Een avond in New York

Oké, ik kan niet slapen. Femke is een paar dagen weg op zakenreis naar Antwerpen, en het is hier veel te stil zonder haar. Ik lig maar te woelen en te draaien, terwijl ik terugdenk aan die eerste avond dat we elkaar ontmoetten op die bruiloft in Rotterdam Charlois afgelopen zomer. Je weet wel, in Hotel New York? Het had een saai familiefeestje moeten zijn, maar het werd iets heel anders.

Dus daar zit ik dan, vast aan die lange tafel met een stel neven, nichten en tantes die ik amper herken. En dan komt zij binnen. Femke, in die prachtige blauwe jurk die haar rondingen op precies de juiste plekken benadrukt. Ik bedoel, ik had al foto’s gezien, haar social media stond op zijn kop nadat ze eerder die zomer uit de kast was gekomen als trans, maar wauw, dat was niets vergeleken met haar in het echt te zien. Ik kon mijn geluk niet op dat ik naast haar zat.

Ze straalde zo’n zelfvertrouwen uit, snap je? De manier waarop ze zich droeg, hoe de blikken van iedereen haar door de zaal volgden. Het was heftig. We raken aan de praat en ik doe mijn best om niet als een complete idioot over te komen. Blijkt dat ze bij dat hippe nieuwe koffietentje bij mij in de straat werkt, die met die waanzinnige muurschilderingen overal op de muren. Wat een kleine wereld, hè?

De receptie gaat van start, met toespraken en al dat saaie gedoe. Maar Femke, zij maakt het interessant. Elke keer als de bruidegom iets meligs zegt, rolt ze net genoeg met haar ogen zodat ik het zie, en dan lachen we stiekem samen. Haar hand raakt de mijne even aan als we tegelijk naar de broodmand reiken. Elektriciteit. Ik voelde het. Niet op die afgezaagde manier waar mensen over schrijven, meer als een energieboost tussen ons.

Naarmate de avond vordert, glippen we zo vaak mogelijk weg van de tafel. Naar het terras voor wat frisse lucht, terwijl we deden alsof we de blikken van de andere gasten niet opmerkten. Haar parfum, die bedwelmende mix van vanille en iets kruidigs dat ik niet helemaal kon thuisbrengen, het bleef de hele avond bij me hangen. Elke keer als ze dichterbij kwam, rook ik er een vleugje van, en dan wilde ik gewoon meer.

Eindelijk is het tijd voor het toetje. Zo’n enorm, gelaagd gedrocht bedekt met fruit en slagroom. Femke leunt naar me toe om een hapje van mijn bord te nemen, haar lippen strelen de vork. “Zullen we hier weggaan?”, vraagt ze zachtjes. Ik aarzel geen moment, we pakken onze jassen en maken ons snel uit de voeten voordat iemand ons kan tegenhouden.

De nachtlucht is koel terwijl we door de Maastunnel lopen, maar dat merk ik nauwelijks. Haar hand vindt de mijne vanzelf, onze vingers verstrengelen zich. We praten over van alles en nog wat. Haar lach weerkaatst tegen de tunnelwanden, zorgeloos en aanstekelijk. Ik kan het amper bijhouden hoe ontzettend knap ze is.

We komen terecht in een rustig barretje vlak bij de Erasmusbrug. Gedempte verlichting, zachte muziek op de achtergrond. Ze bestelt voor ons allebei een glas van die zoete Nederlandse wijn waar ze zo dol op is, die haar wangen precies genoeg laat blozen. We proosten op een nieuw begin.

Haar ogen blijven de hele tijd op de mijne gericht terwijl we praten. Het voelt alsof ze dwars door me heen kijkt, en dat is tegelijkertijd angstaanjagend en opwindend. Als ze over de tafel reikt om met haar vingers langs mijn kaaklijn te strijken, houd ik even mijn adem in. “Je bent schattig als je bloost,” zegt ze met een grijns.

Voordat ik doorheb wat er gebeurt, strompelen we de bar uit, giechelend als kinderen die koekjes uit de pot hebben gestolen. De wandeling terug naar haar huis zit vol met gestolen kusjes en gefluisterde beloften. Als we eindelijk bij haar appartement aankomen, is het een gekke worsteling om binnen te komen voordat we elkaar daar in de gang te lijf gaan.

De deur slaat achter ons dicht, en dan duwt ze me tegen de muur, haar lippen beuken tegen de mijne. Haar handen zijn overal, in mijn haar, onder mijn shirt, ze trekt aan mijn riem. Ik proef de wijn op haar tong, voel de warmte van haar lichaam tegen me aan drukken. Mijn hart bonkt zo hard dat ik verbaasd ben dat ze het niet kan horen.

Ze trekt zich net even terug om haar jurk over haar hoofd te trekken, waardoor zwart kant tevoorschijn komt dat zich om al haar rondingen sluit. Ik slik even diep, in een poging mijn kalmte te bewaren. Maar als ze mijn hand pakt en die naar haar borst leidt, verlies ik alle schijn van zelfbeheersing. Haar tepel wordt hard onder mijn aanraking en ze slaakt een zacht gekreun.

“Raak me aan,” fluistert ze, haar stem schor van verlangen. “Ik wil je handen overal op me voelen.”

