Middernacht in Middelburg

“Dus ik heb je hier,” zei Britt met zachte stem terwijl ze de deur van de hotelkamer achter me dichtdeed. Het klikken van de grendel weerklonk door de suite als een startschot.

Ik draaide me naar haar toe, mijn hart bonkte al in mijn keel. “Je had me al bij ‘hoi’.” Ze glimlachte, een langzame krul van haar lippen die allerlei onheil beloofde. Britt’s blonde haar hing vandaag los en viel in zachte golven om haar schouders. Haar ogen, zo donker als pure chocolade, hielden de mijne vast terwijl ze dichterbij kwam.

Onze werkdag in Middelburg was eindeloos geweest, eindeloze vergaderingen, locatiebezoeken, presentaties voor klanten. Maar door dat alles heen was er een onderstroom geweest, een geladen energie tussen ons waardoor elke toevallige aanraking van onze handen of gedeelde blik aanvoelde als een stroomdraad. En nu waren we eindelijk alleen.

Britt reikte omhoog om de bovenste knoop van haar blouse los te maken, haar vingers zeker en bedachtzaam. Ik keek gebiologeerd toe terwijl ze de kanten rand van haar beha onthulde. “Waar beginnen we?” mompelde ze, meer tegen zichzelf dan tegen mij.

“Hier,” zei ik, terwijl ik haar tegen me aan trok. Onze monden kwamen samen in een storm van verlangen, waarbij tanden en tongen om de overhand vochten. Haar handen grepen in mijn haar en trokken zo hard dat mijn hoofdhuid prikte. Ik kreunde in haar mond en wreef mijn groeiende erectie tegen haar heup.

Zij trok zich als eerste terug, hijgend. “Je kleren,” hijgde ze, terwijl ze tegen mijn borst duwde. Ik deed gehoorzaam een stap achteruit, trok mijn jasje uit en rukte mijn stropdas los. Britt’s ogen volgden elke beweging terwijl ik mijn overhemd losknoopte en het open liet vallen, zodat het eenvoudige witte onderhemd eronder zichtbaar werd.

“Al die lagen,” klaagde ze, terwijl ze aan mijn onderhemd trok. “Kun je niet gewoon naakt onder je kantoorkleding lopen?”

Ik lachte en hielp haar het overhemd over mijn hoofd te trekken. “Dat zou opvallen, denk ik.” Mijn riemgesp rinkelde luid toen ik hem losmaakte; het geluid vulde de stille kamer. Britt’s ogen schoten naar beneden om te zien hoe ik mijn broek en boxershort samen naar beneden duwde, waardoor mijn pik vrijkwam.

Ze likte haar lippen en strekte haar hand uit om me vast te pakken. Haar aanraking was stevig, bijna klinisch in haar grondigheid, terwijl ze mijn lengte verkende en met haar duim de ader aan de onderkant volgde. “Mooi,” mompelde ze, terwijl ze langzaam streelde. Ik siste tussen mijn tanden door en vocht tegen de drang om in haar hand te stoten.

“Mijn beurt,” bracht ik eruit, terwijl ik haar pols vastpakte. Ze liet me met tegenzin los en trok uitdagend een wenkbrauw op. Ik nam even de tijd om van het uitzicht te genieten, Britts blouse stond nu helemaal open en onthulde een zwarte kanten beha die haar volle borsten nauwelijks in bedwang kon houden. Haar rok zat strak om haar heupen; de rits smeekte om mijn vingers.

Maar eerst… Ik zakte voor haar op mijn knieën en haakte mijn vingers in de tailleband van haar slipje. Het was al vochtig, het fijne kant kleefde aan haar huid. Ik haalde diep adem en vulde mijn longen met haar geur, muskus en iets zoets, bloemigs.

Britt’s handen vonden mijn schouders en grepen zich er scherp in vast terwijl ik een kus op haar schaamheuvel drukte, door de stof heen. “Jouw mond,” fluisterde ze, terwijl haar heupen naar voren schokten.

Ik keek naar haar op, haar blik beantwoordend terwijl ik langzaam haar slipje naar beneden trok. Ze stapte er gehoorzaam uit en schopte het opzij. Haar kutje was bloot, glinsterend van opwinding. Ik boog me voorover en blies hete lucht over haar gevoelige huid. Ze rilde, terwijl er een zacht gekreun over haar lippen ontsnapte.

