Het dansdilemma van Kralingen

Oké, dit is een beetje gênant, maar ik ga even opschrijven wat er met Bram uit mijn dansles is gebeurd, lol. Ik heb dit nog nooit aan iemand verteld, maar ach, wat maakt het ook uit, ik kan het net zo goed even kwijt. Heb je ooit iets gedaan waarvan je wist dat het een slecht idee was? Je wist het echt, maar deed het toch omdat je lichaam het gewoon overnam? Ja, dat.

We waren dus aan het oefenen voor Pukkelpop, snap je? Ik ben zo’n verlegen boekhouder uit Kralingen en Bram is mijn danspartner. Hij heeft zo’n dominante houding, hij vertelt me altijd precies hoe ik mijn heupen moet bewegen, zijn schouders moet vastpakken, dat soort dingen. Eerst dacht ik dat hij gewoon heel erg van dansen hield, maar toen…. nou ja, je zult het wel zien.

We zijn op een late avond nog in de studio omdat we onze choreografie moeten perfectioneren. De rest van de groep was al weg en we zijn met z’n tweeën in die grote, met spiegels beklede zaal met die houten vloer die kraakt als ik te snel draai, haha. Bram heeft zijn hand op mijn heup en leidt me door die sensuele bewegingen, terwijl de muziek van een lokaal radiostation op de achtergrond speelt.

“Nancy, je moet je ontspannen,” zegt hij, terwijl hij dicht naar me toe leunt zodat ik zijn adem in mijn nek voel. “Laat al die spanning los.” Zijn vingers drukken steviger tegen mijn zij en ik merk dat ik achterover tegen hem aan leun, waarbij mijn billen tegen zijn kruis schuren.

Ik slik even, in een poging me op de passen te concentreren, maar door zijn aanraking kan ik niet meer helder denken. “Ik doe mijn best,” krijg ik eruit, mijn stem klinkt zacht en ademloos.

Bram grinnikt zachtjes en draait me om, zodat ik hem aankijk. Zijn ogen glijden over mijn lichaam en nemen in zich op hoe mijn turnpakje zich om mijn rondingen sluit. “Weet je wat je nodig hebt?”, vraagt hij, met een grijns om zijn mondhoeken.

Ik schud mijn hoofd, niet in staat om woorden te vormen terwijl ik omhoog staar in zijn intense blik. Hij strekt zijn hand uit en laat een vinger langs de halslijn van mijn topje glijden, waarbij hij de rondingen van mijn borsten volgt.

“Je moet ophouden met zo veel na te denken,” zegt hij, terwijl zijn stem zakt tot een zacht gegrom. “Gewoon voelen.”

Voordat ik kan reageren, buigt hij zich voorover en neemt mijn lippen in een vurige kus. Zijn tong dringt mijn mond binnen en verstrengelt zich met de mijne, terwijl zijn handen over mijn lichaam glijden. Ik hap naar adem tijdens de kus, verrast door de plotselinge hitte die door me heen stroomt.

Hij trekt zich net lang genoeg terug om te fluisteren: “Wij zijn alleen hier”, en dan kust hij me weer, deze keer nog dringender. Zijn vingers vinden de rits aan de achterkant van mijn turnpakje en trekken die langzaam naar beneden, waardoor centimeter na centimeter blote huid tevoorschijn komt.

Ik huiver als koele lucht mijn verhitte huid raakt; kippenvel prikt over mijn armen. Bram merkt het en wrijft met zijn handen op en neer langs mijn zij, waardoor ik weer warm word. ‘Beter?’, vraagt hij met een grijns, zich er terdege van bewust welk effect hij op me heeft.

Ik knik zwijgend, niet in staat om woorden te vinden. Hij maakt gebruik van mijn stilzwijgen en duwt de bandjes van mijn balletpakje van mijn schouders, zodat het als een glinsterende hoop bij mijn voeten valt. Ik sta daar alleen nog in mijn string en balletschoentjes, en voel me blootgesteld maar ook ongelooflijk opgewonden.

Brams ogen worden donkerder als hij me bijna naakt ziet staan. ‘God, Nancy,’ kreunt hij, terwijl hij zijn handen uitstrekt om mijn borsten te omvatten. Hij wrijft met zijn duimen over mijn tepels door de dunne stof van mijn beha heen, totdat ze harde pieken zijn die smeken om meer aandacht.

