Amsterdam in de avonduren

Een paar mensen vroegen of dat verhaal over de sauna wel waar was. Dit verhaal is nog erger.

Ik werk nu al drie jaar bij De Zotte Zwanen in Amsterdam-Noord. Het is een gezellig klein café, een beetje verscholen bij de NDSM-werf, zo’n plek waar de stamgasten na een tijdje al bijna familie lijken te worden. Milan is zo’n stamgast, altijd aanwezig met zijn ontspannen glimlach en snelle grapjes. Tijdens mijn diensten flirtten we wel eens een beetje, niets serieus, gewoon wat geklets over hoe hij er nooit genoeg van lijkt te krijgen om naar me te kijken achter de bar.

Maar afgelopen dinsdagavond nam het een onverwachte wending.

Ik was na sluitingstijd de toonbank aan het afdrogen, terwijl ik luisterde naar Milan die vertelde over een of andere nieuwe tentoonstelling bij de NDSM. Hij is namelijk kunstenaar, snap je, en heeft het altijd over licht en schaduw en wat schilderijliefhebbers verder nog zo belangrijk vinden. Ik was even met mijn gedachten ergens anders, terwijl ik bedacht hoe lang ik vandaag al op de been was.

Hij moet gemerkt hebben dat ik afdwaalde, want hij stopte halverwege zijn zin en trok zijn wenkbrauw op op die typische manier van hem. “Waar zit je met je gedachten?”Ik ben gewoon moe,” gaf ik toe, terwijl ik de laatste glazen opstapelde. “En mijn voeten doen pijn.”

Zijn blik gleed naar mijn voeten, nog steeds in mijn zwarte barschoenen. “Ah, de risico’s van het vak,” zei hij, terwijl hij opstond en zijn jas pakte. “Nou, dan laat ik je met rust.”

Ik knikte, dankbaar voor het gezelschap ondanks mijn uitputting. We vielen terug in onze vertrouwde routine: Milan leunde tegen de bar terwijl ik de kassa opende en begon te tellen.

Er hing vanavond iets anders in de lucht. Het gebruikelijke luchtige geklets voelde geladen, elke beweging was bewuster. Mijn handen trilden een beetje toen ik hem stapeltjes euro’s overhandigde om te controleren.

Zijn vingers raakten de mijne toen hij het geld aannam, en bleven net iets te lang hangen. Ik keek op, ving zijn blik en keek snel weer weg, met een bonzend hart. Wat gebeurde er? Dit was tenslotte Milan, de charmante maar onschuldige Milan. Tenminste, dat dacht ik.

We telden in stilte verder, het enige geluid was het geritsel van de biljetten tussen ons in. Toen ik eindelijk weer opkeek, keek hij me aan, zijn gezichtsuitdrukking ondoorgrondelijk. Toen glimlachte hij die langzame, veelbetekenende glimlach van hem.

“Amber,” zei hij zachtjes, alsof mijn naam een geheim tussen ons was. “Weet je, ik wilde dit al heel lang doen.”

Voordat ik kon reageren, kwam hij dichterbij en strekte hij zijn hand uit om een haarlok achter mijn oor te stoppen. Zijn vingers streelden de rand van mijn oor, waardoor ik rillingen over mijn huid voelde lopen. Ik slikte hard en probeerde mijn ademhaling te kalmeren.

“Milan,” fluisterde ik, niet zeker of ik nu om iets vroeg of hem juist waarschuwde.

Hij boog zich naar me toe, zijn lippen streelden mijn jukbeen terwijl hij mompelde: “Laat me gewoon.”

Toen vonden zijn lippen de mijne, zacht maar vasthoudend. Ik hapte naar adem tegen hem aan, mijn handen klemden zich vast aan het aanrecht achter me. Zijn tong gleed langs de mijne, smaakte naar bier en nog iets anders, iets dat typisch Milan was. Ik smolt weg in de kus, alle vermoeidheid was vergeten.

Toen we elkaar hijgend loslieten, liet hij zijn voorhoofd tegen het mijne rusten. “Zeg maar dat ik moet stoppen als je dat wilt,” fluisterde hij. Maar geen van ons beiden bewoog.

In plaats daarvan reikte ik omhoog, verstrengelde mijn vingers in zijn haar en trok hem weer naar me toe. Onze tweede kus was dieper, hongeriger. Zijn handen vonden mijn middel, zijn duimen streelden de onderkant van mijn borsten door mijn shirt heen. Ik boog me naar zijn aanraking, verlangend naar meer.

Hij trok zich met een kreun terug en drukte kusjes langs mijn kaaklijn. “Te veel kleren,” mompelde hij tegen mijn huid. Ik knikte en rommelde aan de knopen van zijn jas. Hij trok die van zich af en liet hem op de grond vallen.