“Zo mooi,” mompelde ik tegen haar, terwijl ik met mijn tong langs haar spleetje gleed. Ze smaakte zout en zoet, bedwelmend. Mijn handen grepen haar heupen vast, hielden haar stevig vast terwijl ik haar met mijn mond verkende, rondjes draaiend om haar clitoris, me in haar warmte dompelend, haar ingang plagend met het puntje van mijn tong.

Britt’s gekreun werd luider, dringender. Eén hand gleed van mijn schouder om zich in mijn haar te verstrengelen, en drukte me dichter tegen haar aan. “Meer,” eiste ze, terwijl ze haar heupen tegen mijn gezicht aanwreef. Ik gaf toe, zoog haar clitoris in mijn mond en liet twee vingers in haar glijden.

Ze zat strak, zo verdomd strak om me heen. Haar binnenwanden trilden toen ik mijn vingers krulde, op zoek naar dat plekje. Toen ik het vond, slaakte ze een scherpe kreet en zakten haar knieën bijna door. Ik hield haar overeind met één arm om haar middel, zonder te stoppen met het meedogenloze pompen van mijn vingers of het zuigen aan haar clitoris.

Haar orgasme kwam hard en snel, haar lichaam schokte tegen me aan terwijl ze klaarkwam met een verstikte schreeuw. Ik deed het iets rustiger aan en maakte mijn aanraking zachter terwijl ze de golven van genot uitrolde. Haar borstkas ging op en neer, haar borsten puilden boven de rand van haar beha uit terwijl ze naar adem hapte.

Voordat ze helemaal bij kon komen, stond ik op en draaide haar om, waarbij ik haar vooroverboog over de armleuning van de bank. Ze hield zich vast aan de kussens en keek met zware oogleden naar me om. “Neuk me,” zei ze, terwijl ze haar rug kromde om zich aan te bieden.

Dat hoefde ze me geen twee keer te zeggen. Ik ging achter haar staan en nam even de tijd om het uitzicht te bewonderen, Britt’s ronde kontje, haar glinsterende kutje, de manier waarop haar rokje omhoog was gekropen rond haar middel. Toen drong ik in haar, centimeter voor centimeter, tot ik volledig in haar warmte was verdwenen.

We kreunden allebei van het genot. Ze was zo nat, zo klaar voor me. Ik zette vanaf het begin een meedogenloos tempo in, mijn heupen klapten tegen de hare terwijl ik keer op keer in haar stootte. De kamer vulde zich met de geluiden van onze vrijpartij, huid tegen huid, nat vlees, hijgende ademhaling en Britt’s steeds luider wordende gekreun.

“Harder,” hijgde ze, terwijl ze zich tegen me aan drukte. “Neuk me harder.”

Ik deed wat ze vroeg en veranderde de hoek een beetje om dat heerlijke plekje in haar te raken. Haar handen balden zich tot vuisten in de kussens, knokkels wit geknepen terwijl ze zich schrap zette tegen mijn aanval. De kamer draaide om ons heen, de rest van de wereld verdween totdat er alleen dit nog was, haar hitte die me overspoelde, haar lichaam dat zich onder het mijne overgaf, haar kreten van genot die mijn oren vulden.

Het zweet droop langs mijn rug, mijn dijen brandden van de inspanning, maar ik vertraagde niet. Ik kon niet vertragen. Niet terwijl Britt om meer smeekte, niet terwijl haar kutje me als een bankschroef omklemde. Ik reikte om haar heen om haar clitoris te wrijven op het ritme van mijn stoten, terwijl ik voelde hoe ze zich onder me aanspande.

“Douwe,” riep ze uit, haar lichaam schokte toen er weer een orgasme door haar heen raasde. Het zien van hoe ze helemaal losging, bracht me over de rand; mijn eigen hoogtepunt overviel me hard en snel. Ik stootte nog een paar keer in haar voordat ik stilviel, diep in haar begraven terwijl ik me overgaf.

We zakten samen op de bank in elkaar, onze ledematen in elkaar verstrengeld en met een hijgende ademhaling. Een lange tijd was er alleen stilte, onderbroken door onze zware ademhaling en het verre geroezemoes van het verkeer buiten.

Toen bewoog Britt zich en rolde ze zich om, zodat ze me aankeek. Haar ogen waren zacht, haar glimlach voldaan. “Dat was…”Ik weet het,” maakte ik haar zin af, terwijl ik met mijn hand door haar warrige haar streek.

