De geur van haar parfum bleef nog steeds aan mijn neus hangen toen ik door de gang kroop, waarbij ik bij elk gekraak van de houten vloerplanken onder mijn blote voeten terugdeinsde. De rustige nacht van Almere Stad zoemde buiten ons raam, maar het enige dat ik hoorde was het bonzen van het bloed in mijn oren. De slaapkamerdeur stond op een kier, net genoeg om het te kunnen zien.
Lieke lag languit op ons bed, haar donkere haar viel als gemorste inkt over het kussen. Ze was niet de enige. Een man knielde tussen haar dijen, zijn brede rug glinsterde van het zweet onder de zwakke lamp. Zijn naam smaakte bitter op mijn tong: Jeroen, die gladde klootzak uit haar spinklas die na het ophalen altijd te lang bleef hangen. Haar gekreun was zacht, gedempt door de lakens waarin ze beet, maar ik kon ze nog steeds horen: scherpe, kleine zuchten die als gebroken glas door me heen sneden.
Ze was de laatste tijd zo afstandelijk geweest, die late avonden in de ‘boekenclub’ die meer naar whisky rook dan naar pagina’s. De creditcard wordt afgeschreven van die luxe lingerieboetiek in Brussel. En nu was hij daar: een liveshow met mijn eigen vrouw in de hoofdrol. Mijn vuist klemde zich om de deurpost, mijn knokkels wit als bot, terwijl Jeroens heupen tegen haar aan drukten met een ritme dat het mijne had moeten zijn.
Lieke’s ogen gingen op dat moment open en vonden mij door de kier. Er was geen schok, geen schaamte, alleen koud geamuseerd toen ze mijn gezicht zag verwringen. Ze hief een hand op en wenkte lui, en ik strompelde naar voren als een marionet aan touwtjes. De lucht stonk naar seks en verraad, dik genoeg om in te stikken. Terwijl Jeroen zijn bevrijding in haar gromde, reikte Lieke naar mij toe, haar vingers koud tegen mijn wang.
‘Sst,’ fluisterde ze niet onvriendelijk. ‘Je wilde bewijs.’ Toen trok ze me naast hen neer en dwong me te kijken hoe haar nagels langs Jeroens ruggengraat raasden – hem markerend terwijl ik daar trilde in het wrak van ons huwelijksbed. De vernedering was iets levends, warm en misselijkmakend laag in mijn buik, maar daaronder… klopte er iets anders. Iets donkers en beschamends waardoor mijn eigen pik tegen mijn dij trilde.
De echte straf was dat ze haar niet met iemand anders zag. Het was de wetenschap dat ze me zou laten blijven om er elke smerige seconde van mee te maken.
Mijn adem kwam met onregelmatige stoten terwijl Lieke’s vingers zich om mijn pols klemden en mijn hand tussen haar benen door leidden. Haar huid was glad van het zweet en van iets anders, iets dat naar hem rook. Het zaad van Jeroen druppelde op mijn knokkels terwijl ze me dwong de gezwollen plooien van haar kutje te strelen, nog steeds fladderend door zijn stoten. Ze boog zich voorover bij de aanraking, een zacht gejammer ontsnapte uit haar lippen, maar haar blik bleef op de mijne gericht. Koud. Berekenen.
“Voel je hoe goed het is?” mompelde ze met een zachte, zachte stem als honing doorspekt met vergif. “Hoe diep hij gaat? Hij vult mij perfect.” Haar heupen bonkten tegen mijn hand en schuurden in mijn handpalm, alsof ze het wilde bewijzen. Naast haar lag Jeroen languit op het beddengoed, met een deinende borst en een zelfvoldane grijns om zijn mond, wetende dat ik moest aanraken wat hij zojuist had beweerd.
De vernedering krulde nog dieper in mijn buik, een dikke knoop van schaamte en nog iets… iets heets en beschamends waardoor mijn eigen pik pijnlijk tegen mijn boxershort bonkte. Mijn vrije hand omklemde het dekbed, mijn knokkels werden witter terwijl ik vocht tegen de drang om me los te rukken of mezelf dieper tussen haar dijen te begraven – alles om de geur van zijn parfum, vermengd met haar opwinding, uit te wissen.