Mijn vingers trilden terwijl ze aan de knopen van zijn overhemd werkten, wanhopig verlangend om zijn huid te voelen. Toen ik de stof eindelijk opzij duwde, liet ik mijn handen over zijn borst glijden, verbaasd over zijn stevige warmte. Hij was perfect, strakke spieren en een gladde huid, met een licht laagje haartjes dat over zijn buik liep.

Milan’s handen zaten ook niet stil. Hij trok mijn shirt uit mijn broekband, zijn handpalmen voelden warm aan tegen mijn blote huid terwijl hij het omhoog duwde en uittrok. Ik hief mijn armen op om hem te helpen, maar verstijfde toen zijn vingers het haakje van mijn beha raakten.

“Mag ik?” vroeg hij, terwijl hij met die donkere ogen naar me opkeek.

Ik knikte, niet in staat om iets te zeggen terwijl hij langzaam de haakjes losmaakte. De beha gleed weg, waardoor ik vanaf mijn middel naakt was. Zijn blik dwaalde over me heen, met een duidelijk verlangen in zijn ogen.

“Je bent prachtig,” zei hij eerbiedig, terwijl hij mijn borsten in zijn handen nam. Ik kreunde bij zijn aanraking en liet mijn hoofd achterover vallen toen hij met zijn duim mijn tepels tot stijve puntjes wreef.

Toen kuste hij me weer, terwijl één hand nog steeds met mijn borst speelde en de andere over mijn buik naar de tailleband van mijn rok gleed. Ik hapte naar adem in zijn mond toen zijn vingers onder de stof gleden en de rand van mijn slipje volgden.

“Milan,” fluisterde ik, terwijl mijn heupen onwillekeurig naar hem toe bewogen.

“Sst,” suste hij, terwijl hij zachtjes in mijn onderlip beet. “Laat mij voor je zorgen.”

Hij kuste een spoor langs mijn nek, duwde de kraag van mijn shirt opzij om aan de gevoelige huid daar te likken en te bijten. Ik klampte me vast aan zijn schouders, mijn benen trilden terwijl zijn hand langzaam verder verkende.

Toen hij eindelijk een vinger onder mijn slipje liet glijden, schreeuwde ik het bijna uit van opluchting. Hij cirkelde zachtjes rond mijn clitoris en plaagde me met lichte aanrakingen waardoor ik tegen zijn hand aan kronkelde. Toen, net toen ik dacht dat ik het niet meer kon verdragen, liet hij een lange vinger in me glijden.

“O god,” kreunde ik, terwijl mijn hoofd voorover op zijn schouder viel. “Ja.”

Eerst bewerkte hij me langzaam, terwijl hij een gestaag ritme opbouwde en mijn heupen meedeinden op het ritme van zijn bewegingen. Toen hij er een tweede vinger bij deed en me heerlijk oprekte, slaakte ik een kreet en groef mijn nagels in zijn rug.

“Zo is het,” mompelde hij, terwijl hij hete kusjes op mijn slaap drukte. “Laat je helemaal gaan voor mij.”

Zijn woorden duwden me over de rand. Ik kwam heftig klaar, me strak om zijn vingers klemend terwijl golven van genot over me heen spoelden. Hij begeleidde mijn orgasme met behendige bewegingen, elke laatste rilling uit me halend voordat hij zich uiteindelijk terugtrok.

Ik zakte tegen hem aan, slap en uitgeput. Maar Milan was nog niet klaar. Voordat ik op adem kon komen, had hij me al omgedraaid en me voorovergebogen over de bar. Koel hout drukte tegen mijn oververhitte huid terwijl hij mijn rokje omhoog trok, waardoor mijn kont aan de kille lucht werd blootgesteld.

“Milan,” hijgde ik, terwijl ik instinctief tegen hem aan duwde. “Wat doe je nou-“

Hij legde weer zijn vinger op mijn lippen en streelde met zijn hand over mijn blote bil. “Vertrouw me,” zei hij zachtjes. Toen liet hij zijn hand met een harde klap neerkomen, waardoor ik gilde en opsprong.

Pijn schoot door mijn lichaam, gevolgd door een golf van warmte tussen mijn benen. Ik keek over mijn schouder naar hem, mijn ogen wijd open van schrik en opwinding. Hij glimlachte, wreef de pijn weg en gaf me nog een klap.

Bij de derde klap duwde ik mezelf tegen zijn hand aan en kreunde bij elke klap. Mijn kutje klopte, glibberig en smachtend, terwijl hij afwisselend harde klappen en strelende strelingen gaf.

“Alsjeblieft,” jammerde ik uiteindelijk, terwijl ik tegen de bar heen en weer kronkelde. “Ik heb je nodig.”

Hij gaf toe, ging achter me staan en duwde mijn benen uit elkaar. De eikel van zijn pik drukte tegen mijn opening en plaagde me met oppervlakkige stoten die me wanhopig naar meer deden verlangen. Toen hij eindelijk naar binnen drong en me volledig vulde, slaakte ik een zacht gekreun van opluchting.

