Vlak voor middernacht strompel ik de hostelbadkamer van Roombeek binnen, met tranen in de ogen van een avondje teveel jenever. Het is er stampvol – zweterige backpackers die in de gootstenen spetteren, de lucht dik van goedkoop bier en lichaamsgeur – maar ik moet iets heftigs pissen. Dan hoor ik het: het slot klikt op het laatst beschikbare kraampje. Mijn hart zinkt tot ik Luuk Goossens tegen de muur zie leunen bij de urinoirs, lang 1,80 meter lang, zijn donkere krullen vochtig van de regen buiten. Superhot begint het niet te bedekken: brede schouders onder een strakke Ajax FC-hoodie, die doordringende blauwe ogen strak op de mijne gericht alsof hij precies weet waar ik naar verlang.
Hij grijnst langzaam en roofzuchtig en duwt zich van de muur af. ‘Het lijkt erop dat je aan mij vastzit,’ mompelt hij met dat dikke Nederlandse accent dat mijn knieën zwak maakt. Voordat ik antwoord kan geven, ligt zijn hand op mijn middel en stuurt me naar de gootstenen. De badkamer is een gekkenhuis – iemand knalt techno uit zijn telefoon – maar dat kan Luuk niets schelen. Hij duwt me tegen de toonbank, zijn andere hand glijdt onder mijn t-shirt omhoog en ruwe vingers knijpen precies in mijn tepel. Ik snak naar adem en buig me tegen hem aan, al keihard in mijn spijkerbroek.
‘Fuck, je hebt zin,’ grinnikt hij, terwijl hij op zijn knieën valt alsof het niets is. Mijn riem knalt met een klap op de grond en dan hangen mijn spijkerbroek en boxershort rond mijn enkels. Zijn mond is meteen heet op mij – geen plagen, gewoon diep en nat, en slikt me naar de achterkant van zijn keel, als een soort magie van pornosterren. Ik kreun, mijn heupen trillen terwijl hij harder zuigt, mijn ene hand bewerkt mijn ballen terwijl de andere mijn kont vastpakt, terwijl mijn vingers bezitterig naar binnen graven.
De spiegel laat het ons zien: ik bloos en hijgend, Luuks donkere hoofd deinend tussen mijn benen, mensen die in de buurt hun handen aan het wassen waren, zich er niet van bewust. Of misschien is dat niet zo; door de manier waarop hij me uit elkaar haalt, kan iedereen horen hoe luid ik maak. Zijn tong draait rond de kruin van mijn pik voordat hij me weer doorslikt, en fuck als dat niet de beste pijpbeurt is die ik ooit heb gehad in een openbaar toilet.
Ik houd het niet lang vol – niet met zo’n mond, niet als hij zonder waarschuwing twee vingers in mijn kont steekt en ze precies goed kromtrekt. Het genot overspoelt me, scherp en overweldigend, en ik kom harder dan ik voor mogelijk had gehouden, en sijpelde door zijn keel terwijl hij elke druppel doorslikte. Terwijl hij opstaat, likt hij zijn lippen af en veegt grijnzend zijn kin af. ‘Ik zei toch dat ik het je wachten waard zou maken,’ zegt hij, terwijl hij zich al aanpast in zijn spijkerbroek.
Ik beef nog steeds als hij zonder nog een woord te zeggen naar buiten loopt, waardoor ik tegen de gootsteen in elkaar zak, met de echo van zijn gelach en mijn eigen onregelmatige adem in mijn oren. Jezus Christus, Roombeek is zojuist een stuk gedenkwaardiger geworden.