Lieke’s duim streek over de mijne en dwong me om met langzame, doelbewuste bewegingen om haar klitje heen te cirkelen. Ze kreunde, terwijl ze zich achterover boog van het bed, en ik vond het verschrikkelijk dat er een elektrische schok rechtstreeks naar mijn kruis werd gestuurd. Mijn pik lekte tegen mijn dij en verraadde me terwijl ze me gebruikte om een nieuw orgasme na te jagen – dat van hem of haar? Maakte het uit?
‘Kijk eens,’ hijgde ze, haar stem druipend van minachtend geamuseerd. ‘Zo zielig. Je had weg kunnen gaan. Maar hier ben je… zijn slordige seconden aan het aanraken.’ Haar lach was scherp, bitter en sneed dieper dan welk mes dan ook.
Ik kromp ineen toen Jeroen naast ons schoof en op een elleboog leunde om mijn vernedering te zien gebeuren. Zijn donkere ogen glansden van voldoening – geen spijt, geen schuldgevoel. Gewoon puur eigendom van de vrouw die ik al vijf jaar de mijne noemde. Hij strekte zijn hand uit en trok luie cirkels rond Lieke’s tepel, en ze huiverde onder zijn aanraking en beet op haar lip terwijl het plezier kroop.
Mijn geest schreeuwde om weg te rennen – om de deur dicht te slaan en het hele huis plat te branden – maar mijn lichaam bleef geworteld, gevangen door haar bevel en de ziekelijke sensatie om op deze manier gebruikt te worden. Toen haar orgasme toesloeg, was het gewelddadig – een huiveringwekkende climax waardoor ze het uitschreeuwde en haar heupen tegen mijn hand schokten. En ondanks dit alles voelde ik me Ik raakte mezelf aan het ontrafelen, de grens tussen verontwaardiging en verwrongen verlangen vervaagde totdat ik niet meer wist waar het ene ophield en het andere begon.
Terwijl de golven van genot vervaagden, duwde Lieke mijn hand weg, haar adem nog steeds onregelmatig. Ze ging rechtop zitten, negeerde de bezitterige arm van Jeroen om haar middel, en draaide zich volledig naar mij toe. Haar uitdrukking was onleesbaar – geen tederheid, geen spijt – maar iets donkerder. Iets waardoor mijn hartslag stotterde.
‘Ga op je knieën,’ beval ze zachtjes, wijzend naar de vloer naast het bed. Het bevel hing zwaar in de lucht, een stille uitdaging. Mijn keel werd droog, maar ik merkte dat ik zonder protest in het koude hardhout viel, met mijn ogen gefixeerd op haar blote voeten die nu stevig uit elkaar stonden. Ze was nog steeds nat – nog steeds de zijne – en de kennis verdraaide mijn ingewanden.
Jeroen grinnikte achter haar, laag en spottend, terwijl Lieke zich naar beneden uitstrekte en een handvol van mijn haar vastpakte. Haar nagels schuurden waarschuwend langs mijn hoofdhuid voordat ze mijn gezicht naar voren duwde, tussen haar dijen. De geur trof me eerst – de muskusachtige geur van hun koppeling, dik genoeg om te proeven – en daarna de hitte die uit haar kern straalde.
‘Maak hem schoon,’ eiste ze met vlakke stem. “Elke druppel.” Haar andere hand drukte mijn voorhoofd harder tegen haar aan en wreef me in de nattigheid die zich op haar huid verzamelde. Ik kokhalsde door de bittere smaak, maar haar greep gaf niet op. De vernedering brandde door mij heen, een verschroeiende brand die geen ruimte liet voor ontkenning. Dit was een straf. Dit was macht.
En terwijl ik likte aan wat er nog over was van Jeroens vrijlating, terwijl mijn eigen pik pijnlijk in mijn slip spande, besefte ik dat het ergste niet het verraad was. Het was hoeveel een verwrongen deel van mij ervan hield om het te verdragen.