking, de hitte die van hem afstraalt is bijna brandend.

“Lieke,” hijgt hij, terwijl zijn heupen tegen mijn hand stoten. “Ik moet in je zijn.”

Het rauwe verlangen in zijn stem jaagt een nieuwe golf van opwinding door me heen. Ik knik gretig en leid hem naar de ingang van mijn lichaam. Maar als hij zich bij mijn opening positioneert, overspoelt de zenuwachtigheid me plotseling.

“Wat als -” begin ik, maar dan verstom ik onzeker. Wat als ik niet goed genoeg ben? Wat als het pijn doet? Wat als –

Teun blijft meteen stil staan, zijn ogen zoeken de mijne bezorgd. “Hé,” zegt hij zacht, terwijl hij mijn wang teder omvat. “Zeg het maar. Wat is er aan de hand?”

Ik haal trillend adem en dwing mezelf zijn blik aan te kijken. “Ik heb dit nog nooit eerder gedaan,” bekent ik zachtjes. “En ik wil je niet teleurstellen.”

Zijn blik wordt zachter en hij leunt naar voren om me teder te kussen. Als hij zich weer terugtrekt, speelt er een kleine glimlach om zijn mondhoeken.

“Lieke,” fluistert hij tegen mijn lippen. “Je zou me niet kunnen teleurstellen, zelfs als je het zou proberen.”

Bij die woorden smelt ik tegen hem aan en laat ik mijn angsten los terwijl hij in me begint te dringen. Er is even een vleugje ongemak als hij me oprekt en helemaal vult, maar dat maakt al snel plaats voor iets veel intensers.

Teun begint langzaam te bewegen, zodat ik de tijd krijg om aan het vreemde gevoel te wennen. Zijn handen grijpen mijn heupen stevig vast en leiden me terwijl ik leer zijn ritme te volgen. Al snel vinden we onze draai, onze lichamen bewegen synchroon in een dans die zo oud is als de tijd zelf.

De keuken vult zich met de geluiden van onze liefde, het geklap van huid tegen huid, het natte zuiggeluid als hij diep in me stoot, de schokkerige zuchten en kreunen die uit onze lippen stromen. Het is oergemoeid, rauw en volkomen overweldigend.

Teun buigt zich voorover om een van mijn tepels tussen zijn tanden te vangen, en bijt net hard genoeg om schokgolven van genot rechtstreeks naar mijn kern te sturen. Ik boog me met een kreet naar hem toe, mijn nagels graven zich in het vlees van zijn rug.

“Harder,” hijg ik, smachtend naar meer wrijving precies waar het het meest telt. Hij gehoorzaamt zonder aarzelen en beukt met hernieuwde kracht in me. Het aanrecht rammelt onder ons en dreigt het te begeven terwijl onze bewegingen steeds wilder worden.

Zijn hand glijdt tussen ons in, vindt mijn clitoris en wrijft er in strakke cirkels over, in het ritme van zijn stoten. Ik voel een nieuw orgasme in me opbouwen, het krult zich steeds strakker op totdat het eindelijk losbarst.

“Teun!” schreeuw ik, terwijl mijn hele lichaam verstijft en golf na golf van extase over me heen spoelt. Hij volgt vlak daarna, beukt nog één laatste keer in me voordat hij zich diep in me begraaft en trillend zijn eigen hoogtepunt beleeft.

Een hele tijd bewegen we geen van beiden. We blijven in elkaar verstrengeld, onze ademhaling is onregelmatig terwijl we langzaam weer met beide benen op de grond komen. Teuns voorhoofd rust tegen het mijne, zijn ogen dicht alsof hij van elke laatste seconde geniet.

Uiteindelijk trekt hij zich voorzichtig terug, waardoor ik me heerlijk leeg en voldaan voel. Hij helpt me van het aanrecht af, houdt me stevig vast terwijl mijn benen nog wat trillen, en trekt me dan in een stevige omhelzing.

“Dat was…” begin ik, maar de woorden ontbreken me. Ongelooflijk? Levensveranderend? Overweldigend?

Teun grinnikt zachtjes tegen mijn haar en knuffelt me even. “Ja,” beaamt hij simpelweg. “Dat was het echt.”

We ruimen snel en stil op, terwijl we elkaars blik vermijden terwijl we onze kleren recht trekken en koud water op onze rode gezichten spetteren. De keuken voelt nu anders aan, geladen met de spanning van wat er net is gebeurd.

Terug aan de vergadertafel kijk ik even naar Teun terwijl hij weer in zijn stoel gaat zitten. Zijn haar zit in de war door mijn vingers, en er is nog een vage glans van zweet zichtbaar op zijn voorhoofd. Hij kijkt op en merkt dat ik naar hem staar; er verschijnt langzaam een glimlach op zijn gezicht.

“Zullen we weer aan het werk gaan?” vraagt hij onschuldig, terwijl hij naar de spreadsheet gebaart.

Ik lach zachtjes en schud ongelovig mijn hoofd. “Tuurlijk, baas.” Maar als ik me weer naar het scherm wend, kan ik niet anders dan in mezelf glimlachen, al uitkijkend naar wat er ook maar komen gaat.