Ik buig me naar zijn aanraking toe en kreun zachtjes. Hij buigt zich voorover en neemt een tepel tussen zijn tanden, bijt er zachtjes in en streelt hem daarna met zijn tong. Ik slaak een kreet, mijn handen vliegen naar zijn haar om hem dicht tegen me aan te houden.

Hij besteedt beurtelings veel aandacht aan elke borst, tot ik hijgend tegen hem aan kronkel. Dan leidt hij me achteruit naar de spiegelwand, zonder dat zijn mond mijn huid loslaat. Als we er zijn, draait hij me om, zodat ik naar onze spiegelbeelden kijk.

Ik kijk met grote ogen toe terwijl hij achter me knielt, zijn handen over mijn dijen glijden om zijn vingers in de band van mijn string te haken. “Kijk,” beveelt hij, zijn stem ruw van verlangen. “Kijk hoe je helemaal losgaat.”

Hij trekt mijn ondergoed langzaam naar beneden en onthult centimeter voor centimeter mijn blote kutje. In de spiegel zie ik hoe nat ik ben; het glinstert in het felle tl-licht. Bram merkt het ook op en laat een zacht gefluit horen.

“Verdomd mooi,” mompelt hij, terwijl hij met een vinger door mijn plooien strijkt. Ik schrik van het contact en hap naar adem als hij rond mijn clitoris cirkelt. “Zo gevoelig.”

Hij plaagt me wat wel uren lijkt te duren, brengt me tot op het randje en trekt zich dan weer terug, totdat ik hem smeek om me te laten klaarkomen. Eindelijk, als ik denk dat ik het niet meer aankan, staat hij op en drukt zich tegen mijn rug, zijn harde pik genesteld tussen mijn billen.

“Wil je dit?” vraagt hij, terwijl hij met zijn heupen wiegt zodat het topje van zijn pik tegen mijn clitoris stoot. Ik kreun en knik wanhopig. Hij grinnikt duister en reikt om me heen om hard in mijn tepel te knijpen, zo hard dat ik het uitschreeuw.

“Zeg het,” eist hij. “Zeg me dat je mijn pik in je wilt.”

Ik aarzel even, ik voel me verlegen ondanks alles wat we al hebben gedaan. Maar één blik op onze spiegelbeelden, hij, groot en krachtig achter me, ik, klein en smachtend tegen de muur gedrukt, en ik weet dat ik hem niets kan weigeren.

“Alsjeblieft,” fluister ik, terwijl mijn wangen roze kleuren. “Ik wil je pik in me.”

Hij kreunt goedkeurend en draait me om, zodat ik weer naar hem toe kijk. Met één vloeiende beweging tilt hij me op zijn heupen, zodat ik bovenop hem zit. Mijn benen slaan zich instinctief om zijn middel terwijl hij me naar een stoel in de buurt draagt.

Bram gaat zitten met mij nog steeds in zijn armen en positioneert me boven zijn kloppende erectie. “Laat jezelf op me zakken,” zegt hij, terwijl zijn handen mijn heupen stevig vasthouden. “Neem me diep in je op.”

Ik bijt op mijn lip en doe wat me gezegd wordt, ik zak centimeter voor centimeter naar beneden, tot hij helemaal in me zit. We kreunen allebei van het genot, onze ogen strak op elkaar gericht.

Dan begint hij te bewegen, stoot omhoog in me terwijl ik mijn heupen wieg om zijn stoten te beantwoorden. De hoek is perfect; bij elke stoot raakt hij dat heerlijke plekje diep in me. Ik gooi mijn hoofd achterover en slaak een schrille kreet terwijl het genot in me opbouwt.

Bram laat niet af, hij beukt me meedogenloos terwijl hij mijn nek kust en erin bijt. Zijn handen dwalen over mijn lichaam, knijpen in mijn borsten, knijpen in mijn tepels, glijden naar beneden om cirkels rond mijn clitoris te wrijven.

Ik voel mijn orgasme aankomen als een goederentrein, die op me afstormt en niet te stoppen is. Bram moet het ook aanvoelen, want zijn stoten worden onregelmatiger en zijn ademhaling klinkt als ruwe hijgingen tegen mijn huid.

“Kom voor me klaar,” gromt hij, terwijl zijn vingers zich in mijn huid graven. “Laat je gaan, Nancy.”

Alsof zijn woorden de sleutel zijn, stort ik onder hem in, mijn kutje klemt zich om zijn pik terwijl golf na golf van extase over me heen spoelt. Bram kreunt en volgt me over de rand, waarbij hij zich met een paar laatste stoten diep in me uitstort.