“Fuck,” hijgde hij, terwijl hij mijn heupen stevig vastgreep. “Je voelt zo goed.”

Ik zette me schrap tegen de bar terwijl hij begon te bewegen; elke stoot stuurde vonken van genot door mijn lichaam. Zijn vingers groeven zich in mijn huid en hielden me stevig vast terwijl hij me hard en snel nam.

Het geluid van huid die tegen huid klapte vulde de stille bar en vermengde zich met onze onregelmatige ademhaling en zacht gekreun. Ik voelde een nieuw orgasme opkomen; mijn spieren trokken zich bij elke krachtige stoot strakker om hem heen.

“Niet stoppen,” hijgde ik, terwijl ik me achteruit duwde om zijn stoten tegemoet te komen. “Alsjeblieft, niet stoppen.”

Alsof hij daarop reageerde, reikte hij om me heen om mijn clitoris te vinden en wreef stevig in cirkels over dat gevoelige knoopje van zenuwen. Door die extra stimulatie raasde ik naar de rand, mijn lichaam spande zich aan terwijl de extase over me heen spoelde.

Ik schreeuwde zijn naam, mijn binnenste krampachtig samentrekkend rond zijn pik terwijl ik helemaal losbarstte. Hij volgde vlak daarna, diep kreunend terwijl hij zich in me uitstortte.

We bleven even zo zitten, tegen de bar aan gezakt, onze lichamen glibberig van het zweet en onze ademhaling in onregelmatige hijgjes. Toen trok Milan zich langzaam terug, hielp me rechtop te komen en draaide me vervolgens naar zich toe.

Zijn ogen waren zacht, er speelde een glimlach om zijn mondhoeken terwijl hij een losse haarlok uit mijn gezicht veegde. “Beter?” vroeg hij zachtjes.

Ik knikte, te overweldigd om iets te zeggen. Hij kuste me zachtjes, een tedere aanraking van lippen die mijn hart in mijn borstkas deed fladderen. Toen deed hij een stap achteruit, trok zijn broek omhoog en ritste hem dicht.

“Dank je wel,” fluisterde ik, terwijl ik me plotseling verlegen voelde onder zijn intense blik.

Hij glimlachte alleen maar, stopte zijn shirt in zijn broek en pakte zijn jas van de vloer. “Graag gedaan,” zei hij met een knipoog. “Welterusten, Amber.”

En daarmee was hij weg, en liet hij me alleen achter in de schemerige bar, nog steeds op adem komend en probeert te begrijpen wat er net was gebeurd.

Ik bleef daar lang staan, terwijl mijn vingers de vage prikkeling op mijn billen volgden waar zijn hand had gezeten. Mijn lichaam gonste van tevredenheid, maar in mijn hoofd raasden de vragen. Wat betekende dit? Zou het nu raar tussen ons worden? Zou ik hem na dit alles nog wel in de ogen kunnen kijken?

Maar toen ik begon op te ruimen, verscheen er een kleine glimlach om mijn mondhoeken. Misschien hoefde het niet ingewikkeld te zijn. Misschien konden we gewoon van elkaar genieten, het dag voor dag bekijken en zien waar het heen leidde.

Het leven was tenslotte kort, en soms moest je jezelf toestaan om in het moment te leven. En als dat moment betekende dat Milans handen op mijn lichaam lagen en zijn pik in me zat? Nou, dan was dat maar zo.

Ik maakte de bar klaar voor sluitingstijd, met een veerkrachtige tred terwijl ik de lichten uitdeed en de deur achter me op slot deed. De nachtelijke lucht voelde koel aan op mijn verhitte huid, maar ik merkte het nauwelijks, verzonken in gedachten over wat morgen zou brengen.

Terwijl ik door de stille straten van Amsterdam-Noord naar huis liep, kon ik niet anders dan een gevoel van voorpret voelen. Voor één keer wist ik niet wat de toekomst in petto had, en die onzekerheid voelde opwindend. Misschien was dit wel het begin van iets nieuws, iets spannends.

Of misschien was het een eenmalig ding, een kortstondige misstap die we allebei wel zouden vergeten. Hoe dan ook, één ding wist ik zeker: vanavond was onvergetelijk geweest. En wat er ook daarna zou gebeuren, ik zou die herinnering altijd koesteren, aan Milans handen op mijn lichaam, zijn stem in mijn oor, en de manier waarop hij me levendiger liet voelen dan ik me ooit eerder had gevoeld.

Maar voor nu was het genoeg om na te genieten, om de aanhoudende tintelingen en lichte pijntjes me te laten herinneren aan wat we hadden gedeeld. Terwijl ik in bed kroop en de dekens om me heen trok, ontsnapte er een tevreden zucht aan mijn lippen.

Welterusten, Milan. Tot de volgende keer.