We bleven nog een tijdje zo liggen, genietend van de nasleep. Maar uiteindelijk drong de realiteit zich weer op. De klok aan de muur tikte luid, de minuten aftellend tot we ons moesten aankleden en terug moesten naar ons eigen leven.

Britt ging als eerste rechtop zitten en pakte haar beha. “We moeten maar eens opruimen,” zei ze, met een nonchalante stem ondanks de blos die nog steeds op haar wangen te zien was.

Ik knikte en stond op om het condoom in de prullenbak naast me weg te gooien. Terwijl ik mijn broek dichtritste, zag ik mezelf in de spiegel, warrig haar, een gekreukt shirt, lippen gezwollen van het kussen. Een vreemdeling staarde me aan, iemand die roekeloos en wild was.

Britt kwam uit de badkamer en zag er verrassend verzorgd uit, haar blouse netjes dichtgeknoopt en haar make-up bijgewerkt. Alleen haar licht warrige haar verraadde wat we hadden gedaan. Ze glimlachte naar mijn spiegelbeeld en kwam achter me staan om mijn haar glad te strijken.

“Bedankt voor het… ontbijt,” mompelde ze, zo zacht dat alleen ik het kon horen.

Ik draaide me naar haar toe en ving haar mond in een snelle kus. “Graag gedaan,” fluisterde ik tegen haar lippen.

We verlieten de hotelkamer elk op onze eigen manier: ik liep de trap af, terwijl Britt de lift nam. De koele namiddaglucht voelde als een klap op mijn huid toen ik de straat op stapte, en de geur van frituurolie uit een frietkraam in de buurt kwam me tegemoet. Het normale leven kwam in een stroomversnelling, toeterende auto’s, fietsers die op hun bel drukten, het geklets van winkelend publiek voor de Hema.

Maar onder al dat lawaai was er dit… gezoem. Een zoemen onder mijn huid dat niets met cafeïne te maken had, maar alles met Britt. Ik proefde haar nog steeds op mijn tong, voelde haar ongrijpbare omhelzing om me heen.

Ik liep in een roes naar kantoor, terwijl voorbijgangers me blikken toewierpen, maar ik kon me op niets anders concentreren dan op de echo van onze ontmoeting. Het werk wachtte op me, e-mails beantwoorden, plannen afronden, indruk maken op klanten. Maar het enige waar ik aan kon denken was Britt’s lichaam onder het mijne, haar stem die mijn naam riep.

Het dubbelleven was opwindend en uitputtend. Elk gestolen moment met Britt voelde als een overwinning, een geheime triomf boven de alledaagsheid van het huwelijk en de carrière. Maar er was ook altijd die knagende angst, het besef dat wat we deden verkeerd was, dat als iemand erachter zou komen…

Nee. Ik duwde die gedachte weg. Niet nu. Nu was het tijd om te genieten van de nasmaak, om elke aanraking, elke smaak, elk geluid opnieuw te beleven. Nu was het tijd om me te herinneren hoe het voelde om te leven.

Ik stapte het kantoor binnen, begroet door het vertrouwde geroezemoes van bedrijvigheid, telefoons die rinkelden, toetsenborden die klikten, collega’s die zachtjes praatten. Mijn bureau stond op me te wachten, netjes en opgeruimd ondanks de chaos in mijn hoofd.

Terwijl ik in mijn stoel ging zitten en de laatste projectplannen op mijn computer opende, verscheen er een melding in de hoek van mijn scherm. Een nieuwe e-mail van Britt, pas enkele minuten geleden verstuurd. Het onderwerp was simpel: “Vandaag avond?”

Ik klikte hem open, met bonzend hart. Er stond maar één zin in:

“Mijn huis. 20:00. Kom alleen.”

Alleen. Alleen wij tweeën. Geen geheimen, geen schijn. Alleen die rauwe, oerbehoefte die ons keer op keer weer bij elkaar bracht.

Mijn vingers zweefden boven het toetsenbord, aarzelden maar even voordat ik mijn antwoord typte: “Zie je dan.”

Tot straks dan. De belofte hing in de lucht tussen ons, elektriserend en vol mogelijkheden. En terwijl ik me weer op mijn werk concentreerde, werd het gekabbel onder mijn huid luider, dringender.

Ik kon niet wachten tot het vanavond was.