Versnellingspookverrassing

Oké, dit is beschamend, maar ik moet dit van mijn hart krijgen haha. Dus er is een meisje Anouk, ze zit in mijn klas en we studeren samen voor het grote examen dat eraan komt, oké? Dus zoals gewoonlijk ontmoeten we elkaar ’s middags in Bibliotheek De Burcht, maar vorige week moesten we laat blijven en de bibliotheek ging sluiten, dus… dus bood ik haar een lift naar huis aan omdat ik mijn auto hier had gehaald voor rijlessen lol

Hoe dan ook, we zitten met z’n tweeën in mijn auto en ik ben ontzettend nerveus omdat mijn auto behoorlijk ouderwets is, het is een van die auto’s met versnellingen, weet je? Handgeschakeld, noemen ze dat. Dus ik begin haar uit te leggen hoe ze het moet gebruiken, en ze zegt: “Zo moeilijk kan het niet zijn, Siebe” lol. Ze is altijd zo zelfverzekerd

Ik probeer haar te leren schakelen, maar mijn handen trillen van alle spanning in de auto, weet je? We zitten dicht bij elkaar op dit kleine zitbankje. Ik voel haar knie elke keer dat ze beweegt tegen de mijne strijken en het is gewoon… het leidt enorm af. Ik blijf maar denken dat ze misschien een rok draagt of zoiets en dat ik misschien haar slipje te zien krijg als we tegen een boom botsen haha

We rijden al eeuwen door de buurt en ze wordt steeds beter in autorijden, maar ze blijft de auto afslaan. Elke keer als ze dat doet, voel ik de vreemde drang om voorover te leunen en haar gewoon te kussen, weet je? Ze ruikt zo lekker, naar aardbeien of zoiets.

Ze raakt gefrustreerd door zichzelf omdat ze het niet onder de knie krijgt, dus parkeert ze voor een leeg parkeerterrein in de Leidse Merenwijk en wisselen we van plaats. Nu rij ik weer en ze is helemaal chagrijnig. “Je zou mij Siebe moeten leren”, zegt ze. Haar stem klinkt geïrriteerd, maar haar ogen… lachen naar me

Ik weet niet wat me overkomt, maar ik zet de motor af en maak mijn veiligheidsgordel los. Anouk kijkt mij verward aan. ‘We kunnen niet oefenen als je in een dummy rijdt.’ Ze heeft gelijk, maar het gaat niet meer om het rijden.

“Ik zal je nog iets laten zien” zeg ik. Haar wenkbrauwen gaan omhoog. “Ja?” zegt ze langzaam. Ik knik en reik naar haar toe om haar gezicht aan te raken, waarbij mijn duim langs haar jukbeen strijkt. Ze trekt zich niet terug, maar kijkt me alleen maar aan met die grote blauwe ogen. Mijn hart bonkt zo luid dat het lijkt alsof zij het ook moet horen.

Haar lippen zijn zacht als ze de mijne raken, eerst aarzelend maar daarna zelfverzekerder. Ik kan de koffie die ze eerder dronk op haar adem proeven en het is bedwelmend. Ze opent zich voor mij en ik profiteer ervan, mijn tong verkent haar mond terwijl één hand naar beneden beweegt om haar borst door haar shirt heen te klemmen.

Ze kreunt zachtjes tegen mijn lippen en buigt haar rug een beetje, waardoor ze steviger in mijn aanraking drukt. Haar handen houden de stoel onder haar vast alsof ze iets nodig heeft om zich aan vast te houden. Ik maak me los van onze kus en laat zachte kusjes langs haar kaaklijn naar haar nek glijden, waar ik zachtjes in haar sleutelbeen knijp.

Ik ga verder naar beneden totdat ik op dat gevoelige plekje net boven haar sleutelbeen zuig, en voel haar hartslag onder mijn lippen fladderen. Anouk’s ademhaling wordt nu zwaarder, haar borstkas gaat snel op en neer terwijl ze telkens een schattig gejammer laat horen als ik harder bijt of zuig. Mijn hand knijpt opnieuw in haar borst voordat ik onder de zoom van haar shirt glijdt en de warme huid direct voel.

Ik ben nu zo opgewonden, maar ik wil dat dit moment met Anouk ook voor altijd duurt. Ze maakt zoete geluiden die als muziek in mijn oren klinken – gejammer, gekreun, zuchten, allemaal vermengd in de meest erotische symfonie die je je kunt voorstellen. Het vergt alles van mij om haar niet van de kleren te rukken en haar hier op deze bank te brengen.

Maar ik wil de dingen niet overhaasten, dus in plaats daarvan neem ik de tijd om elke centimeter van haar lichaam met mijn mond en handen te verkennen. Ze huivert als ik met mijn tong over een tepel door de dunne stof van haar beha ga, en schreeuwt dan zachtjes als ik zachtjes bijt.

“Siebe…” ze ademt mijn naam uit als een gebed en ik voel me drie meter lang. Mijn pik spant pijnlijk tegen mijn spijkerbroek, maar ik negeer het en concentreer me nu uitsluitend op het geven van plezier aan Anouk.

