Ochtendkoffie-flirt

“Mijn broodjes en latte,” zei Lotte terwijl ze Ronald zijn bestelling door het autoraam overhandigde, waarbij ze haar vingers net iets langer dan nodig tegen de zijne liet strijken. De frisse novemberlucht prikte in haar neus, maar dat merkte ze nauwelijks; haar aandacht was volledig op hem gericht.

“Je ziet er… gezellig uit vandaag,” merkte Ronald op, terwijl zijn blik over haar thermoshirt van Hema en haar donkerblauwe schort gleed.

“Warm is beter,” antwoordde Lotte met een speelse schouderophaling terwijl ze tegen de autodeur leunde. “Bovendien, het is niet alsof je me de afgelopen maanden in iets anders hebt gezien.”

Hij glimlachte, zijn blik bleef even op haar lippen rusten. “Dat is waar. Maar ik zou het niet erg vinden om meer van je te zien, buiten werktijd, natuurlijk.” Zijn stem klonk zacht en plagend.

Lotte voelde een rilling door haar heen gaan bij die toespeling. Ze flirtte al weken met Ronald, sinds die avond in december toen ze elkaar toevallig op de kerstmarkt hadden ontmoet en samen glühwein hadden gedronken onder de lichtjes. De herinnering deed haar wangen rood worden, en dat kwam niet alleen door de kou.

“Weet je,” zei ze, terwijl ze haar stem samenzweerderig zachter maakte, “ik ben over dertig minuten klaar. Misschien kun je op me wachten?”

Zijn ogen werden donker van verlangen. “Ik denk dat ik dat wel kan regelen.”

Dertig minuten later gleed Lotte op de passagiersstoel van Ronalds auto, met een veelbetekenende glimlach op haar lippen. Hij reikte naar de versnellingspook om de motor te starten, maar ze legde een hand op zijn dij en hield hem tegen.

“Niet zo snel,” mompelde ze, terwijl haar vingers omhoog gleden. “Ik heb een beter idee hoe we deze tijd kunnen doorbrengen.”

Ronald hield even zijn adem in toen haar hand zijn doel vond en zachtjes over zijn spijkerbroek wreef. “Lotte…” kreunde hij zachtjes.

“Sst,” siste ze, terwijl ze dicht tegen hem aan leunde zodat haar adem zijn oor verwarmde. “Laat mij voor je zorgen.”

Met opzettelijke traagheid ritste ze zijn broek open, stak haar hand naar binnen en sloeg haar vingers om zijn groeiende hardheid. Hij was al half stijf van de voorpret, en het gevoel van haar koele hand tegen zijn hete huid deed hem opschrikken.

“Rustig aan,” grinnikte Lotte zachtjes, terwijl ze hem teder streelde. “We hebben alle tijd van de wereld.”

Ronalds handen klemden zich stevig om het stuur, zijn knokkels wit geknepen terwijl ze hem bleef plagen. De auto vulde zich met het geluid van hun ademhaling, die van hem ruw en onregelmatig, die van haar zacht en regelmatig.

“Lotte,” hijgde hij weer, dit keer meer als een smeekbede dan als een protest.

Ze glimlachte tegen zijn nek en drukte kussen met open mond langs zijn kaaklijn. “Zeg me wat je wilt.”Ik wil je mond op me,” zei hij, zijn stem schor van verlangen.

Lotte deed wat hij vroeg en schoof op haar stoel om tussen zijn benen te knielen. Ze nam hem langzaam en diep in haar mond, genietend van zijn smaak, zout en muskusachtig. Haar tong draaide rond de eikel, plaagde de gevoelige onderkant voordat ze hem nog dieper in zich opnam.

Ronalds heupen schoten onwillekeurig omhoog, terwijl er een zacht gekreun over zijn lippen kwam. Zijn handen vonden hun weg naar haar haar, zijn vingers verstrengelden zich in de zachte lokken terwijl hij haar bewegingen stuurde.

“Precies zo,” mompelde hij met gespannen stem. “Niet stoppen.”

Lotte gromde als antwoord, en de trilling deed jullie allebei rillen. Ze voelde zijn hartslag onder haar vingertoppen, die zich om de basis van zijn schacht sloten, in hetzelfde bonzende ritme als haar eigen hartslag.

Het was inmiddels warm geworden in de auto; de ramen beslagen door de warmte die hun lichamen uitstraalden. De geur van hun opwinding hing zwaar in de lucht en vermengde zich met het vage aroma van koffie uit de zak van Lottes schort.

Ze trok zich iets terug en keek via haar wimpers naar hem op. “Is dit wat je wilde?” vroeg ze lief, voordat ze hem weer helemaal in haar mond nam.

Ronald kon alleen maar knikken, zijn ogen strak dichtgeknepen terwijl hij zich overgaf aan het gevoel. Zijn heupen bewogen nu mee met haar bewegingen en stootten omhoog om haar gretige mond tegemoet te komen.

Lotte voelde een golf van kracht bij zijn overgave en verdubbelde haar inspanningen. Haar vrije hand kroop onder haar eigen rokje, gleed in haar slipje om zichzelf te strelen in het ritme van de bewegingen van haar hoofd.

De dubbele stimulatie liet golven van genot door haar lichaam stromen, waardoor haar knieën week werden en haar ademhaling versnelde. Ze voelde hoe ze met de seconde natter werd, terwijl het geluid van hun gezamenlijke opwinding de kleine ruimte vulde.

Plotseling greep Ronald haar steviger bij haar haar vast en hield haar stil terwijl hij nog één laatste keer omhoog stootte. Met een schorre kreet kwam hij klaar en spoot hij zich in haar mond leeg. Lotte slikte gulzig, melkte hem tot de laatste druppel leeg voordat ze zich terugtrok om haar lippen schoon te likken.

“Dat was… ongelooflijk,” hijgde Ronald, zijn borstkas ging op en neer terwijl hij vol verwondering naar haar keek.

Lotte glimlachte alleen maar mysterieus, stond op van haar knieën en ging weer op de passagiersstoel zitten. “Ik ben blij dat je dat vindt.”

Ze trok haar kleren recht, streek haar schort glad en draaide zich toen helemaal naar hem toe. Haar ogen glinsterden van ondeugendheid en tevredenheid, en nog iets heel anders.

“Nou,” zei ze zachtjes, terwijl ze met een vinger langs zijn kaaklijn streek, “wanneer kan ik je weer verwachten?”