Roeselare: Room Escape

Ik kon niet stoppen met aan Bas’ handen te denken. Hoe ze mijn heupen vastgrepen toen hij me vorige week in zijn hotelkamer in Roeselare dicht tegen zich aan trok, zijn vingers die zich via mijn spijkerbroek in mijn huid groeven. De ruwe eeltplekken op zijn vingertoppen schuurden tegen mijn huid toen hij ze onder mijn rokje langs mijn dijen omhoog liet glijden, terwijl we aan het eind van onze lunchpauze wanhopig aan het zoenen waren.

Mijn man Kees was beneden in ons nieuwe studentenappartement bezig met het uitpakken van dozen en het opzetten van zijn bureau voor de start van de colleges volgende week. Ik had hem achtergelaten terwijl hij bezig was zijn boekenplanken in te richten, en had gezegd dat ik even snel wat laatste spullen moest halen bij de Colruyt hier vlakbij. In plaats daarvan was ik twee straten verderop naar Hotel Roeselare gehaast, met mijn hart bonkend in mijn borst.

Nu stond ik bij de receptie van het hotel en schreef me in als ‘Anna De Vries’, een alias die Kees en ik gebruikten voor onze gezamenlijke bankrekening als we niet wilden dat hij bepaalde uitgaven op zijn maandafschrift zou herkennen. De jongeman achter de balie keek even op voordat hij weer op zijn telefoon keek; hij merkte mijn aanwezigheid nauwelijks op.

Kamer 208 lag aan een rustige gang met versleten tapijt en vervaagd behang. Zodra ik de deur achter me dichtdeed, hoorde ik Bas’ stem uit de badkamer. “Romy? Ben jij dat?”Wie zou het anders zijn?” riep ik terug, terwijl ik mijn jas uittrok en die op een stoel gooide.

Bas kwam tevoorschijn in alleen zijn spijkerbroek, met nog waterdruppels op zijn borst en schouders van zijn snelle douche. Zijn haar was naar achteren gekamd, vochtig aan de uiteinden. Hij liep naar me toe, zonder zich druk te maken om kleren of subtiliteit. “Je bent laat.”Kees had meer spullen dan ik dacht,” zei ik, terwijl ik me door hem in zijn armen liet trekken. “Maar hier ben ik nu.” We kusten elkaar hartstochtelijk, onze tongen verstrengelden zich terwijl hij me tegen de muur duwde.

Zijn handen waren overal, ze grepen mijn kont vast, knepen in mijn borsten door mijn shirt heen, knijpten in mijn tepels tot ze hard werden onder de stof. Ik rommelde aan de knoop van zijn spijkerbroek, verlangend om hem weer in mijn hand te voelen. Hij onderbrak de kus net lang genoeg om mijn blouse over mijn hoofd te trekken en mijn beha los te maken. Zijn mond sloot zich om een tepel en hij zoog er hard aan terwijl hij zijn erectie tegen me aanwreef.

“Bas,” hijgde ik, terwijl ik me naar hem toe boog. “We hebben niet veel tijd.”

Hij grinnikte duister. “Dan kunnen we die beter niet verspillen met praten.” Hij draaide me om en boog me voorover over de rand van het bed. Mijn rokje schoof omhoog en onthulde mijn zwarte kanten slipje. Bas haakte een vinger erin en trok er hard aan, waardoor hij het in één vloeiende beweging uittrok.

Ik gilde van verbazing en keek over mijn schouder naar hem. Hij grijnsde ondeugend, terwijl hij zichzelf al streelde en zijn spijkerbroek uittrapte. ‘Kon je niet wachten?’ plaagde ik ademloos.

“Nee, verdomme,” gromde hij, terwijl hij zich achter me opstelde. Zonder omhaal drong hij bij me binnen en vulde me volledig met één harde stoot. We kreunden allebei van het gevoel, hij dik en heet, waardoor ik wijd open werd gerekt; ik die me instinctief om hem heen klemde.

Bas begon meteen te bewegen, snelle, oppervlakkige stoten die heerlijk wrijving veroorzaakten tegen mijn gezwollen clitoris. Zijn handen grepen mijn heupen zo stevig vast dat ik er blauwe plekken van zou krijgen, terwijl hij me keer op keer tegen zich aan trok. Het hoofdeinde bonkte ritmisch tegen de muur bij elke krachtige stoot.

“Harder,” hijgde ik, terwijl ik me tegen hem aan drukte. “Neuk me harder, Bas.”

Hij slaakte een zacht gekreun van goedkeuring en ramde zo krachtig in me dat het bed alarmerend kraakte. Het zweet glom op onze huid terwijl hij me meedogenloos neukte. De geur van seks vulde de lucht, scherp en muskusachtig, met een ondertoon van hotelbleekmiddel.

Ik reikte tussen mijn benen om in strakke cirkels over mijn clitoris te wrijven, terwijl ik de spanning al steeds strakker in mijn onderbuik voelde opbouwen. Bas’ ballen klapten bij elke stoot tegen mijn vingers, zijn gegrom werd luider terwijl hij zijn eigen hoogtepunt najoeg.

“Sst,” siste ik, terwijl ik nerveus naar de deur keek. “Misschien hoort iemand het wel.”