We zakken tegen elkaar in, zwaar ademend terwijl we weer bij zinnen komen. Bram zit nog steeds in me, hij wordt zachter maar trekt zich nog niet terug. Ik laat mijn voorhoofd tegen zijn schouder rusten, ik voel me slap en verzadigd.

Na een tijdje komt hij in beweging en trekt zich voorzichtig uit me terug. Ik huiver bij het verlies van hem en voel me leeg nu zijn aanwezigheid me niet meer vult. Maar dan staat hij op, met mij nog steeds in zijn armen, en draagt me naar een bankje vlakbij.

Hij legt me voorzichtig neer en legt mijn benen aan weerszijden omhoog, zodat ik helemaal open voor hem lig. Dan zakt hij op zijn knieën tussen mijn dijen en begraaft zijn gezicht in mijn kutje.

Ik snak naar adem terwijl hij gretig aan me likt en de rommel opruimt die we samen hebben gemaakt. Zijn tong is bedreven en haalt elke laatste druppel genot uit mijn overgevoelige vlees, totdat ik weer onder hem lig te kronkelen.

Als hij klaar is, staat hij op en veegt zijn mond af met de rug van zijn hand, terwijl er een tevreden grijns op zijn lippen speelt. “Smaakt het lekker?” vraag ik ademloos, terwijl ik nog steeds probeer op adem te komen.

Hij knikt en buigt zich voorover om een zachte kus op mijn voorhoofd te drukken. “Heerlijk,” mompelt hij. Dan helpt hij me overeind en reikt me mijn afgedankte kleren aan. We kleden ons in stilte aan, het enige geluid is het geritsel van stof en het verre gezoem van het verkeer buiten.

Als we de studio verlaten, blijft Bram even bij de deur staan en draait zich om naar me. “Morgen weer op dezelfde tijd?”, vraagt hij, met een ondeugende glinstering in zijn ogen.

Ik bloos als ik terugdenk aan alles wat we net hebben gedaan en voel een nieuwe golf van opwinding bij het idee dat we het nog eens gaan doen. “Ja,” zeg ik zachtjes, mijn stem nauwelijks meer dan een fluistering. “Morgen weer op dezelfde tijd.”

Hij grijnst en trekt me naar zich toe voor een laatste kus, voordat hij me mee naar buiten leidt, de koele nachtlucht in. We lopen zij aan zij door de lege straten, onze schouders raken elkaar af en toe terwijl we naar de tramhalte lopen.

Als we er zijn, draait Bram zich naar me toe, voor één keer met een serieuze blik. “Nancy,” zegt hij, terwijl hij zijn hand uitstrekt om mijn wang te omvatten. “Ik wil dat je weet… dat dit voor mij niet zomaar een losse affaire was.”

Mijn hart slaat een slag over bij zijn woorden en ik leun tegen zijn aanraking aan, terwijl ik niets liever wil dan voor altijd zo blijven.

“Ik weet dat het gek is,” gaat hij verder, terwijl hij zachtjes met zijn duim over mijn huid wrijft. “We kennen elkaar amper, maar… er is iets met jou. Iets waardoor ik je wil beschermen, voor je wil zorgen.”

Tranen prikken in mijn ooghoeken en ik knipper snel met mijn ogen, in een poging ze tegen te houden. “Ik voel het ook,” geef ik toe, met een licht trillende stem. “Alsof we, wat er ook gebeurt, altijd weer de weg naar elkaar terugvinden.”

Hij glimlacht zachtjes en buigt zich voorover om zijn voorhoofd tegen het mijne te drukken. “Altijd,” fluistert hij.

We staan daar een lange tijd, elkaar gewoon vasthoudend terwijl de wereld om ons heen vervaagt. Dan trekt Bram zich terug en drukt nog één laatste kus op mijn lippen, voordat hij instapt in de tram die net bij de halte is aangekomen.

Terwijl ik hem zie verdwijnen in de menigte van nachtelijke feestgangers, kan ik niet anders dan het gevoel hebben dat er iets ingrijpends in mij is veranderd. Alsof ik misschien, heel misschien, iemand heb gevonden die het waard is om een gokje op te wagen.

En dus haal ik diep adem, knik vastberaden, draai me om en loop door de stille straten van Kralingen naar huis, nu al uitkijkend naar onze volgende repetitie… en alles wat daarna komt.