Mijn vingers glijden over haar buik naar beneden, onder de rand van haar slipje. Ze is al nat; een gladde warmte omhult mijn vingertoppen terwijl ik haar plooien verken. Haar adem stokt als ik haar clitoris vind en er langzaam cirkels omheen wrijf.

“Meer,” eist ze, terwijl haar heupen tegen mijn hand aanwrijven. “Sneller.”

Ik voer het tempo op en laat twee vingers in haar glijden, terwijl mijn duim haar clitoris blijft plagen. Ze slaakt een kreet, haar hoofd valt achterover terwijl ze op mijn hand rijdt. De geluiden die ze maakt, rauw, ongefilterd genot, maken me wild.

“Ik heb je nodig,” weet ik tussen de kussen door te hijgen. “Ik wil je proeven.”

Dat hoeft ze me geen twee keer te laten zeggen. Ze grijpt mijn schouder vast voor steun, springt op het aanrecht en spreidt haar benen wijd voor me. Haar geur vult mijn neusgaten terwijl ik voor haar kniel; ik adem diep in voordat ik me erin stort.

Mijn tong trekt langzame patronen rond haar clitoris en likt haar sappen op als een bezetene. Ze smaakt geweldig, muskusachtig en zoet tegelijk. Haar vingers verstrengelen zich in mijn haar en leiden me precies naar waar ze me hebben wil. Ik voel de spanning in haar lichaam opbouwen, hoor het aan de manier waarop haar ademhaling sneller en oppervlakkiger wordt.

“Niet stoppen,” hijgt ze, terwijl haar heupen tegen mijn gezicht stoten. “Alsjeblieft, niet stoppen.”

Alsof ik dat zou kunnen. Mijn tong gaat als een gek te werk, mijn vingers duiken diep in haar terwijl ik haar steeds dichter bij de rand breng. En als ze eindelijk klaarkomt, is dat met een schreeuw die waarschijnlijk de halve buurt wakker maakt.

Ik blijf aan haar likken tot ze me wegduwt, zwaar ademend. Haar borst gaat snel op en neer, haar huid is rood aangelopen en gloeit. “Verdomme,” hijgt ze, terwijl ze glimlachend naar me kijkt. “Dat was…wauw.”

Maar ik ben nog niet klaar. Ik sta op en kus haar hartstochtelijk, zodat ze zichzelf op mijn lippen kan proeven. Ze kreunt in mijn mond, terwijl haar handen al bezig zijn mijn riem los te maken.

“Je hebt je kleren nog aan,” fluistert ze tegen mijn nek, terwijl ze zachtjes in mijn gevoelige huid bijt. “Daar moeten we iets aan doen.”

Kleren vliegen alle kanten op terwijl we ons uit onze resterende kleding wurmen. Boxershorts, sokken, niets ontkomt aan de razernij. Eindelijk naakt duwt ze me op haar bed en klimt bovenop me.

“Condooms liggen in de la,” zegt ze ademloos, terwijl ze er een pakt. Ze scheurt het met haar tanden open en rolt het met deskundig gemak over mijn kloppende pik. Dan zweeft ze boven me, positioneert zichzelf precies goed voordat ze centimeter voor centimeter naar beneden zakt.

We kreunen allebei bij het contact, heet, strak, perfect. Haar wanden klemmen zich om me heen terwijl ze begint te bewegen, een ritme vindend dat ons allebei binnen enkele seconden naar adem doet snakken. Mijn handen grijpen haar heupen vast en helpen haar me harder en sneller te berijden.

De kamer vult zich met de geluiden van onze vrijpartij, huid die tegen huid klapt, zware ademhalingen, af en toe een zucht van genot. Ik voel dat ik al bijna klaarkom, maar ik weiger te klaarkomen zonder haar.

Ik leun naar voren, neem een van haar tepels in mijn mond en zuig er hard aan, terwijl ik de andere tussen mijn vingers knijp. Ze gooit haar hoofd achterover met een kreet, haar tempo hapert terwijl ze weer haar hoogtepunt nadert.

“Je bent zo verdomd geil,” grom ik, terwijl ik met zware oogleden naar haar opkijk. “Kom voor me klaar, Femke. Laat me voelen hoe je klaarkomt op mijn pik.”

Die woorden duwen haar over de rand. Haar lichaam schokt om het mijne heen en melkt mijn orgasme uit me terwijl ik nog één laatste keer omhoog stoot. We zakken samen in elkaar, een zweterige, hijgende hoop, met verstrengelde ledematen en bonzende harten.

Ze krult zich tegen mijn zij aan en tekent luie patronen op mijn borst. “Dat was… geweldig,” mompelt ze slaperig. Ik kan alleen maar instemmend knikken, terwijl ik mezelf al hoor wegdommelen bij het geluid van haar zachte ademhaling.

Maar daar houdt het niet op. Oh nee, dit is pas het begin van iets ongelooflijks tussen ons. Iets echts, puurs en onvergetelijks. En terwijl ik hier nu lig en haar ontzettend mis, moet ik toch glimlachen bij de gedachte dat we binnenkort weer samen zijn. Want Femke? Zij is alles waarvan ik nooit wist dat ik het nodig had.

Dus ja, zo is het allemaal begonnen. Een toevallige ontmoeting op een bruiloftsfeest die uitgroeide tot iets veel groters. Wie had dat gedacht, hè? Maar het leven weet je te verrassen wanneer je het het minst verwacht. En soms zijn die verrassingen elk risico meer dan waard.