Hij lachte alleen maar ademloos, terwijl hij vooroverboog om in mijn oorlel te bijten. “Laat ze maar,” gromde hij. “Laat iedereen weten wat voor een smerig sletje je voor mij bent.” Zijn hand glipte om de mijne heen om mijn clitoris te stimuleren, zijn vingers ruw en vasthoudend.

Ik slaakte een scherpe kreet toen hij me sneller en harder wreef, de dubbele sensatie van zijn pik die van achteren in me stootte en zijn vaardige vingers die mijn meest gevoelige plekje bewerkten, overweldigde mijn zintuigen. Mijn binnenwanden trilden om hem heen, als een waarschuwing voor een naderende explosie.

Bas voelde het ook; hij vertraagde zijn stoten en maakte ze langer en dieper. “Zo is het goed, Romy,” mompelde hij schor. “Kom maar helemaal klaar over mijn pik, als een braaf meisje.”

Zijn vieze praatje duwde me over de rand. Met een verstikte snik ging ik helemaal los, mijn kutje klemde zich ritmisch om hem heen terwijl golven van genot door me heen spoelden. Bas gromde zacht in zijn keel, zijn heupen schokten terwijl hij me volgde naar de vergetelheid en me vulde met hete stralen van zijn zaad.

We bleven even zo liggen, hijgend en trillend tegen elkaar aan. Toen trok Bas zich voorzichtig terug en hielp me overeind vanuit het bed. “Gaat het?” vroeg hij zachtjes, terwijl hij een haarlok achter mijn oor streek.

Ik knikte en leunde tegen hem aan. “Ja. Beter dan oké.”

Hij glimlachte en kuste me deze keer teder, een schril contrast met onze wilde vrijpartij van zojuist. Ik proefde mezelf op zijn lippen, zout en zoet. Door die intimiteit deed mijn hart pijn van verlangen.

Bas merkte de verandering in mijn blik op. “Wat is er aan de hand?”

Ik zuchtte en stapte uit zijn omhelzing om mijn kleren bij elkaar te rapen. “Niets. Alleen… dit is ingewikkeld.”

Hij fronste zijn wenkbrauwen terwijl hij zijn boxershort aantrok. “Je hebt toch geen twijfels, hè?”Nee,” zei ik snel. “Dat is het niet. Het is gewoon… Kees. Hij vertrouwt me.”

Bas sloeg zijn armen over elkaar en leunde tegen de muur. “En hoe voel je je daardoor? Schuldig?”

Ik aarzelde even voordat ik toegaf: “Ja. Een beetje. Maar ook…” Mijn stem stierf weg terwijl ik naar de juiste woorden zocht.

“Opgewonden?” vulde Bas aan, terwijl hij een wenkbrauw optrok.

Ik lachte zachtjes en schudde ongelovig mijn hoofd. “Ja. God helpe me, ja.”

Hij duwde zich van de muur af en overbrugde de afstand tussen ons. “Luister, Romy, je hoeft dit niet aan mij of iemand anders uit te leggen. Wat wij hebben is bijzonder.” Hij pakte mijn gezicht zachtjes vast. “Laat niemand je een slecht gevoel geven omdat je dit wilt.”

Ik legde mijn handen over de zijne en leunde tegen zijn handpalm aan. “Je hebt gelijk,” mompelde ik. “Dat doe ik niet.”

We deelden nog een laatste kus voordat ik me met tegenzin losmaakte om me verder aan te kleden. Bas keek me vanaf het bed aan, leunend op één elleboog, een tevreden glimlach speelde om zijn mondhoeken.

“Volgende week weer op hetzelfde tijdstip?” vroeg hij hoopvol terwijl ik de rits van mijn rok dichtdeed.

Ik bleef even bij de deur staan en keek over mijn schouder terug. “Ik zou het voor geen goud willen missen.”

Zijn gelach volgde me door de gang terwijl ik het hotel uit haastte, mijn hart nog steeds bonkend van opwinding en verwachting. De spanning van ons geheim begon nu al verslavend te worden, een gevaarlijke drug waarvan ik wist dat ik er snel weer naar zou hunkeren.

Terug in het appartement keek Kees amper op van zijn boeken toen ik terugkwam, met mijn armen vol boodschappentassen. “Dat duurde lang genoeg,” merkte hij rustig op. “Ik begon me al zorgen te maken.”Sorry,” zei ik luchtig, terwijl ik de boodschappen in de keukenkastjes opborg. “De rijen bij Colruyt waren waanzinnig lang.” De leugen kwam nu makkelijk over de lippen, bijna te makkelijk.

Kees haalde zijn schouders op en richtte zijn aandacht weer op zijn studieboeken. “Geen zorgen. We eten straks wel, toch?”Ik ga zo koken,” beloofde ik, terwijl ik me vooroverboog om een snelle kus op zijn wang te drukken. Hij rook naar stoffige boeken en koffie, vertrouwde, geruststellende geuren die me in de realiteit hielden.

Terwijl ik groenten sneed voor onze maaltijd, dwaalden mijn gedachten steeds weer af naar de hotelkamer, naar Bas’ handen op mijn lichaam, zijn stem in mijn oor, de manier waarop hij me het gevoel gaf dat ik zo ontzettend begeerd werd. Een knagend schuldgevoel speelde aan de rand van mijn bewustzijn, maar ik duwde het vastberaden opzij.

Dit was mijn keuze, mijn geheim. En voorlopig was ik in ieder geval van plan om van elk verboden momentje ervan te genieten.