Ik schuif één hand in de tailleband van haar spijkerbroek en duw hem samen met haar slipje over haar heupen tot ze om haar knieën zitten. Ze helpt ze helemaal af te trappen voordat ze uitnodigend haar benen wijd open voor mij spreidt. Haar kutje is al glinsterend nat en ik kan het niet laten om voorover te leunen om lang van onder naar boven te likken.

“Fuck Siebe!” schreeuwt ze het uit, terwijl ze met haar handen vol mijn haar vastpakt terwijl ik met vurige streken langs haar klitje strijk. De smaak van haar opwinding bedekt mijn tong en doet me verlangen naar meer – zoveel meer. Ik zuig en lik en knabbel totdat ze onder me spartelt, haar lichaam trilt van behoefte.

“Alsjeblieft Siebe, ik wil je in mij…” smeekt Anouk lieflijk en wie ben ik om haar iets te ontzeggen? Ik blijf lang genoeg rechtop zitten om mijn eigen kleren uit te trekken voordat ik weer over haar heen klim, tussen die prachtige dijen van haar. Onze monden botsen samen in een hongerige kus terwijl ik mezelf bij haar ingang positioneer en de kop van mijn pik door haar natte plooien wrijf.

Ze is zo glad en klaar voor mij dat er maar één stoot nodig is om mezelf volledig in haar strakke hitte te begraven. “Oh god Siebe…” kreunt ze, terwijl ze haar benen om mijn middel slaat om me nog dieper te trekken. Het voelt ongelooflijk, alsof je thuiskomt nadat je veel te lang verdwaald bent geweest.

Ik begin dan serieus te bewegen en wieg tegen haar aan met langzame, doelbewuste bewegingen waardoor we binnen enkele minuten zowel hijgen als zweten. Haar nagels dringen in mijn schouders en zuigen bloed terwijl ze wanhopig naar me klauwt en me sneller en dieper aanspoort. Onze tegen elkaar slaande lichamen vullen de auto met obscene natte geluiden vermengd met onze onregelmatige ademhaling en wanhopig gekreun.

“Je voelt je zo goed Anouk…” knars ik tussen opeengeklemde tanden terwijl ik keer op keer tegen haar aan rijd. Ze zit zo strak om me heen dat het bijna ondraaglijk is hoe goed ze zich voelt. Haar muren fladderen en balden zich ritmisch samen, terwijl ze mijn pik vakkundig melken, ook al beweegt geen van ons meer – we zijn gewoon bevroren op onze plaats, verdwaald in de greep van de passie.

“Siebe, ik kom…” Anouk hapt plotseling naar adem, haar ogen vliegen open om de mijne te ontmoeten. Iets aan het zien van die rauwe kwetsbaarheid daar maakt me volledig ongedaan en ik voel mijn eigen orgasme als een goederentrein op me afkomen.

“Ja schatje, laat los voor mij” moedig ik haar aan, terwijl ik tussen ons in reik en met mijn duim strakke cirkels rond haar klitje wrijf. Dat is alles wat nodig is: ze komt onder me los en schreeuwt mijn naam zo hard dat ik zeker weet dat de hele buurt het kan horen. Het geluid van haar vrijlating duwt me over de rand en ik volg haar vlak achter haar, haar overspoelend met hete stralen sperma terwijl ik mezelf leegmaak in haar trillende lichaam.

We vallen samen in een zweterig hoopje op de zitbank, terwijl onze borstkas op en neer beweegt terwijl we proberen op adem te komen. Ik druk zachte kusjes over het hele gezicht van Anouk – haar voorhoofd, neus, wangen, lippen – ik wil gewoon dicht bij haar zijn. Ze lacht slaperig naar me op, haar ogen halfgesloten en verzadigd.

‘Dat was…’ begint ze, maar lijkt dan haar gedachtegang te verliezen. Ik grinnik zachtjes voordat ik een lok haar uit haar gezicht veeg. ‘Ja’, daar ben ik het mee eens, simpelweg omdat er eigenlijk geen woorden zijn voor wat er zojuist tussen ons is gebeurd. Het was op alle mogelijke manieren perfect: intens, gepassioneerd, intiem… alles wat ik ooit heb gewild en meer.

We lagen daar samen geknuffeld voor wat voelt als urenlang genietend van elkaars warmte en aanwezigheid voordat de realiteit beetje bij beetje weer naar binnen begint te sijpelen. Uiteindelijk gaat Anouk rechtop zitten en kijkt met een treurige glimlach op haar gezicht naar onze kleding die overal in de auto ligt.

“Ik moet me waarschijnlijk aankleden, hè?” ‘ vraagt ze luchtig, maar er zit ook een vleugje droefheid achter die woorden, alsof ze misschien net zomin als ik wil dat deze avond eindigt. Maar we weten allebei dat we niet eeuwig zo kunnen blijven, dus met tegenzin knik ik instemmend.